9. Bölüm

BAZİ İNSANLAR YARA OLARAK GELİR DERS OLARAK ÇIKAR

Yaşadıklarım o kadar gariptiki yani bu gece neler olduğunu hiç anlamamıştım bir yandan lucas kuzenim nathanı dövüyordu bende bir yandan lucası kuzenimden ayırmaya çalışıyordum.

Offff bir günümüz güzel geçsin

Lucas elinden kan damlayark gitti ve karanlıkta kayboldu. Bende kuzenimi uyandırmaya çalışıyordum nasıl dayak yediyse bayıldı.

"Nathan nathan! Aç gözünü hadi hadi!" Gözünü açmayınca ambulansı aradım. Ambulans gelene kadar nathana ayıltmaya çalıştım ama ayılmadı ambulans geldi nathan ve beni aldı ve hastaneye sürdü.

Hastaneye vardığımızda nathanı ayıltıp sakinleştirici verdiler yaraları derin değilmiş ama çok fazlaymış. Nasıl dövdüyse şu lucas delisi ben bile bir an kuzenim felç kalacak sandım yani. Bende nathanın yanında bekliyordum uyumak istiyorum ama uyuyamıyordum....uyku elimden kayıp gitmişti. Kuzenimin uyanmasını beklerken telefona bakmıştım , kitap okumuştum ama uyanmamıştır zaman geçiyordu ama bu çocuk uyanmıyordu bi türlü.

Acaba ölmüş müydü ?
Offf benim düşüncelere bak ne kadar saçma

Kuzenimin göz kapakları titredi büyük ihtimal uyanıyordu. Yavaşça gözü açılmaya başladı gözü açılınca ilk başta nerde olduğunu anlamadı sonra bana baktı ve etrafa baktı. Bir anda kalkmaya çalıştı ama durdurdum bu salak daha neye kalkmaya çalışıyorsa anlamıyordum. " Ay nathan yerinde dur Bi ya salak" dedim nathan annesi kızan çocuk gibi yerinde kaldı " ne oldu bana" dedi . Hatırlamıyordu kafasına hasar almıştı birazcık -çok küçük- abartmasın yani. Doktor tekrar geldi ve taburcu olabileceğimizi söyledi ama nathan'nın dinlenmesi gerekiyormuş.

Arabaya doğru yürümeye başladık kuzenimi kolundan tutmuş götürüyordum oda salak olduğu içim konuşuyordu. -kendisi biraz maldır'da kusura bakmayın- " Elena o çocuk kimdi yüzü tam aklıma gelmiyorda" dedi olduğum yerde dona kaldım ve sessizce iç çektim " sen yine boş konuşmaya başladın nathan yürü bi ya" dedim sustu ama bu konuyu bırakacak gibi durmuyordu. Arabaya binip eve sürdüm bi süreliğine kuzenim bende kalıcaktı kendine bakamıyorda salak. On beş yada yirmi dakikaya evin kapısının önündeydik nathan içeriye geçince ona sıcak bi çorba yapma kararı aldım. Kendimi anne gibi hissediyorum sanki çocuğuma yemek yapacakmışım gibi.

Ama annem bana sıcak çorbayı çok gördü
Annem bana sıcak çorbayı çok gördü
ANNEM BANA SICAK ÇORBAYI BİLE ÇOK GÖRDÜ!
ben tek başıma karnımı doyurmaya çalışırdım hep elimi yakardım, salatalık doğramaya çalışırken elimi keserdim ve daha nicesini yaşadım ve yaşamaya devam ediyordum. Daha bu bünye neler atlatacaktı acaba bu kafada hangi çığlıklar çalacaktı hiç bi fikrim yoktu ama eskiden nasıl atlatırsam şimdide atlatmaya devam edicem

Çorbayı on dakikada hazırlamıştım yani kimse kusura bakmasın yemek yapmakta baya iyiyimdir. Çorbayı kase'ye koyup nathanın yanına gittim yatakta uzanıyordu " nathan kalk çorban hazır geldi iç hadi " dedim amacının nathan dinler mi asla!
" Elena ne olur sen içir sevgilin kafamı kırdı ya " dedi sevgilim mi dedi o aha cinler tepe'me geldi şimdi. Sevgili ne alaka ben o bisiklet suratının asla tipine bakmazdım o çok çirkin gıcığın tekiydi. " NE SEVGİLİSİ NATHAN NE ALAKA YA" dedim

