BAŞLANGIÇ

İnsan oğlunun umutları vardı umutsuzlukları herkesin imkanları vardı imkansızlıklar hayat bir konfetiden ibaretti ilk içinde yanar söner ama zamani gelince seçilen kişi olduğunuzu anlar ve patlardiniz

Bende öyleydim yangınlarımı depremlerimi afetlerimi sinirlerimi kizginliklarimi mutsuzluklarimi içimde yaşardım taki..o güne kadar..

O gün bizim için normaldi yani sadece yaren ve benim için yaren benim bu hayattaki tek sahip olduğum kişiydi. Annem Babamdan boşanmak istedi bunun nedeni ise Kemal viyar ile evlenmek istemesiydi

Babam ona ne yapmıştı ki ha kalbi temizdi benim babamın ama o kadın..hayatımda gördüğüm en adi kadındı annem o gün neyi var neyi yok toplayıp gitmişti babaminda ölmesi çok sürmedi zaten kanserdi annemin gitmesi bizim yoksulluğumuz derken..hayat mücadelesini kaybetti

Asla ama asla O kadınla görüşmemiştim aslada gorusmeyecektim ben yarene hem abla hem anne hemde baba olmuştum kendime ise..yaşamaktan başka sebep vermemiştim yaşama sebebim ise yarendi zaten ben gidersem o yasayamazdi ölürdü o yaşta

Annem yani lale viyar şuan paraların içinde boğuluyordu kocası ise hasta..ama ölecek gibi durmuyor Annem bana o cehennem günü karşıma geçip şunları söyledi

"Ben o adamla para için evleniyorum ha eğer gerçekten aşık olsaydım da evlenirdim baban gibi bir engelliyi kim kabul eder" Demişti

Babam engelli falan değildi Annem gözünde büyütüyordu çok dua ettim çok hayal kurdum küçükken doktor olup babamı ben kurtarayım diye..

Doğru..doktor olmuştum ama babamı kurtaramamiştim buda benim cezam hükmüm ve ödülüm dü

Soğuk mezar taşında yazan ismime dokundum

ADNAN ELZEM

D.T- 08.10.1970

Ö.T- 08.10.2022

evet Babam doğum tarihinde ölmüştü buda onun kaderiydi adımlarım arabaya yöneldi bindiğimde başımdaki siyah şalı bir hışımla attım hızla arabayı çalıştırıp hastaneye gittim