KORKUYORUM

Karanlık bir odadaydım. Dizlerimi karnıma kadar çekmiş, başımı da dizlerimin üstüne bırakmıştım. Duvarlar üstüme üstüme geliyordu. Nefes alamıyorum.
Küçükken bir an önce büyümek isterdim. Büyüyüp babam gibi olacaktım. İş kadını olacaktım. Bunun için de sürekli oyunlar oynardım. Çünkü ne kadar çok oyun oynarsam, zamanın o kadar çabuk geçeceğini inanırdım. Zaman geçtikçe büyüyecektim. Büyüdükçe de babam gibi kendi işimi kuracaktım .
Oturduğum sitedeki diğer çocuklarla akşam bir araya gelir oynardık. En sevdiğim oyun saklambaçtı. Özellikle de saklambaç için akşam vaktini seçerdik. Sitedeki herkes birbirini tanıdığı için bu durum kimse için sorun olmazdı. Hem öyle daha da eğlenceli olurdu. Karanlıkta birini bulmak değil, aynı zamanda kim olduğunu da anlamak gerekiyordu. O zamanları düşününce... O küçük yaşıma rağmen korkmuyordum karanlıktan. Ama şimdi hapsolduğum bu karanlık odada sanki nefes dahi alamıyorum. Korkuyordum. Çok korkuyorum!
Keşke hep çocuk kalsaydım. Ben eğlendiğim karanlıktan korkmak için mi büyümek istemişim? Babamı yerde kanlar içinde görmek için mi büyümek istemişim? Gecenin bir yarısı kaçırılmak için mi büyümek istemişim? Adel'in beni buraya getirirken söyledikleri geldi aklıma.
"Neden yaptın bunu? Derdin benimleydi, babamdan ne istedin?" göğsüme oturan yumrudan dolayı zar zor konuşuyordum.
"Yanılıyorsun. Benim derdim baban. Sen umrumda bile değilsin." bunu söylerken mavi gözleri buza dönüşmüştü. Soğuk ve sert.
"Yalan söylüyorsun! Benim baba.."
Konuşmamı bitirmeden gitti. İçinde bulunduğum odanın kapısını sertçe çekti. Ben de arkasından birkaç kez demir kapıya vurdum. Ama çaresizdi. Acaba babamla ne ilgisi vardı Adel'in? Babam gayet saygın bir iş adamıydı. Bildiğim kadarıyla kimseyle düşman değildi. Bazen şirketlerle küçük anlaşmazlıklar çıkıyordu ama bu da kimsenin bu denli düşman olmasına sebep olmazdı. O zaman Adel neden babanla derdim var diyordu? Tüm soruların cevabını öğrenmek için önce buradan kurtulmam, daha sonra babamı bulmam gerekiyordu. Oturduğum yerden kalktım. Kapıya bir kere vurdum. Tiz çıkan sesimle "su! " dedim. Kapının ardında bir hareketlilik oldu. Daha sonra açılan kapıdan Adel'in adamı elinde bir bardak suyla içeri girdi. Bardağı önüme sertçe bıraktı. Suyun bir kısmı yere döküldü. "İç" dedi sert, acımasız bir sesle. "Babam iyi mi? Nerede? Lütfen cevap ver!" tabiki adam bana cevap vermedi. Birkaç saniye yüzüme bakıp gitti. Kapıyı ardından kapattı. Ne olacaktı şimdi? Ben ne zamana kadar burda böylece kalacaktım? Aklıma gelen fikirle suya baktım. Madem suyu getirdiler, yaşamamı istiyorlar. Ama ben onlara boyun eğmeyecektim. Sudan uzaklaşıp odanın başka bir köşesine gittim. Yere doğru uzandım. Gözlerim ağırlaşıyordu.
birkaç saat sonra
Gözlerimi birkaç kez kırpıştırıp açtım. Değişen pek bişey yoktu. Hala her yer karanlıktı. Saat kaçtı acaba? Sabah mıydı gece miydi? Karnımdan sesler yükseliyordu. Her nefes aldığımda boğazım parçalanacak gibi oluyordu. Suya baktım. Elimi uzattım... sonra geri çektim. Soğuk duvara yaslandım. Tüm bedenim üşüyordu. Gözlerim tekrar kapandı.
sabah
Zonklayan başımı yerden kaldırmaya çalışıyordum. Bu imkansız gibiydi. Zor da olsa duvardan destek alarak doğruldum. Acaba ölmüş müydüm. Nabzımı kontrol ettim. Hiçbir şey anlamıyordum. Başım dönüyordu. Ne zamandır buradaydım? Bir yıl, bir ay, on gün. Zaman algısı benim için yok olmuştu. Sadece karanlık vardı. Ne gün ışığı, ne sokak lambası, ne de herhangi bir aydınlık. Sanki dünya yoktu. Sendeleyerek kapıya doğru gittim. Başım inanılmaz derece dönüyordu. Kapının yanına vardığımda su bardağının olduğunu düşündüğüm alana baktım. Bardak oradaydı. Bardağı ve içindeki suyu dahi görebiliyordum. Demek gözlerim o derece karanlığa alışmıştı. Kapıdan bir gıcırtı sesi geldi. Uzun zamandır görmediğim bir şey oldu. Işık. Usulca odaya sızdı. Gözlerimi kıstım, başım daha çok döndü . Bir elimi duvara dayadım. Bir adam bana doğru geldi. Tam karşımda durdu. Yüzüne baktığımda mavi gözlerinden Adel olduğunu anladım. "saat kaç?"
dedim. Yerdeki suya baktı. Sinirle bana döndü. "iç! " dedi. Başımı olumsuz anlamda salladım. Arkasındaki adamına dönerek bir el işareti yaptı. Adam bana doğru yürüdü. Yerdeki suyu alıp dudaklarıma doğru yaklaştırdı. Suyu adamın elinden aldım. İçecek gibi yaptım. Bi anda elimdeki bardaktaki suyu adamın yüzüne attım. Suyu atmamla sertçe bir tokat yemem bir oldu. Hemen yere düştüm. Ağzıma metalik bir tat geldi. Adam üzerime doğru eğildi. "Seni orus.."adam cümlesini tamamlayamadan Adel'in yumruğuyla duvara çarptı." Ne yaptığını sanıyorsun seni gebertmeden si**ir git buradan! "Son gördüğüm şey Adel'in yüzümü elinin arasına alıp "Farya "dediğiydi. Ya da ben hayal görüyordum.
(arkadaşlar sizce nasıl gidiyor bölümler?)
(bu bölümden sonra artık yakınlaşmalar başlayacak)