1. Bölüm

O gün benim hayatımın ikinci başlangıcıydı. Senelerdir oturduğum şehirden taşınacaktım. Eskişehir'de ilk defa ayrılmıyordum ama temelli taşınacak olmam etkiliyordu.
Üniversiteye Marmaris'te devam edip orada çalışmak istiyordum. Babaannesi uzun zamandır görmüyorum , şimdi birdenbire olnunla yaşayacak olmam tuhaf olacaktı.
Bu düşüncelerden sıyrılıp, valizimi topladıktan sonra otobüse binmek için otogara doğru gitmek için evden ayrıldım. Otobüs biletini aldım ve bindim , cam kenarında bu yerde oturuyordum , dışarı da vedalaşan insanlara daldım beni bu otobüse bindirerek bir arkadaşım bile olmadığını farkettim.

Otobüs hareket ettikten sonra kulaklığımı takip müzik dinlemeye başladım. Bu arada ismim Efide ilk duyulduğunda garip bir isim olabilir ama benim için çok güzel ve özel bir anlamı var , Kalp demek Efide annem koymuş ismimi ondan bana kalan tek şey de bu zaten , annem ben 10 yaşındayken vefat etti , sebebi intihar olsa da bu durumun suçlusu da babam.
Belki annem ölmeseydi her şey daha farklı olabilirdi.
Yine derin düşüncelerimden sıyrılarak uzun zamandır düzgünce uyuyamadığım için biraz uyudum.

Uyandığımda Marmaris otobüs terminalindeydik otobüsten inip muavinden valizlerimi aldım. Terminalde beni bekleyen babaannemi gördüm , yanına gittim dolu gözlerle bana bakıyordu sıkıca sarıldık birbirimize "İyiki geldin kuzum artık hep birlikte olacağız."dedi. Titreyen sesiyle "Teşekkür ederim babaanne beni kabul ettiğin için." Babaannem "O nasıl laf öyle canım tabiki kabul edeceğim , hadi gel eve gidelim sana çok güzel yemekler yaptım."dedi. Eve doğru yürüdük birlikte zaten bahçede sofra hazırdı.

Babaanne yemeği yemeyi o kadar çok özlemişim ki insan istenildiği kabul gördüğü yerde olduğunu bilmek çok güzel bir şeymiş, hemen elimi yüzümü yıkayıp sofraya oturdum.

"Eline koluna sağlık babaanne çok güzel olmuş herşey." Derken ağzıma yemekleri resmen tıktım. Acıkmıştım sabah evden çıkarken de birşeyler yememistim.
Yemeğimizi yedik sofrayı topladık sonra ben babaannemle ikimize kahve yaptım bahçede onları içtik. "Yarın seni karşı komşumuz Neriman'ın Kızıla tanıştırayım mı, çok tatlı kızdır iyi anlaşırsınız belki."dedi. Bende "Olur benim hiç arkadaşım olmadı bu zamana kadar sevinirim. Dedim. Yeni biriyle tanışmak çok güzel olacaktı benim için de.
Kahvelerimizi içtik sonra ben yorgun olduğumu ve odama gidip yatmak istediğimi söyledim. Babaannem de zaten "Evet kuzum sabah erken de kalkıcaz hem dinlen artık sende."dedi beni öptü bende onu öptüm ve iyi geceler deyip odama çıktım.

Odamı çok güzel hazırlamıştı babaannem sade fazla eşya yok ve en önemlisi de baş ucunda duran ben annemin kucağındayken çekilen bir fotograf gözlerim doldu ama bu kes mutluluktan...

Merhabalaarrrr🥰🥰 Bu ilk bölüm yüklediğim bir platform oldu bu yüzden kısa tuttum ama begenilirse 2. Bölüm daha uzun olacakkk 💕💕💐💐