20.bölüm

Cumartesi Spor salonu.
Eymen her zamanki gibi bench’te set atıyordu. Kulaklık takılı motivasyon müziklerini dinliyordu. Set bitince doğruldu ve su şişesini aldı.
Her zamanki gibi kapı sürekli açılıp kapanıyordu.
Salon kalabalıktı ve kapı tekrar açıldığında Ela içeri girdi. Eymen görmezden gelmiş hatta direkt onu görmemişti bile. Ela etrafa bakındı, kayıt masasına yöneldiğinde aynı anda Eymenin bakışlarıda oraya yöneldi. Elayı görünce çok şaşırmıştı ve ona doğru yaklaştığında Elanın biraz kararsız durduğunu fark etti.
Eymen kulaklığını çıkardı. Tamamen yanına gitti.
“Ciddi misin?” dediğinde Ela bir an irkilerek başını kaldırdı.
“Ne?” dedi.
“Gerçekten başladın mı?” diye sordu Eymen.
Ela omuz silkti.
“Belki birilerinin anlattığı kadar disiplinli mi diye kontrol etmeye gelmişimdir.” dedi ima yaparak.
Eymen hafif güldü.
“Hayal kırıklığı yaşayabilirsin.” dedi ortama göz gezdirerek.
“Göreceğiz.” diye cevap verdi Ela kendinden emin bir şekilde.
Kayıt işini birlikte hallettikten sonra Eymen antrenmanına döndü ve Ela ortada kaldı. Aletlere bakıyor ama ne yapacağını bilmiyordu.
Eymen bir süre onu uzaktan izledi. Ne yapacağını merak etmişti ama onun bu yabancı bakışlarına dayanamayarak elini kaldırdı ve sadece,
“Gel.” dedi.
Ela hiç sorgulamadan yanına geldi.
“Antrenörüm musun şimdi de?” diye sordu Eymene bakarken
“Şimdilik.” diye cevap verdi Eymen sonra Elayı kolundan tutarak koşu bandına götürdü. Gözleriyle makinayı işaret ettikten sonra Ela önce biraz baktı. Sonra kosu bandına geçince Eymen aleti çalıştırdı ve hızı biraz fazla açtı.
Ela iki dakika sonra söylenmeye başladı.
“Bu ne ya?” dedi oflayarak.
Eymen sırıtıyordu.
“Isınma turu bunlar daha.” dedi.
Ela ona yan gözle baktı.
“Bilerek yapıyorsun dimi.” dedi kaşlarını çatarken.
“Ne?” dedi Eymen inanamayarak "Oha" diyede ekledi.
“Zorlaştırıyorsun işimi.” dedi Ela.
Eymen eğildi, hızını biraz düşürdü.
“Düşürdüm ama 1 saat bırakmam.” dediğinde Elanın hoşuna gitmişti seviyordu yürümeyi.
Bir saat içinde Ela koşusunu bitirmiş Eymen ise sırt çalışmıştı. Sonra ağırlık kısmına geçtiler.
Ela dumbbell aldı ama bir anda 7 kilo alınca kolu titredi. Eymen refleksle Elaya fazka yaklaştı.
“Dur, ağır o.” diyerek uyardı ama Ela inat etti.
“Yapabilirim ya.” diyip ısrar edince Eymen arkasına geçti. Bu sefer gerçekten yakındılar.
Ellerini Ela’nın dirseklerine hafifçe koydu.
“Kontrollü olmalısın bir anda yaparsan liflerin hasar alır.” dediğinde Ela bir saniye durdu. Nefesi biraz hızlandı ama bozmadı.
“Bu kadar ciddi misin hep?” diye sordu.
“Değilim.” dedi Eymen. “Ama sakatlanırsan moralim bozulur.” diyede ekledi.
Ela hafifçe ona döndü.
“Niye?” diye sordu
Eymen bir an durdu. Bunu düşünmemişti.
“Bilmem.” diye cevap verdi.
Tam o sırada yan taraftaki bir çocuk Ela’ya baktı.
“Yeni misin?” diye sordu.
Ela başıyla evet dediğinde
“İstersen yardımcı olurum.” diyerek göz kırptı.
Eymen bir şey demedi. Sadece bekledi ve kendini tuttu. Ela önce çocuğa baktı, sonra Eymen’e.
“Sağ ol, hallediyoruz.” diye cevap verdiğinde
Çocuk omuz silkip gitti.
Ela tekrar Eymen’e döndü.
“Bir şey demedin.” dedi sorar gibi
“Dememe gerek yoktu.” diye cevap verdi Eymen.
“Kıskanmadın mı?” diye sordu Ela ne kadar sorunun cevabını bilse bile.
Eymen su şişesinden içti.
“Biraz.” duye cevap verdi.
Ela gülümsedi.
“Hiç belli etmiyorsun." Dediğinde Eynen Elanın gözlerine baktı
“Gerek yok.” dedi Koridorda görürsek
“Kime göre?” diye sordu Ela
Eymen bu sefer Elanın gözlerinin içine baktı.
“Bana göre.” dedi sadece.
Aralarında kısa bir sessizlik oldu. Salonun müziği uzaktan geliyordu.
Ela hafifçe:
“Ben buraya sen varsın diye geldim.” diye itiraf etti.
Eymen kaşlarını kaldırdı.
“Ciddi misin?” diye sordu
“Evet.” dedi Eka net bi sekikde beklerken.
Bu sefer Eymen ilk defa cümle aradı ama bulamadı.
Sadece:
“Tamam o zaman.” dedi.
Ela gülümsedi.
“Ne tamam?”
“Daha dikkatli çalıştırırım.”dedi Eymen
Ela başını iki yana salladı.
“Her şeyi spor gibi algılıyorsun.” dedi pişman olmuş gibi
Eymen hafif yaklaştı.
“Alışkanlık.”dedi.
Ela bir adım geri çekilmedi.
“Alışırtırırım ben seni bana.” dedi.
Bu sefer kimse bir şey söylemedi.
Ama aralarındaki mesafe eskisi kadar değildi.