"ÇOK alaka elena o zaman niye bizi ay pardon seni takip etti bildiğin kıskanıyor seni"
"Kıskanmıyor"
"Kıskanıyor"
"SENİNLE UĞRAŞAMAM BE İÇ ŞUNU BEBEK MİSİN NESİN YA" dedim ve odama gittim. Sinirden kafayı sıyırıcaktım ya salak nathan offf . Odama gidip sakinleşmek için pencereyi açtım derin bir nefes aldım ama rahatlayamıyorum. En sonunda dayanamadım ve derin bir nefes çekip çığlık attım. İçimdeki tüm siniri bağırarak kustum sonunda odadan rahatladım ki anlatamam ya. Pencereyi kapatıp yatağıma uzandım bağırmaktan hem boğazım hemde halsiz çökmüştüm. Gözümün arkasına bi perde çekildi ve uyku beni kolları arasına

🗡
ELENANIN RÜYASI
Maç salonundayım kılıcımla sertçe çalışıyordum maç'a hazırlanıyordum yarın maçım vardı kazanmak zorundaydım. Bun benim son şansımdı kılıç ustası olmam için bu maçı kazanmak zorundaydım. Kazanırsam annem'in gurur'u babasım'ın hiçi olurdum ama bu benim umrunda değildi annem bana güvenmişti ama babam bana güvenmemişti. Benim arkamda yaslanaca'ğım rahat bi duvar, dağ yoktu .

Benim güvendiğim bi dağ yoktu kar yağacaksa üzerime yağabilirdi...

maç'a hazırlanmıştım havel yanıma gelmişti elini babacan bir sevgiyle üzerime koydu. " sen benim kızımsın sen yaparsın seni ben çalıştırdı. Yapmak zorundasın." Dedi ben derin bir iç çektim soluğumu dışarıya sanki ihaneti dışarıya çıkarmak istercesine bıraktım havel'e dönüp elimi onun elinin üstüne koydum. " yapıcam havel senin için yapıcam bana güven kendim için yapmasam bile senin için yapıcam güvel bana" dedim ve ona sıkıca sarıldım.
Sarılmamız bitince koşarak kılıç çantamı hazırlayıp. İçine el yazılı kılıcı'nın yanında elena very yazıyordu bunu havel özel olarak getirmişti. Arabaya binip maç alanına gittim. 15 dk sonra varmıştım ve hazılanma salonuna girdim üstüme vücudum yaralanması diye önce deri vücuduma yapışan kıyafeti giydim onun üstüne maç kıyafetimi giydim. Artık hazırdım saçımı sıkı bir at kuyruğu yaptım maç salonuna ilerledim o kadar heyecanlıyım çünkü bu benim son şansımdı elimden geleni yapıcaktım kazanırsam kılıç ustası olucaktım havel benim için çok mutlu olurdu bende onun için çok mutlu olurdum onun gururlandırdığım için. Onu utandırmadığım için onu çaresizce kimseye rezil etmeden onu omuzları dik bir şekilde yürütücem kimseye rezil etmiycem. Maça doğru yürürken haveli orda beni izlerken gördüm gülümsüyordu ona gülümsedim mikrofonlarda sesim yükseliyordu.
"ELENA VERY TAKMA ADIYLA KARA PANTER SAHALARA ADINI YAZDIRMAYA GERİ DÖNDÜ KARA PANTER SAHALARA GERİ DÖNDÜ"
" ELENA GERİ DÖNDÜ"
KARA PANTER ALTIN HARFLERİNİ BURAYA YAZMAYA GERİ GELDİ"

Sesleri duydukça gururlanıyordum artık herkes beni tanıyordu, artık sahalara geri dönebilirim. Kılıcımı elimde sallayarak özel hareketlerimi yaparak sahalara çıktım ve mikrofondan bir ses geldi.

" PANTERİN RAKİBİ..... BABASIII!"

