5 bölüm

KADERİN BEDELİ

Bölüm 5

Düğüne iki gün kalmıştı.

Konakta hummalı bir hazırlık vardı. Çiçekçiler, terziler, güvenlik görevlileri... Herkes bir telaş içindeydi.

Ama bu telaşın ortasında Alya'nın aklında tek bir soru vardı.

"Ben gerçekten evleniyorum..."

Kapısı çalındı.

"Girebilir miyim?"

Mirza'nın sesi...

Alya kısa bir duraksamanın ardından,

"Gir."

dedi.

Mirza elinde siyah bir kutuyla içeri girdi.

"Bu ne?"

"Düğün hediyen."

"Ben hediye istemedim."

"Biliyorum."

Kutuyu yatağın üzerine bıraktı.

Alya yavaşça kapağını açtı.

İçinde zarif, ince bir bileklik vardı.

Altın rengindeki bilekliğin ortasında küçük bir ay taşı bulunuyordu.

"Çok güzel..."

Söylediğini fark edince hemen toparlandı.

"Yani... Gerek yoktu."

Mirza hafifçe gülümsedi.

"Beğenmene sevindim."

Alya kutuyu kapattı.

"Bunu kabul edemem."

"Neden?"

"Çünkü aramızdaki şey gerçek değil."

Mirza birkaç saniye sustu.

Sonra sakin bir sesle,

"Belki bugün değil."

dedi.

"Ama bir gün gerçek olmasını isterim."

Alya şaşkınlıkla ona baktı.

Mirza ilk kez hislerini belli etmişti.

Tam o sırada Emir kapıyı çalmadan içeri girdi.

"Patron!"

Mirza sert bir bakış attı.

"Kapıyı çalmayı unuttun galiba."

"Özür dilerim ama acil."

"Nedir?"

"Düğün salonunun yakınında şüpheli araçlar görüldü."

Mirza'nın yüzündeki sıcak ifade bir anda kayboldu.

"Sayıları?"

"Henüz bilmiyoruz."

Mirza başını salladı.

"Güvenliği iki katına çıkarın."

"Emredersiniz."

Emir çıktıktan sonra odada sessizlik oluştu.

Alya yavaşça konuştu.

"Benim yüzümden mi oluyor bunlar?"

Mirza başını iki yana salladı.

"Hayır."

"Öyleyse neden?"

"Çünkü düşmanlarım bana zarar veremeyince sevdiklerimi hedef alırlar."

Alya o kelimeyi hemen yakaladı.

"Sevdiklerin mi?"

Mirza kısa bir an duraksadı.

Sonra gözlerini onun gözlerine dikti.

"Evet."

Alya'nın kalbi hızlandı.

"Ben... Senin sevdiğin biri değilim."

Mirza dudaklarının kenarında hafif bir gülümsemeyle cevap verdi.

"Henüz değilsin."

Alya istemsizce gülümsedi.

"Ne kadar kendinden eminsin."

"Genelde yanılmam."

Alya başını iki yana salladı.

"Bunu göreceğiz."

Mirza kapıya yöneldi.

Tam çıkacakken durdu.

"Bu akşam hazırlık yemeği var."

"Katılmak zorunda mıyım?"

"Evet."

"Ya gelmezsem?"

Mirza arkasını dönmeden cevap verdi.

"O zaman seni almaya bizzat ben gelirim."

Alya gülerek,

"Ne kadar inatçısın."

dedi.

Mirza bu kez dönüp ona baktı.

"Sen de öylesin."

İkisi de farkında olmadan gülümsedi.

Belki de ilk kez aynı tarafta durmuşlardı.

Fakat malikânenin dışındaki karanlıkta onları izleyen biri vardı.

Siyah aracın içindeki adam telefonunu kulağına götürdü.

"Patron..."

"Düğün planlandığı gibi."

Karşı taraftan gelen ses buz gibiydi.

"Evlilik gerçekleşmeyecek."

Adam başını eğdi.

"Anlaşıldı."

Araç yavaşça karanlığın içinde kaybolurken yaklaşan fırtınadan kimsenin haberi yoktu.

Bölüm Sonu