12. bölüm · Kalbimin Ritmi

Bölüm 12: Yeniden Karşılaşma

Azra Taş

Defne, bilinmeyen numaradan gelen mesajı gece boyunca düşündü.
"Yakında İstanbul'a dönüyorum."
Mesajın gerçekten Minho'dan gelip gelmediğini bilmiyordu. Ama içinde tarif edemediği bir his vardı. Ertesi sabah telefonuna yeni bir bildirim düştü.
Minho: "Merhaba, Defne. Numaram değişti. Sana yazan bendim."
Defne'nin yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu.
"Tekrar yazdığına çok sevindim."
"Ben de."
Bir süre mesajlaştılar. Sonra Minho beklenmedik bir teklif yaptı.
"Yarın İstanbul'da kısa bir boşluğum olacak. Müsaitsen seni görmek isterim."
Defne'nin kalbi hızlandı.
"Olur..."
"Aynı kafede. İlk kez fotoğrafımın çekildiği yerde."
Defne hemen hatırladı. O haberlerde gördüğü kafeydi. Ertesi gün Defne, buluşma saatinden yarım saat önce kafeye geldi. Heyecandan elleri buz kesmişti. Kapının önünde beklerken siyah bir araç durdu. İçinden şapkalı ve maskeli biri indi. Etrafına dikkatlice baktıktan sonra Defne'ye doğru yürüdü.
"Beklettim mi?"
Defne gülümsedi.
"Hayır."
İkisi birlikte kafenin arka tarafındaki sessiz masaya oturdu. Maskesini çıkaran Minho rahat bir nefes aldı.
"Seni görmek gerçekten çok güzel."
Defne de aynı duyguyu hissediyordu.
"Ben de seni özledim."
Minho şaşkınlıkla gülümsedi.
"İlk kez bunu söyledin."
Defne utandı.
"Sanırım öyle."
İkisi de gülmeye başladı. Aylar sonra ilk kez her şey normal hissediliyordu. Uzun uzun konuştular. Minho turneden, Defne okulundan bahsetti. Sanki hiç ayrılmamış gibiydiler. Tam o sırada kafenin camından birkaç kişi içeri baktı. Gençlerden biri heyecanla arkadaşına seslendi.
"Şuna bak! O... Minho değil mi?"
Minho'nun yüzündeki gülümseme bir anda kayboldu. Birkaç saniye içinde insanlar telefonlarını çıkarıp fotoğraf çekmeye başladı.
"Gerçekten o!"
"Yanındaki kız kim?"
Kalabalık hızla büyüyordu. Minho ayağa kalktı.
"Gitmemiz gerekiyor."
Defne de hemen peşinden çıktı. Koruması onları arka kapıdan çıkardı.Koşarak siyah araca bindiler. Kapılar kapanınca ikisi de derin nefes aldı. Defne gülmeye başladı. Minho şaşkınlıkla baktı.
"Neden gülüyorsun?"
"Çünkü ilk buluşmamızın bu kadar heyecanlı olacağını hiç düşünmemiştim."
Minho da istemsizce güldü.
"Sanırım bizim normal bir buluşma yaşamamız biraz zor."
Araç ilerlerken kısa bir sessizlik oldu. Sonra Minho, Defne'ye döndü.
"Bir şey söylemek istiyorum."
Defne merakla ona baktı. Minho'nun gözlerinde bu kez alışık olmadığı kadar ciddi bir ifade vardı.
"Artık duygularımı daha fazla saklamak istemiyorum..."
Defne'nin kalbi hızla atmaya başladı. Minho'nun söyleyeceği sözler, ikisinin de hayatını değiştirecek kadar önemliydi.