10.Bölüm: Oyunbaz

"E-elzem.." demişti bana..

İlk benim adımı seslenmişti..

Benim.

"A-atlas."

"Güzelim?" Diye sordu soluk bir sesle.

"B-benim,Elzem.."

Atlas ona uzattığım elimi sıkıca sıktı.

"Sana zarar veren kimse,ona bu dünyayı dar ederim lan ben dar!" Diye bağırdı Atlas.

"Sana gerek kalmadı merak etme,hepsini ben hallettim." Dedim sinsi bir gülüşle.

"Hmm,o hünerlerini hiç göstermiyorsun ama."

"Hastaneden çıktığında gösteririm,zevkle ." Dedim onu sanki arzuluyormuşum gibi.(Zaten öyle.) Ama bunu kendime yediremem bilirsiniz.. kadın gururudur bu!

Sonrasında zaten hemşire geldi kontrole ve beni odadan çıkardılar. Kontrolden sonra Erdemi odaya aldılar ve sonra da Ecemi. Zaten Ecem 2 dakika sonra göz devirerek çıkmıştı.

"Noldu, Ececim?" Dedim Ecem'e

"Of! Bu salak benle dalga geçip durdu ya, bir daha o bu hale düşünce gelmem bile." Dedi burun kıvırarak.

Erdemle ben ise kahkahadan boğuluyorduk ki bir anda bir ses geldi. Şiddetli bir öksürme sesi.

Sesin geldiği yöne döndüğümüzde bir teyzenin oynaştığımızı sandığı için öksürdüğünü duydum. Ama resmen öksürmüyor, Hönkürüyordu maşAllah.

"Pardon teyzeciğim,bir sorun mu var?"

"Kızım,ulu orta yerde oynaşılır mı?" Dediği an ben şok ve sinirle karışık bir şekilde bakmaya başladım kadına.

"Eyvah." Dedi Ecem.

"Ecem, 1,2 ve 3 dediğim an Elzemi tutuyoruz." Dedi Erdem.

"1"
"2"
"3"
"Ve..Tut!!!" Diye bağırdı Erdem.

Bense anında kadının önüne geçmeye çalışıyordum.

"Varya teyze! Senin o ağzını yırtarım,o benim arkadaşım! İnsanların içini bilmeden orospulukla yargılamanız ne kadar doğru ha! Söylesene bana!" Dedim bağırarak.

"Aaa deli bu kız, güvenlik! Gelin alın şunu buradan."

Teyze bunu dedikten 5 dakika sonra..

"Ulan hastaneden bile kovulduk ya ,bize helal olsun." Dedi Erdem.

"Ay sus Erdem ya,o kadını geberteceğim! Onun yüzünden Atlası göremeyeceğim."

Erdemle Ecem ben bunu der demez bakışmaya başladılar.

"Elzem bize demek iste-"

"Öyle birşey yok! Susun yoksa sinirimi sizden çıkarırım ya." Dedim sinirle ve güçsüzlükle.

"Kesin öyledir canım." Dedi Ecem .

"Aa, durun ben bir Şahini arıyayım o kontrol edebilir Atlası." Dedi Ecem. Erdemse bana sinirli gözlerle baktı. Bende Erdeme sakin olması gerektiğini kaş göz yaparak anlattım.

"Aa,açıldı"

"Bebeğim,nasılsı-"

"Pardon? Sen kimsin ." Diye sordu bir kız.

İşte Erdemle korktuğumuz şey buydu.

"Pardon? siz kimsiniz ben Şahini aramıştım."

"Ben onun nişanlısıyım,siz kim oluyorsunuz?"

Ecem'in elinden yavaşça iPhone 15 i süzülerek yeri boyladı.

Erdemse hemen koşup ona sarıldı. Bende aynısını yaptım ve Erdemle aynı anda ona dönecekken Erdeme fısıldadım.

"Ona bu gece anlatırsın,eve gidersiniz zaten ben kalırım burda. " Dedim kısık sesle Erdemse dediğimi anlayıp beni onayladı ve ağlayan Ecem'e daha sıkı sarıldı.

"Güzelim bak gözlerinde göz yaşı kalmadı,kendini zorlama ben o Şahini mahvedeceğim." Dedi Erdem kararlılıkla.

Ecemse Erdem'e daha sıkı sarılıyordu artık.

Bana göre Ecem ve Erdem birbirinin zıttı olmuştu ama yinede zıt kutuplar birbirlerini çekerler,öyle değil mi?

"Ececim,ağlama sen kuzum. Hatta isterseniz siz eve gidin ben de hastaneye bir şekilde girme planları yapayım."

"A-ama Atlas? Ona ne olacak." Diye sordu Ecem.

"Kuzum o sapasağlam, sizi görüntülü ararım siz gidin."

"P-peki." Diye karşılık verdi Ecem.

Sonrasında zaten çekip gittiler,ben ise tek kaldım! Ciddiyim.

Hayır o değil hastaneye girmeye çalışıyorum,sokmuyorlar! Hay arkadaş yani sanki benim suçumdu o yaşlı bunağa haddini bildirmek.

Ben bile lisedeki hocamdan korkuyordum ama bu kadın sadece Allah'tan korkuyor! Her önüne gelene salak saçma laflar söylüyor ve biz sinirlenince bizi almıyorlar öyle mi! Ben bu hastaneye gizli girmezsem banada Elzem Demesinler!