Bu sesi duyunca ruhum ve sesim, soluğum kesildi babamı bir savaşda babam varsa o savaşı kazanmak ihtimalim neredeyse sıfırdı. Babam küçüklüğümden beri benim kılıç ustamı istemiyordu neden istemiyordu çünkü saçmaymış ama saçma felan değildi. Elime kılıcı aldım ve babamı izlemeye başladım. Babam bana bakarak gülümsedi kollarını açtı " benim güzeller güzeli kızım gelmiş ve benimle savaşıcakmış ne komikmiş sen beni asla yenemezsin elena bunu anla kızım sen benim rakibim olamazsın anladın mı kızım" dedi gözlerimi kısdım ve hızlıca bir hamle yaptım ama hızlıca hareketimden kaçtı. Dahada sinirlendim daha hızlı daha sert hareketlerle ama olmuyordu beceremiyordum. En sonunda benim kılıcımı aldı boğazıma yasladı sertçe ittirmeye çalışıyordum ama o çok güçlüydü beden olarak güçlü olmasada manipüle etme konusunda çok becerikliydi.Kafamdaki sesleri nasıl artırmaya başarıyor onu bilmiyorum ama

" ahh be kızım hani iyiydin ne oldu daha senden yaşlı adamı yenemiyorum bumu yeteneğin bumu gösterdiğin azmin ahahaha." dedi

Kahkaha sesi kulaklarımı sağır edicek ,çığlıkları yükseltecek kadar fazlaydı elim ayağım titremeye başladı ama tek sorun vardı.

Benim babam ölmüştü

Elena uyan...

🗡
ŞİMDİKİ ZAMAN
UYANMA ANI

Rüyadan sıyrılıp gerçekliğe dönmüştüm. Terler içinde kalmıştım rüyamda babamı görmüştüm bu adamı nasıl unutacaksın? Elenoş nasıl nasıl

Yataktan kalkıp masamdaki suyu içtim. Suyun boğazım'dan geçmesi sanki bir ömür geçmesi gibiydi. Suyu içtikten sonra hızlıca duşa girdim üstümdeki herşeyi çıkarıp soğuk suyu açtım. Ancak rüyadan bu şekilde çıkabilirdim yapacak bir şey yok her gün kabuslara, korkunç şeyleri layıkıyla görmek zorundayız çünkü biz neyiz kadınız. Kadınların bu dünyada önemi kalmadı. ama bilmiyorlardı asıl kadınlar olmasa bu dünya olmazdı onlar bizim neler çektiğimizi görmüyorlar. Bile kadınlar işkenceye uğrar kadınlar şiddet görür....

Ama bir gün sesimiz duyulacak ve adalet yerine oturucaktı.

Neyse çok konuştum devam edelim ama önemli şeyler konuştum......

Duşumu aldıktan sonra hızlıca çantamı hazırladım içine kılıcımı kıyafetlerimi koyduktan sonra üstüme kot pantolon üzerine straplez siyah bi bluz giydim ve aşağı katta indim nathan uyuyordu çorba kalmıştı onu ısıtıp içmek istiyordum ama üşenmiştim ondan evden Aç bir şekilde çıkmıştım markete uğrayıp bir tane protein bar alıp birde kahve alıp onları yemeye başladım yok boyunca şarkı dinledim oda

Shape of you bu şarkıyı o kadar seviyordum ki anlatamam yani bu şarkıyı açıp dertlenirim. Peki benim dertlerimi kim dinliyor sizce insanlar değil yani sara dinliyorda. Beni en çok deniz dinliyordu evet yanlış duymadınız beni en çok deniz dinliyor bütün herşeyimi mutlu halimi ,üzgün halimi ,öfkeli halimi ,çaresiz halimi her halimi biliyordu deniz .Belki anlamazsınız ama deniz cidden dinleme konusunda çok iyiydi bunu bilin gerisini bilmenizi gerek yok zaten. Okula varmıştım bu arada okulun adı dark blade akademi haberiniz olsun yani. Hemen odaya girdim üstüme formayı geçirdim ve sınıfa yürümeye başladım bugün nöbet vardı geceyi okulda geçirecektim acaba kimle nöbetçiydim. Sınıfa girdim çantamı yere bıraktım ve fermuarı açtım içinde kılıcımı aldım ve özel yerine koydum. Isınmaya yavaştan başlasam iyi olucaktı yoksa havel beni gebertebilirdi cidden söylüyordum. Isınmam bitmeye başladığında içeriye biri girdi.

Yine aynı misk kokusu...

Bir baktım öküz suratlı namı değer lucas içeriye girdi çantasını aldı ve benim çantamın yanına koydu ben çalışmaya devam ediyordum ama arkamda derin derin bakışlar hissediyordum. Ama bakmadım o gözlere yakalanmıycaktım yakalanırsam kötü olurdu.

