Bölümler 2Şu an: Kıtaları Aşan Mektup
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bu kitabımın yayını Wattpad'de de bulunuyor. Orada daha çok bölüm var isterseniz oradan da okuyabilirsiniz. İlk bölüm olduğu için yazım yanlışları olabilir. Mazur görün. İyi okumalar.
Ranpo
Uzun zamandır bir kitap yazmaya çalışıyordum. Bir cinayet kitabı. Zaten bir dedektiftim ve böyle vakalarla çok sık karşılaşıyordum ama yazmak ayrı bişey. Ne kadar istesem de yazıya dökemiyordum hiçbir şeyi. Kütüphaneye gittim. Bi ümit bir ilham bulmak için. Japonlarda ne arasın ama cinayet veya dedektif kitabı. Anca p*dofili kitabı yazsınlar şerefsizler. Neyse kütüphane görevlisine istediğim kitabı tarif ettim. "Benim gibi mükemmel bir dedektifi anlatan bi kitap istiyorum." Dedim. Adam "yeni kitap geldi. Bi bak istersen." dedi ve kitabı uzattı. Edgar Allan Poe. Japon bi yazara ait değildi. Amerikan sanırım. Masaya oturdum ve kitabı açtım. İki dakikada çözeceğim basit kurgulardan biridir diye düşündüm. 10. Sayfada hâlâ çözememiştim. Ayrıca beni içine çeken bi anlatım vardı. Ne ara kitabın sonuna geldiğimi anlamadım bile. Aptal adam. Yine katili buldum tabii ki de. Sadece biraz daha ilerledim o kadar ve anlatımı iyiydi. Yine de kitabı yanıma aldım. Genellikle okuduğum kitapların yazarları ile tanışır eleştiride bulunurdum. Fakat bu yazar Japonya'da bile değildi. Bu yüzden bana bu yazarla tanışmamda yardımcı olabilecek tek kişinin yanına gittim.
Fukuzawa'nın kapısını çaldım. Tanıdığım en makul yazılar yazan yazarlardan birisiydi kendisi. Bir çok konuda bilgisi vardı ve kitaplarını da bunun üzerine yazıyordu. Hatta bazı kitapları İngilizceydi. Onun kitapları sayesinde İngilizce öğrendim. Fukuzawa kapıyı açtı ve içeri girdim. "İngilizce bi mektup yazabilir misin?" Dedim. İngilizce bildiğimi söyledim ama neden başkasına yazdırmak varken kendim yazayım ki? "İngilizce mektubu ne yapacaksın?" Dedi. Sadece kitabı gösterdim. "Aradığın kitabı buldun mu?" Dedi. Açıkçası biraz düşündüm. "Anlatım fena değil. Karakterlerin psikolojisi iyi yansıtılmış ama katil çok belli. Bulmam zor olmadı." Fukuzawa kitabı inceledi. "Ranpo, sana daha önce de söylemiştim. Olayları çözmek konusunda bir yeteneğin var. Ayrıca buradan Amerika'ya mektup gitmez. 3 yıl önce yazdığım mektupların cevabı daha yeni geldi." Ben o kadar bekleyemem ki. Duramam da ama konuşmadan. Fukuzawa durumumu fark etmiş olmalı ki bi öneri sundu. "Uzun zamandır Amerika'ya gitmeyi istiyordum aslında. İstersen sen de gel." "Param yok" Fukuzawa çok cömert birisidir. Eminim ki benim yol masraflarımı da karşılar. "Sonra bi ara gideriz o zaman." Dedi. Bu adam niye böyle dedi şimdi. "İstersen borç alabilirim senden." Dedim. Daha önce bir çok kez borç almıştım. Keşke ödeseydim. Gülümsedi "Yarına hazır ol, gidelim."
