İntizar kitap kapağı

1. bölüm / 1

1. Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: 1. Bölüm
  1. 1 1. Bölüm2.267 kelime · Okuduğun bölüm

Ölüm insanı hiç beklemediği anda yakalar ve yakasını bir daha bırakmazdı.

Ölüm adaletliydi ağaya da gelirdi fakirede.

Mutlu insana da uğrardı üzgün insanda.

Erken de gelirdi geçte..

Ama gelirdi illaki bir gün gelirdi. Bir ruha geldiği vakit bir daha kovsanda gitmezdi. Hüzün de böyleydi geldiği vakit bir daha gitmek bilmezdi.

Size en mutlu anınızda yada mutluluğu yakaladığınızı hissetiğiniz anda size tutunurdu bir bebeğin annesine tutunduğu gibi.

O bırakmak isteyene kadar bırakmazdı sizi. İlk zamanlar şefkat gösterir geçici olarak görür severdiniz.. O ise zaman geçtikçe etinizden kemiğinizden ruhunuzdan beslenirdi büyüdükçe büyür boyunuzu aşar ve sizi tüketirdi. Tüketmekle kalmaz öldürürdü.

Hüznün onu tükettiği evredeydi Zerda.

O da dört sene önce her insan gibi mutluluğu yakaladığını inanmıştı. Gençti toydu bilemezdi hüzne ansızın yakalanacağını.Hüznün onu yaklayışı yağmura şemsiyesiz yakalanmağa benzerdi.

Zerda yıllardır bu yağmurun altında ıslanıyordu. Her yağmur tanesinin yüreğindeki yangını söndüreceğini umarak yıllardır bekliyordu.

Öyle ki elini masanın üzerindeki su dolu bardağa atıp hepsini tek yudumda bitirmeyi denedi. Zannediyordu ki bu suyun hepsi tek yudumda bitirirse yüreğinde ki yangın sönecek ve hüzün onu terk edecek.

Ama sönmedi yüreğinde ki yangın.

Günbegün onu tüketmeye devam edecekti.

Zerda da artık bu yangının sönmeyeceğimden emin olduğundan hala elinde tuttuğu bardağı sertçe masanın üzerine bırakarak oturduğu sandalyeden ayaklandı.

Camın önüne ilerledi. Nefes almak için pencereyi açtı.

Derin bir nefes içine çekti sonra bir tane daha, yine bir tane daha.

İçene çektiği her nefes çiğerlerini yakıyordu. Buna da daha fazla katlanmak istemedi pencereyi de sertçe kapandıktan sonra odasının köşesinde duran askılığa ilerledi.

Siyah kabanını giydi masasını üzerinde duran arabasının anahtarını ve telefonunu alıp kapıya yöneldi.

Elini kapının kulubuna atıp yine sertçe çekecekken kapının önünde çalışan insanlar aklına geldi. Bu sefer yumuşak bir şekilde kapının kolunu aşağı indirmeye dikkat etti netice de burası iş yeriydi ve ona göre hareket etmeliydi.

Nazikçe açtığı kapıdan dışarı çıktı. Kapıyı yine aynı sesizlik ile kapadı eli hala kapının kulubunda iken başının kakdırarak kapı üzerinde ki isimliğe baktı,

Zerda NEZİRXAN

Genel Müdür

Buralara gelmek için zerre çaba harcamamıştı zorunda kalmıştı. Bu yüzden geldiği yerlere ve kendine lanet ediyordu. Bu isimliğe baktığında aklına yanlız çektiği acılar geliyordu ve yine kendine yaşadığı hayata lanet ediyordu.

Elini hızlıca kapının kolunun üzerinden çekti. Başınıda hızlıca çevirerek önüne döndü sinirlenmişti yine.

Ayaklarını sertçe yere vura vura ilerledi çalışanlar arasında olan iletişim onun gelmesi ile son bulmuştu.

Çünkü anlıyorlardı ki Zerda NEZİRXAN sinirliydi!