O sırada havel içeri girdi herkes çalışmasını bıraktı havele baktı havel " bugün ben herkesi herkesle eşleştiricem ilk....elena ve karl olsun hazırlanın ve çıkın." dedi ben buz kestim ama sonra normal karşıladım. Yani ikimiz bu sporda bence baya iyiydik . Ben hazırlanıp alana geçtim ve karlı bekledim oda tam zamanında geldi yerimizi aldık ben bekleme duruşunda bekledim. Havelin düdüğünü duyduğum an hemen saldırıya geçtik kılıç sesleri odada yankılanıyordu adetta. Karl tam karnıma hamle yapıcaktı ben kendimi biraz geriye indirdim ve hamlesinden kolaylıkla kaçtım ben onun bir anda omzuna doğru hamle yaptım ama kaçamadı ve ilk puanı ben aldım tabiki. Karl sinirlendi dahada hırslandım ama ona yansıtmadım ve bir anda hamleler yapmaya başladım oda benimle aynı anda yapmaya çalışıyordu evet yapıyordu ama ben bunda daha iyiyim umrumda değildi. Son anda yine hamle yaptım ve yine saniyeler ömür gibi geçiyordu aklıma rüya anı geldi ve bir anlık daldım "benim güzeller güzeli kızım gelmiş." bu söz hele Bi aklımdan çıksa bir rahatlıycaktım. Tam sırada karl bunu şans olarak değerlendirmiş ve saldırıya geçti eğer biraz geç kalsaydım darbeyi yüzüme yiyecektim bu bir gerçekti. İyikide arkaya doğru kaçmışım yoksa nanayı yemişim yani.

İkimizde eşit puan almıştık. Yerimize oturup soluklanayım o sırada gabriel ve sara çıktı onlarda bizim gibi savaşçılar. Sarada iyiydi ama gabriel biraz daha iyiydi kusura bakmasın yani ondan gabriel kazandı. Ondan sonra Ben lucasla eşleştim asıl olay şimdi olacak bakalım panter mi kapanacaktı yoksa çitayı bence ben kazanırım. Ama emin değilim sonuçta eskidende yapıyormuş bu sporu ondan birşey diyemem ama ben kazanmayı içimden geçirdim. Hırslandım ve yapıcaktım ben kendime güveniyordum ve yapıcaktım lucas hazırlanıp karşıma geçtiğinde hemen hazır duruşunu aldım ve beklemeye başladım. İkimiz gözlerimizi kısmış adetta birbirimizi öldürecekmiş gibi bakıyorduk hırslı ,öfkeli bakışlar ve düdük çaldı ilk atağı lucas yaptı. Omzuma doğru savurdu ben ustaca kaçtıktan sonra atağı aynı anda yaptık. Kılıçlar değdi metalin cılız sesi içimizi ürperti " bunu ben kazanıcam çita kazanmayı aklından geçirme yani." dedim ve hızlı ataklarla ilerledim. Arkamı döndüm ve havada zıplayarak kılıcı ona savurdum ve omzuna değdirmeyi başardım. Lucas sinirli bakışlarla beni süzerken yüzüme baktı ve bana yaklaşmaya başladı.

Ama hayır o güzel yeşil gözlerde kavrulmuş istemiyorum.

Yaklaştıkça kılıcı ona savunmaya devam ediyordum ama o Yaklaştıkça arkaya doğru kaçıyordum. Sanki rüyamda gibiydi babamın üstüme yürüyüşü gibiydi buda sanki onu biliyormuş gibi babamın yaptığı gibi gülümsedi ve ellerini açtı. " Güzeller güzelli panter beni yenecekmiş." dedi benim gözlerim korkuyla açıldı " sen bunu nerden biliyorsun. " dedim savunmasız bir sesle kılıcım yere düşmüştü .Ses kalbimdeki sesin yarısı bile değildi lucas bana doğru yürümeyi bıraktı ve kılıcını aldı ve bana atak yaptı. Ben o atakla şaşkınlıkla yerden kılıcımı alıp yerde takla atıp kılıcımı ona savurmaya başladım ama raund bitmişti. Saniyeler hızla geçmişti kılıcımı koyup yere çöktüm. Gözüm dolmuştu başımı eğdim diğerleri başlamıştım o berden biliyordu acaba yoksa....

GECE BENİM EVİME Mİ GELMİŞTİ.