Gemiye binince öğrendim. Fukuzawa Dünya'nın dört bir yanından gelecek yazarların bulunduğu bir kitap fuarına davet edilmiş. Bütün eleştirdiğim yazarlar gemideydi yani. Yolculuğu onlardan kaçarak geçirdim. Fukuzawa onlarla muhabbet ettiği için mektubu da kendim yazmak zorunda kaldım. Mükemmel bi mektup yazmam gerekiyordu. Kitapları çok sevmemişsem mektuplara çok uğraşmıyordum açıkçası. Dazai'ye yazdığım mektupta elli tane yazım yanlışı vardır. Bu şuana kadar en çok beğendiğim kitaptı. O yüzden güzel bir mektup olmalıydı. Mektubu yazarken zaman çok çabuk geçti. Gemi limanda durdu.
Direkt olarak kitap fuarına gitmiştik. Diğerleri beni bırakıp sanki çok önemli insanlarmış gibi imza falan vermeye gittiler. Etrafta dolanmaya başladım. Burada Poe'yi bulabileceğimi düşünüyorum. Yazdığım mektubu bi şekilde iletirim. Yüzümü görmesi çok da önemli değil zaten bi daha karşılaşmayız. Poe'yi bulursam ona anlatacağım kurguyu yazdırabilirim. Bunu kimsenin bilmemesi gerekiyor. Anlatımını sevdim. Onun kelimeleri ve benim zekam birleşirse kitabımı çıkarabilirim ve o beceriksizlere kitap nasıl yazılır gösteririm. Zaten kurgu bana ait olduğu için kitapta ben hak sahibi olurum. Bunu kimsenin duymaması lazım ve galiba ilk önce onu bulmak için birilerine danışmalıyım. Uzun boylu, kahverengi saçları gözlerine inen bi adam gördüm. Adamın yanına gittim. "Edgar Allan Poe'yi nerede bulabilirim?"
"Poe'yi neden arıyorsunuz acaba?" Biraz şaşkın çıktı adamın sesi.
"Ben bir dedektifim. Japonya'da çok ünlüyümdür ama galiba amerikalısınız. Kitabını okudum. Ona bir mektup ulaştırmam gerekiyor."
Heyecanlandı sanki biraz. "Öyle mi? Kitap hakkında ne düşünüyorsunuz?"
"Olayı çözmem çok zaman almadı. Basit. Katilin kim olduğu çok açık."
Tek kelime daha etmeden gitti. Hayranlarından birisiydi sanırım. İnsan bi cevap verir. En azından nerede olduğunu bilmiyorum der. Bu Amerikalılar ne kadar kaba. Karnım guruldadı. Beni de burada bıraktılar beş parasız. Bi yandan ödül dağıtıyorlardı sahnede. Edgar Allan Poe'nin adını duyana kadar dikkat bile etmemiştim. Sahneye baktım ama Poe ortada yoktu. Galiba para ödülü veriyorlar ama adam ortada yok. Geleceği yok gibiydi. Koşarak sahneye çıktım. "Poe gelemeyecek. Ben onun dostuyum ödülü benim almamı istedi. Ona teslim edeceğim." Sonuçta onunla kitap yazacaktık fikir vereceğim için bence biraz da bana ödül vermeliydi. Buradan Fukuzawa'nın onaylamayan bakışlarını görebiliyordum. Fukuzawa daha fikrimi bilmiyor ama bilse kesin parayı almamı ister. Adamlar biraz tereddüt etti ama parayı verdi. Sahneden indim.
Alanda bir sürü yemek satan yer vardı. Ayıp olmasın diye paranın bi kısmını harcadım. Poe'nin adını haykıran insanları duydum. Sesin geldiği yöne baktım. Poe önde hayranları arkada koşuyorlardı. Yüzünü net göremedim. Ben de koşmaya başladım arkasından. Adam baya hızlı koşuyordu. Bir süre sonra sadece ben kalmıştım arkasında. Tepe aşağı koşarken ayağım takıldı. Yuvarlandım yerde.
"İyi misiniz?"
Bu adam...
Bölüm etkileşimi
