Kadim Diyarların Mavisi kitap kapağı

1. bölüm / 5

*BÖLÜM 1- Parla benim küçük yıldızım...''parla.''*

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 5Şu an: *BÖLÜM 1- Parla benim küçük yıldızım...''parla.''*

“Unutma; en karanlık geceler bile sonsuza dek sürmez. Bazen koca bir evrenin umudunu yeniden yeşertmek için küçücük bir yıldızın ışığı yeter.”

*Kadim tanrılar ve insanların savaşı uzun yıllardır acımasızca sürüyordu...Tanrılar ve Tanrıçalar artık insanların işe yaramaz olduğunu ve bu dünyadan silinmesi gerektiğini düşünüyorlardı. İnsalar ise kendilerinin bu dünyada hala bir yeri olduğuna inanıyorlar ve direnmeye var güçleriyle devam ediyordu.*

''Aurelia Diyarı''

*insanların tek diyarı ''Aurelia'' diyarıydı. bu diyar insanların bir umut olarak gördükleri. savaş sırasında tüm topraklarını kaybetmeleri sonucunda savunabildikleri tek topraklardı. Aurelia diyarının tek şehri olan Aurelia şehri insanların tek yaşam umuduydu. şu an ise bu şehrin hemen önünde. iki taraf savaşıyordu*

süvari ordu komutanı: DURMAYIN! AURELİA DAİMA BİZİM OLACAK! SALDIRIN! *at koşturma sesleri,kılıç sesleri,çığlıklar ve ok sesleri...tüm savaş alanını sarmıştı. kara iskelet şövalyeleri insan şövalyeler ile savaşıyor,aurelia şehrinin surlarından keskin nişancılar ile 4 kanatlı kadim diyar okçuları birbirlerini ok yağmuruna tutuşturuyordu.*

*insanların kralı Aoki Shizuma kalenin surlarında surlara sıkıca tutunmuş,yanındaki okçulara moral veriyordu*

Aoki Shizuma: Aurelia yaşayacak! ateş!! onlara kim olduğumuzu gösterin! biz insanlarız! yıkılmayacağız! *diyordu. Aoki Shizuma arkasını dönerek yanındaki derebeyine seslendi* karım ve oğlum kaçabildiler mi? durumları iyimi!?

*derebey musashi gergin ama disiplinli sesiyle konuştu*

-eşiniz şehri terk etmemek için çok direndi kralım! ama onu bir şekilde çıkarmayı başardık! oğlunuzda onunla birlikte!

*shizuma eşinin direndiğini duyunca önüne döndü ve surları sıkıca kavradı. gözleri keskinleşti ve dişini sıktı. sonrada okçulara dönerek yüksek sesle haykırdı*

-ateeeeeeş!

*okçular bunun üzerine yaylarını gererek atış yapmaya devam ettiler. savaş tüm hızıyla devam ederken. Aoki shizuma'nın eşi Aoki Mitsuna kucağındaki bebeği Aoki Benjiro ile beraber şehrin arka çıkışından ormana doğru hızla koşturuyordu. Koşarken ağlıyordu mitsuna, aklının bir köşesinde kocasına olan aşkı,onu kaybetme korkusu varken diğer köşesinde oğlunu kaybetme korkusu vardı...Mitsuna ormana doğru koştururken ağlamaklı ve korku içinde bir sesle mırıldanıyordu*

-korkma oğlum...korkma benjiro. Kurtulacağız. söz veriyorum!

*benjiro ise ağlıyordu. annesinin kucağında bir beze sarılmış,bembeyaz henüz yeni yeni çıkan saçları,bembeyaz göz kirpikleri ve kaşları,elmas mavisi gözleri vardı. Mitsuna oğluna sıkıca sarılmış şekilde koşarken bir dere kenarına geldi. karşıdan karşıya geçmek için hazırlanırken, bir anda arkasından koşturma sesleri duydu. Mitsuna korkuyla irkilerek arkasını döndü ve gözleri kocaman açıldı. üzerlerinde zırhlar ve ellerinde kılıçlar,baltalar olan siyah iskeletler ona doğru koşuyordu. Mitsuna hızla önüne dönerek yere oturdu ve korku içinde elleri titrerken oğluna sıkıca sarıldı. benjiro ise korkmuş şekilde ağlıyordu. mitsuna oğlunu yanağından öptü ve sonra oğlunun kulağına fısıldadı* parla benim küçük yıldızım...''parla.'' *mitsuna umudunu yitirmiş şekilde oğluna sarılmış ölümü beklerken iskeletler hızla onlara yaklaşıyordu. benjiro korku içinde ağlarken mitsuna oğlu korktuğu için ona üzülerek ağlıyordu. tam o anda derenin karşısından üzerinde Aurelia damgalı siyah samuray zırhı olan uzun boylu bir samuray sağ elinde kılıcını tutarak yüksek bir zıplamayla derenin karşısına geldi ve mitsunanın yanına çömelerek elini onun omzuna koydu ve aceleci,gergin bir sesle maskesinin altından konuştu*

-onu koruyacağım kraliçem...aurelia adına söz veriyorum.

*mitsuna ağlamaklı ve korkmuş yüzünü samuraya çevirerek bebeğine baktı ve sonra arkasına baktı. iskeletler çok yaklaşmıştı. mitsuna hızla bebeğini ona uzatırken çaresiz bir sesle söyledi*

-ona iyi bak...lütfen.

*samuray bebeği kucağına almış şekilde sessizce birkaç saniye Mitsunaya baktı...sonrada hızla doğrularak derenin karşısına doğru atladı ve var gücüyle koşturmaya başladı. o an ise arkadan yetişen iskeletler kraliçe mitsunanın etrafını hızla çevrediler...sonrada korku ve acı dolu bir ses duyuldu.*

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

46okunma 4beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…