Aynı tempoda yürümeye devam eden Zerda dış kapıya ulaştığında açmak için ileri uzanacağı sırada kapı açıldı. Açanın kim olduğunu öğrenmek için başını çevirdi. Açan kişi çalışanlardan Sedat'tı. Başıyla selam verdi. Zerda da aynı şekilde selamını kabul etti. Onu arkasında bırakarak yürümeye devam etti.

Arkasından gelen adım sesleri ile söylenecek bir şey olduğunu anladı. Arkasını döndü,

-" Ne oldu Sedat?" dedi sakin bir tonlamayla ama buna rağmen karşısında ki adam konuşamıyordu. Tekrar soracakken Sedat aniden sesizliğini bozarak cevapladı

-"Zerda geçen sefer hani ağalar ile NEZİRXAN topraklarında kaçak mal geçirmeyeceğini söyledin ama haber aldık ki Behzat ağa onbir tır mal geçirmiş bize haber edilmedi senin haberin var mıydı?"

Haberi var mıydı?

Haberi olsa geçirmem diye konuşur muydu?

Konuşmazdı demek ki haberi yoktu o yine sakin bir tonlama ile cevap verdi. Bilen bilirdi ki bu sakinlik hayra alamet değildi.

-" Sence haberim var mı Sedat ben sınırdan mal geçirilmeyecek dedim." dedi karşısında ki adam dan ses yoktu işte artık sakinliğin zerresi kalmamıştı bu yüzden bağırarak devam etti,

-" Ben sınara bunca adamı boşuna mı dizdim. Bir değil onbir tır geçmiş ve bana yeni gelinip söyleniyor."

Zerda arkasında adamı bırakarak hızlıca arabasına ilerledi. Kapıyı açıp bu sefer sertçe kapadı sinirden elleri titriyordu. Buna aldırış etmeden arabayı çalıştırdı elini cebindeki telefona attı çıkarıp aklına gelen ilk isme bastı. Bir kaç defa çaldıktan sonra telefon açıldı.

-"Efendim abla" diye sordu kardeşi Zerda ise dinmeyen bir sinir ile sordu

-"Aslan da yanında mı?" bir müddet cevap bekledi. Kardeşi ise sinirli olduğunu sesinin tonundan anlamıştı.

-"Evet yanımda ne oldu ki?" dedi

-" Ne mi oldu biz sınıra o kadar adam gönderdik mal geçmesin diye ama Behzat ağamız onbir tır mal geçirmiş ve benim bundan yeni haberim oluyor ben o ağaların yanında özellikle Behzat ağaya mal geçmeyecek dedim diğer ağalar ne dediler peki biz ona kefiliz"

Bir sıra dolusu cümle kurdu Zerda. Kardeşi Ateş bu sinir ile tüm Rıha' yı yakabileceğini anlamıştı.Gidip müdahale etmesi gerekiyordu yoksa ablası durmazdı. Aceleci bir şekilde ablasına sordu,

-"Ne yapacaksın gidip Behzat ın konağına mı gideceksin abla" Ateş biliyordu ki ablası şuan bu sinirle oraya giderse pek iyi şeyler olmayacaktı.

Hala cevap bekleyen kardeşine cevap vermek yerine,

-"Sen ve Aslan konaktan çıkmayın eğer konakta değilseniz hızlıca konağa dönün" dedi ve telefonu kapattı.

Arabayı sağa çekti son bir arama yapması lazımdı. Ama arkasında duran uzun kuyruğu görünce garipsemedi . Arkasında rahat 20 tane siyah araba onun durması ile durmuştu. Bunlar onun adamlarıydı

Sedat bir hata yapmıştı geç söyleyerek şimdi ise hatasını telafi etmeye çalışıyordu uzun konvoyun hepsi düzenli bir şekilde arkasına dizildi.