Evet gece bir ses duymuştum ama aldırış etmemiştim o gelmişti evet o gelmişti
🗡
GEÇMİŞ ZAMAN

Nathanı yatırdıktan sonra odaya çıkmıştı elena. Nathana sinirlenmişti lucas onu kıskanıyormuş ama elena öyle düşünmüyordu. Odasına çıktı pencereyi açtı derin nefesler aldı ama bu ona yetmiyordu bir anda çığlık attı tüm hıncını çığlık atarak çıkarmıştı. Çığlık atması bittikten sonra yatağa uyanmıştım çığlık atmaktan o kadar halsiz düşmüştü ki.
Gözüne perde çekildi ve uyudu....

Pencereden sesler gelmişti bu lucastı çünkü elenanın odasında bağırma sesleri dışarıya kadar geliyordu. Lucas'da dayanamayıp girmişti salona adım attı şimdi bir derdi vardı bu kızın odası nerdeydi salondan ilerledi gözünü merdivene çevirmişti ordan yukarı çıkarsa belki bulabilirdi. Merdivenleri yavaşça çıktı ve sesler zaten artık sahalara net geliyordu. Odaya adım attı kapıyı yavaşça attı elenanın eli saçlarındaydı lucas yavaşça yanına gitti yanında diz çöktü ve elini onu saçlarından ayırdı ve yanına koydu. Yavaşça ellerini okşadı elena sakinleşene kadar yanında oldu sakinleştikten sonra odadan yavaşça çıktı ve gölgeler arasında kaybolmaya yemin etmiş gibi ilerledi.

Bu iki karakterlerin yaşadığı acıyı bir ben birde artık sizler biliyorsunuz. Artık elinize çok iyi bir koz gelmişti ya bu onların Yaşadıklarını anlatırsınız yada sizde onlar gibi yaşarsınız.
Ama kalbinizde tutacaktınız bu bir kitap değildi.

Siz artık bir oyun içindesiniz. Ve artık çıkış yok sizde bir oyuncusunuz ve imzanızı kitabı okurken attınız zaten artık çıkış yok.

Kalbin içindeki çığlıklara tekrar hoşgeldin burası kaderin yazıldığı yerdi
🗡
ŞİMDİKİ ZAMAN

Bu benim aklıma nasıl gelmedi ya ve o beni sakinleştirici yoksa benim o rüyadan kaynaklı sakin olmam imkansızdı.

Bazı şeyleri de imkansız olduğu gibi mesela babasız büyüyen baba sevgisi görmeyen küçük bir kız çocuğuyum. Ben herkes görür Ama benim gibi kızlar görmezdi mesela bu kızlar hayalleri olsa babaları izin vermediği için içinde yaşardı. Ondan kendi emekleriyle olmaya çalışırdı yada biri onları bulur ve onlara yardım ederdi. Ben hem kendim çalıştım hemde beni havel bulmuştu ona minnettarım beni sokağa atmamıştı. Babam gibi en azından ve bana biraz olsa baba sevgisi neymiş öğrettii

Ben içimde bunları düşünürken omzumda bir acı hissettim ve acıyla inledim. omzum'a kılıç gelmişti derin değildi ama canım yanmıştı. lucas'ın ilk gün okula geldiği an geldi ama bu sefer ben yaşıyordum bu acıyı.

Lucas yanıma geldi "iyi misin yanlışlıkla geldi " dedi masum bir çocuk gibi inleyerek iç çektim. " iyiyim ama bi sağlık yerine gitmem gerek" dedim lucas belimi kavraması gibi beni kaldırdı ve sağlık yerine götürdü. Oturdum ve hemşirenin gelmesini bekledim hemşire geldi kontrol etti çok derin değilmiş onu söylüyordu.

Teyzeciğim onun bizde farkındayız zaten...

Sargı beziyle omzumu sandıktan sonra bana omzumu çok hareket ettirmemi söylüyordu tamam dedim. Dışarı çıktım taki lucası birde görünce çığlık attım aptal ödüm kopmuştu ya. " salak mısın acaba" dedim cevap vermedi ve ben daha anlamadan ben ayaklarımdan kavradı ve beni sırtına çuvalmış gibi attı. " aaaa ne yapıyorsunn" dedim ama cevap vermedi gene bir kaosun içine gidiyorduk. Ama bu sefer sonu nereye çıkacaktı bilmiyordum.