İlk başta kılık değiştirerek girmeye çalıştım olmadı bende o sebeple Atlas'ın yattığı normal odaya pencereden girme kararı aldım. Çünkü ben çılgınım ya hani! Keşke çıkmaz olaydım.

Pencereye, diğer pencerelerin fayansları sayesinde ulaşsamda pencereden kafamı uzattığım an Atlasın yanında Hera'nın olduğunu gördüm.

"Lan,pislik! Sen gebermedin mi?"

"Aaa,Atlas sana söylemeyi unutmuştur. Beni korumak için o başka adamlar gönderdi." Dediğinde yine ve yine kalbimde birşeylerin parçalandığını hissettim.

"Elzem,o öyle birşey de-"

"Sus,Atlas!" Dedim sinirle ve kendimi aşağı doğru attım.

Zaten canım yanmamıştı,Atlasın penceresi yere yakın olduğu için şanslıydım.

Kendimi yere attığımda elbiseme gelen tozları sildim ve koşarak hastaneden uzaklaşmaya başladım.

Ben ne ara bu kadar kırılgan olmuştum ki? Ya da ne zaman Atlasın beni önemseyip, önemsemediğini umursar olmuştum ki?

Yoksa ben..

Ben ona aşık mı olmuştum?

Erdem Sarp Demirhan

Ecemle eve geldiğimizde ufak bir sessizlik oluşmuştu fakat benim ona herşeyi anlatmam gerekiyordu.

"Ecem,sana bir konu hakkında birşey itiraf etmem gerek."

"Seni dinliyorum Erdem de ,sen bana hep Ecec dersin yani Elzemle,niye Ecem dedin?" İşte şimdiden şüpheleniyordu.

"Ecem,ben sana Şahinin midesi bulanıyor dediğimde aslında bir kızla öpüştüğünü gördüm. Sana,sen daha fazla üzülme diye söyleyeme-"

"E-erdem, hayır hayır! Sen bunu bana yapmış olamazsın."

"Beni dinl-"

"Sus,Erdem sus!" Dedi Ecem suratıma nefretle.

"Bak sana yemin olsun ki Atlas iyileştiği an sana söyleyecektim Ecem!"

"Erdem sus, sen konuştukça gözümden daha çok düşüyorsun." Dedi Ecem.

"Güzelim,yapma şöyle sana yalvarırım!" Ecem'in önünde resmen dizlerime çökmüştüm.

Ecem'in ise gözleri dolmaya başlamıştı.

"Erdem.." dedi incileri akarken.

Kafasını bir sağa bir sola çevirdi ve konuştu.

"B-ben artık yapamam." Dedi ve tam giderken onu kolundan yakaladım ve kendime çektim.

"Ecem,sana yalvarırım bana bir şans daha ver! Ecec yapma böyle."

Ecem sessiz kaldı ve kolunu benden kurtarıp Elzemin odasına kaçtı..

Elzem Kırkaya.

Geldiğim ilk Alkollü mekanda kafamı dağıtmıştım resmen. Abartmayayım ama 5 findop 1 de şarap içmiştim. Midem nasıl kaldırdı bilmiyorum ama uyandığımda başka bir evde uyandığım kesindi.

"L-lanet olsun,yapmış olamam!" Derken odadaki ebeveyn banyosundan üstü çıplak bir Ozan çıkmıştı.

"Merak etme güzelim, hiç birşey yaşanmadı. Sadece fırsat kolladım ama .. Alkollüyken bile beni kabul etmedin."

"Piskopat pislik!" Diye yakındım.

"Oysa Atlastan daha yakışıklıyımdır.. ama niyeyse sen beni istemedin. Olsun sen kaybettin bebeğim."

"Kes sesini." Diyip ayağa kalkmaya çalışıyordum ki ayağım yatağa zincirlenmişti.

"Aaa,my babe sana söylemeyi unutmuşum, eğerki o zinciri kırmaya çalışırsan yatağın altında ki bomba patlar."

"Allah senin belanı versin be!" Dedim sinirle.

"Amin canım" Dedi Ozan gülerek.

"Neyse ben sana Bir kahvaltı getireyim,malum ayağa kalkamıyorsun." Dedi gülerek.

Sinirlerimi dizginledim ve Ozan odadan çıktığı an düşünmeye başladım. Yatağın altına eğilerek bombayı gördüm, bu bir alev çıkaran bomba türüydü bu sebeple zekamı kullandım ve çarşafı yastığı kaptığım gibi zincirin gittiği uzaklığa kadar gittim ve kendimi çarşafa ve yastığa sardığım gibi ayağımdaki zinciride kırmaya çalıştım.

Zincir yüzünden elim kesildiği için odada kesici bir alet aradım fakat bulamadım bu sebeple zinciri kökünden sökmeye çalıştım ve başardığımda bombadan ses geliyordu sayı sesi.

Bende hemen cama doğru koştum ama sonrasını hatırlamıyordum..

Sadece aklımda tek birşey dönüyordu.

Atlas.

Umarım bu bölümü beğenmişsinizdir. Uzun aradan sonra Elzem ve Atlası okuduğunuz için heyecanlısınızdır umarım!.

Çaktırmayın teoden e atıf yapmış olabilirim😰

Esila~