Farkında olunmayan bir baskın

Şarkı:Eyes don't lie (slow veya speed up olabilir)

Kütüphaneye vardığımızda her yerini aramaya başladık ve sonunda ben gizli bir kapı bulduğum an ikisinede seslendim "Hey! Mila ve Efe, çabuk olun! " ikisi birden sesimi duyduğu an geldiler ve Efe şaşkınlıkla bana baktı. "Ne,yani hepsi bir şaka falan değil miymiş? " bende sıkıntı ve merakla tırnaklarımı kemirirken onu onaylayan bir mırıltı çıkardım."Hey,çocuklar biri fark edicek sonra konuşuruz girelim hadi! " Mila'yı onayladıktan sonra kapıdan girdik ve odayı taramaya başladık. Bu odada bir çalışma masası, kitaplık, tablo ve koridor vardı.. Etrafı incelerken biri beni içinden geçtiğimiz kapıya sürükledi ve bağırmaya çalışsamda bu artık mümkün değildi.. Çünkü o kişi ağzımı eliyle kapamıştı. Ardından beni duvara yasladı ve o kişinin kim olduğunu görmemle pekte şok olmadım aslında. Belliydi zaten. "Siz, ne yapıyordunuz? Bunu söyleyene kadar seni bırakmam prenses. " onu itmeye çalışsamda maalesef koca kas kütlesi yerinden bile oynamamıştı. "Seni ilgilendirmez Ateş. " Ateş suratını benim suratıma yakınlaştırdıkça dahada geriliyordum ki son kez bana sordu. "Söyleyecekmisin prenses,yoksa benmi öğreneyim? " ona korkusuz bakış atarken. "Özelim, ne zamandan beri seni ilgilendirir oldu Ateş? Şimdide umursamasan ölürmüsün? " "Ölürüm Lavinia.. " dediğinde sessizlik oluştu ta ki Efe ve Mila benim yokluğumu fark edene dek.

"Öhm, Öhm kızı sal moruk. " dedi Efe . Efe'nin sözünü duymamla direk Ateş'e bakış attım, uzaklaşması için. Ateş güldü "Bu kız ne halt çevirdiğinizi söylemeden gitmem kardeşim, beni biliyosun. " Efe güldü. "Bilmez miyim?Ateş bey.. " dediğinde Ateş kıkırdadı ve birkez daha sordu. "Sen mi söylersin yoksa öğreniyim mi? ,Lavinia. " sinirle,ses tonu mu yükselterek ağzımı açtım. "Söylemeyeceğim, Ateş! " Ateş bileklerimden tuttuğu gibi beni kütüphane'nin çıkışına doğru sürüklemeye başladığında onu hırpalamaya başladım. "Bırak beni! Aptal, şuan böyle yapma lütfen! " Ateş tatmin olmamış bir biçimde duraksadı ve tekrar sordu. "Ya söylersin ya da annenlere kuralları çiğnediğini söylerim. İşte o zaman biricik abin bile seni onların elinden kurtaramaz Lavinia.. " bileğimi onun elinden çektim ve suratına tükürerek sesimi ona karşı bir daha yükselttim. "Sen,nasıl pislik birisin ya? Hiçmi utanmıyorsun bana bu lafları söylerken.. " Ateş omuz silkti ve beni kütüphane'nin sonuna sürüklemeye devam ettiğinde, Mila ile Efe'ye bağırarak seslendim. "BENSİZ DEVAM ETMEYİN! ÇIKIN ODAMA GEÇİN! ARKANIZDA İZ BIRAKMAYIN! " Ateş'i hırpalamaya devam ederken en son dayanamadı ve beni ters bir biçimde kucağına alıp taşımaya başladı. "Yapma bak kusarım,öğhk." anında içimdekileri çıkarmaya başlamıştım, hemde onun pantolonuna! Ateş iğrenen bir mırıltı çıkardığında ,beni mutfaktaki tabureye otutturdu ve yeri sildi. "Sen,hep böyle balık hafızalı mısın Lavinia? " elimdeki soğuk suyu içerken ona elimle hayır işareti yapmıştım. "Neyse söyle artık kimseye söylemeyeceğim. " en sonunda bende bıktığım için ona durumu açıkladım ve son söz olarakta onu uyarmıştım. "Ne olursa olsun bu sırrı kimseye söylemeyeceksin,bu sır bizim günahımız"

Ardından zaten odalarımıza geçmek durumunda kaldık, ailem'in aptal kuralları yüzünden. Efe ile Mila ben gelmeden yer yatağı kurup, uyumuşlardı bile. Bende yatağıma oturdum ve dizlerimi karnıma kadar çektim, camdan yıldızlara, Ay'a bakarken ailemi düşünmeye başladım. Bu işin sonunda ölüm olsa bile devam edecektim aynı zamanda Larayı unuttum sanmayın, Yiğit için ayrı planlarım vardı ama şuan uygulayamazdım.

