Bölüm 7

Gizli Kutu

Yaman’ın işleri bitmiş, her şey sakinleşmişti. Alaz, Yaman’ın eşyalarını toplamak için ofisine gittiğinde, masanın altındaki gizli bir bölmeden tahtadan, eski bir kutu çıktı. Üzerinde sadece "GERÇEK" yazıyordu.

Alaz’ın içi titredi. Kutuyu açtı. İçinde fotoğraflar, eski belgeler ve bir mektup vardı.

Fotoğraflara baktığında donakaldı.
Fotoğraflarda Yaman, küçük bir çocukken Alaz’ın babasıyla birlikteydi. Hatta bir fotoğrafta Alaz’ın annesi de vardı ama yanlarında... Gece’nin annesi de duruyordu!

— "Ne... Bu nasıl possible?" diye fısıldadı Alaz. Eli ayağı titremeye başladı.

Mektubu aldı, okumaya başladı. Mektup Yaman tarafından yazılmıştı ama içerik tamamen farklıydı.

"Eğer bunu okuyorsan demek ki ben öldüm, Alaz. Ama bil ki ben sadece düşmanın değildim... Ben senin kardeşindim."

Alaz’ın nefesi kesildi. Kardeş mi?

"Babamız aynı adamdı. O beni ve annemi terk etti, senin için yeni bir hayat kurdu. Ben büyüdüm, intikamla yandım. Ama asıl sır bu değil...

Gece’ye gelince... O senin kanından değil ama kaderin bağlı. Gece’nin annesi ile annen kardeştiler. Yani Gece senin öz kız kardeşin değil, yengendi değil... HAYIR! Daha beter!

Gece aslında senin üvey kardeşin değil... O senin annenin ilk evliliğinden olan kızı! Yani senin öz kardeşin!"

Kan Bağı

Alaz mektubu elinden düşürdü. Dünya başına yıkıldı.
— "Yalan... Bu yalan! O benim karım, benim aşkım! Nasıl kardeşim olabilir?!"

Ama belgeler gerçeği haykırıyordu. Soy ağaçları, doğum kayıtları... Her şey ortadaydı. Yaman’ın bütün intikamı, aslında bir aile dramıydı. O, babalarının haksızlığına karşı savaşırken, aşık olduğu kadının da aslında ailesinin bir parçası olduğunu öğrenmişti.

Alaz titreyerek eve döndü. Gece onu bekliyordu. Gözleri hala güzel, hala kanlı bakışlıydı ama Alaz’ın yüzü ölüden farksızdı.

— "Ne oldu Alaz? Neden böyle solgun görünüyorsun?" diye sordu Gece endişeyle.

Alaz kutuyu yere bıraktı.
— "Oku... Lütfen hepsini oku."

Gece belgeleri aldı, okudukça gözleri büyüdü, ağzı açık kaldı. Gözyaşları birden boşandı.
— "Bu... Bu olamaz. Annem hiç söylemedi... Biz... Biz kardeş miyiz?"

— "Evett!" diye bağırdı Alaz, sesi kırıldı. "Yaman doğru söylüyormuş! O intikam almaya gelmemişti, hak arıyormuş! Ve biz... Biz günah işledik, Gece! Biz birbirimizi sevdik ama kan bağı var aramızda!"

Yıkılan Dünya

Gece yere yığıldı.
— "Hayır... Hayır bunu kabul edemem! Ben seni ölesiye seviyorum Alaz! Sen benim her şeyimsin! Kardeş falan değil, sen benim canımsın!"

— "Ama kağıtlar öyle demiyor! Kanımız aynı damarda akıyor! Bu nasıl devam eder? Nasıl yan yana dururuz?"

Kapı çalındı. Gelen Alaz’ın annesiydi. Ağlayarak içeri girdi.
— "Öğrendiniz değil mi... Affedin beni çocuklarım. Sizi korumak için sustum. Babamızın hatalarını siz çekmeyin istedim."

— "Neden? Neden bizi bu duruma soktun?" diye ağladı Gece.
— "Çünkü siz gerçekten birbirinizi seviyorsunuz! Kan bağı olsa bile, siz bunu bilmeden evlendiniz, sevdiniz... Bu bir günah değil, bu bir kader!"

Alaz duvara yaslandı, gözlerinden yaşlar süzülüyordu.
— "Yaman... Sen haklıydın... Bizim hikayemiz zaten baştan beri yasaktı. Ama ben seni sevmekten vazgeçemem Gece. Vazgeçemem ki!"

Gece kalktı, Alaz’a sarıldı.
— "Vazgeçmeyeceğiz! Bütün dünya karşı çıksın, bütün sırlar ortaya çıksın! Biz birbirimize söz verdik! Ölüm bile ayıramaz dedik! Kan bağı mı ayıracak?"

— "Ama insanlar ne diyecek? Ailemiz..."
— "Bırak konuşsunlar! Bizim aşkımız bu sırlardan, bu kanlardan daha büyük! Yaman öldü ama o bize en büyük darbeyi öldükten sonra vurdu... Ama yıkamayacak bizi!"

: Yasak Aşk

Artık her şey değişmişti. Bildikleri bütün gerçekler yalan, bütün düşmanlıklar aslında aile içi savaştı.

Alaz, Gece’nin ellerini tuttu. Gözleri kan çanağına dönmüştü, hem aşktan hem acıdan.
— "Ne yapacağız şimdi?"
— "Sevmeye devam edeceğiz," dedi Gece kararlılıkla. "Yaman’ın intikamı bu kadarla kalsın istemiyorsa, yanılsın. Biz onun oyununa gelmeyeceğiz."

— "Yani... Devam mı edelim? Her şeye rağmen?"
— "Evet. Çünkü sen benim kardeşim değil, sen benim ömrümsün. Kanımız aynı olabilir ama kalbimiz sadece birbirimiz için atıyor."

Ve öpüştüler. Hem yasak, hem günah, hem de en kutsal aşktı artık onlarınki.
Sırlar ortaya dökülmüş, yıkılmışlardı ama yine de birbirlerinde dirildiler.