🌘

Dün gece,düşüncelere dalarak kendimi yatağa bıraktığımdan haberim bile yoktu ve Mila'nın üzerime atlamasıyla uyanmam çarpılmama sebep oldu resmen. "Noluyo, lan! " Efe arkada kahkahalar atarken Mila da hafifçe kıkırdıyordu. "Ne,gülüyosunuz ya! " Mila gülmeye devam etti "tamam tamam sustum bebiş. " dedi Mila ciddi olmaya çalışarak, fakat Efe hala gülüyordu. Tabi ben ona sağlam bir tokat geçirmeden önce. "Ahh! Acıdı be,güzelim" sinirle nefes solumaya devam ederken onu yanıtladım."kaşınma, Efe! " ardından odaya baskın olmuş olabilir, yani birazcık. Kapıda bir anda Ateş belirdi ve bizim o halimizi gördüğü an kaskatı olan o suratında bir nebzede olsa tebessüm görünürken bizi bekletmeden diyeceğini söylemeye başladı. "Hey, kahvaltı olcak geç kalmayın. Ha birde, bu gece bizdeymişsiniz." Mila sevinçten kendini yere atarken ben Ateşi ciddi bir ifadeyle onayladım "geliyoruz masaya. " ardından Ateş odadan çıkar çıkmaz sırayla pijamalarımızı değiştirdik. Ben gri bir eşortman altı, üzerimede siyah bir tişört geçirmişken Mila da siyah pileli etek ile beyaz gömlek giymişti. Efe ise klasik gri eşortman ve beyaz üst giymişti. Hepimiz hazır olduğumuza kanaat getirerek kahvaltı sofrasına gittik ve sandalyelerimize oturduk. "Lavinia, bebeğim Mila lara gittiğin an haber ver biliyorsun merak ediyorum seni tatlım. " annemi onayladım ve kahvaltımızı yemeye devam ederken Abim ve Nişanlısı sofraya geldiler. Abim yanağımdan makas aldı. "Günaydın prensesim, nasılsın? " abime şımarık bir gülümsemeyle eşlik ettim. "İyiyim abiş, sen? Malum dün hiç ortalıkta yoktun. " " ha, tatlım ben abini lunaparka zorla götürdümde " Miray Abla'nın dediği şey ile sofrada kahkaha atmam ve kahkahamın sönmesi bir oldu. Neden mi? Derseniz. Kurallar ve babam. "Lavinia, yemek softasındayız. " babamın dediği laf ile susmam bir oldu, ay bu adam ne anlardı zaten gençliği bile yaşamamıştır.

Kahvaltıyı silip süpürdükten sonra hepimiz bahçeye çıkıp Ateş beyfendinin gelmesini bekledik.

🌗

Milaların evine geldiğimiz an bizi hizmetçileri Lina abla karşıladı. "Aa, nasılsın canım? " gülümseyen bir suratla konuşmayı devam ettirdim. "İyiyim Lina abla, sen? "
"Bende iyiyim kuşum. " ardından eve girdik ve Efe Ateş'in odasına gitti bende Mila'nın odasına oturdum ve Milayı bekledim. "Pişt, kız abim seni duvara yasladı ya bişey oldumu? "

"Mila,çık odadan." dedim sinirle Mila ise şaka olduğunu belirten bir gülücük attıktan sonra "şaka güzelim, şaka.. "

Ardından yarım saat boyunca oturduk ve flim izlerken bir anda odaya baskın olmuştu. Tabikide EFE VE ATEŞ ODAYA DALMIŞLARDI..

"Mila,Azrail canımızı almaya geldi galiba.. " Mila korkarak çığlık atarken Ateş'in sesi duyduldu. "Sus, kız! Annemler duyacak. " Mila nefesini soluyup, abisine sordu "abi, siz zoktay mısınız da çat kapı geliyorsunuz? " Ateş'in suratında ifade yokken Efe arkadan bağırdı. "Ben,Suedayım!" ardından Ateş sinirli bir nefes soludu ve konuşmaya devam etti. "Sıkıldık,siz bir sikim yapıyorsunuzdur diye geldik ama baktığım kadarıyla bir sik yaptığınız yok. " Mila sinirle abisine baktı "Abi falan demem dalarım sana, ağzında küfür yer etmiş resmen! " Efe gibi bende onları kenardan izlerken Mila bana seslendi. "Hey, Lavinia niye öyle duruyorsun ya! Abime bişey desene. " Mila'yı duyduğum an kendime anca gelebilmiştim."Ben abi, kardeş arasına giremem kusura bakma Mila'm.. "
"Of, çok kötüsün Lavinia! " Efe gergin ortamı anladığı gibi. "Arkadaşlar, hiç bara gittiniz mi? " Ateş "ohoo" diye bir ses çıkardıktan sonra dudaklarını araladı. "Çok kez gittim, oralar kadar iyi bir mekan yok." "Süper ozaman! " dedi Efe "Bu gece bar'a gidelim. " Mila ile ben iğrenir gibi ikisine baktıktan sonra Efe açıklama yaptı. "Çok içmemek şartıyla. Efe sözü verin bakim! " hepimiz ellerimizi birbirimize kenetleyerek söz verdikten sonra Efeler odadan çıktı, bizde Mila yla kombinlerimizi planlamaya başladık...

(Yorumlarınızı bekliyorumm!!)