Zerda daha fazla bekleyemezdi telefonu açıp Behzat ağaya özellikle kefil olan Bedo ağayı aradı. Bedo ağa sanki onun aramasını bekliyormuş gibi hemen açtı.

-"Zerda hayrola" bilmemezlikten geliyordu. Bu da Zerdayı daha fazla çıldırtıyordu,

-"Hayır değildir Bedo ağa ben topraklarımdan mal geçmeyecek dedim. Sizin yanınızda NEZİRXAN topraklarından mal geçmeyecek dedim. Özellikle Behzat ağaya dedim sen ne dedin ben ona kefilim kefili olduğun adam onbir tır mal geçirmiş onbir tır şimdi ben ne yapayım?" her şeyi ardı ardına sıraladı. Telefonda konuştuğu adamın cevap vermesini beklemeden devam etti,

-"Ya bir saat içinde toplanır Behzat ağaya cezasını kesersiniz yada ben kendi adaletimi kendim sağlarım" birinci şıkkı seçmek her zaman daha mantıklıydı eğer ikinci şıkkı seçerlerse Zerda acımayacaktı ve bunun farkındaydı. Cevap bekledi adam ağırlığından ödün vermeden konuştu,

-"Bizim konakta toplanacağız oraya gel yarım saate harkes gelir"devamını dinlemeden telefonu kapadı Zerda onu sakinleştirmek için konuşacaktı ama onun şuan en ihtiyaç duyduğu şey öfkesiydi.

Elinde tuttuğu telefonu yan koltuğa fırlatmak üzere bıraktı arabayı tekrar çalıştırdı arkasında duran konvay onun hareket etmesiyle hareketlendi.

Yolda geçen bir saat sonucunda Bedo ağanın konağının önünde durdu arabadan hızla indi arkasın duran adamlarıda onun inmesi ile arabadan inmişti.

Zerda arkaya dönüp burada durmaları gerektiğini belirtmek adına küçük bir harekette bulundu ilerleyecekken onların aksine sağ taraftan hızlıca gelen araç onu durdurdu.

Araba diğer arabaların gerisinde ani fren yaparak durdu. Her iki yandaki kapı hızlıca açıldı ve dışarı iki kişi çıktı. Çıkan kişiler evde kalmaları gerektiğini söylediği kardeşleriydi onları burada görmek beklediği bir şeydi. Böyle bir durumda söz dinlemeyeceklerini bilecek kadar tanıyordu kardeşlerini ikisin yüzüne de siz adam olmasınız temalı bakış attıktan sonra önüne döndü.

Kardeşlerinin arkasında yerini almasıyla ilerlemeye başladı. Konağın kapısı onlar durmadan açıldı. Zerda ağırlığından ödün vermeden ilerledi sinirini ve fevri hareketlerini şuan bir kenara bıraktı burada yanlız Zerda değildi burada NEZİRXAN aşiretinin hanımağasıydı. Bunun bilincinde hareket etmeliydi.

Girişteki tanıdıklar onu içeri girmesi ile ayaklanmıştı, konağın camlarında gizlice bakmaya çalışan kadınlar avluda duran her insanın ona olan bakışlarından onu beklediklerini anlamıştı Zerda.

İçeri girmesi ile üstüne bir ağırlık çökmüştü. Etrafta duran insanların bakışlarından sebep olmalıydı, önümde duran insanlara baktı tanımadık bir yüzle yada farklı bir imayla ona bakan birini göremedi. Başka biri olmalıydı onun bakışı ağır basıyordu hissediyordu Zerda bakan kişi her kimse bakışları çok ağırdı o kadar ağırdı ki Zerda bunun kim olduğunu anlamak için kafasını kaldırarak konağın camlarına baktı sonra önünde duran insanlara çevirdi bakışlarını bu sefer ama ona farklı tanımadık gelen kimse yoktu. Anlamsızca bir ağırlık olduğundan pek anlam veremedi. Daha doğrusu vermek istemedi.

Oyalanmak istemedi daha fazla bu yüzden ona açılan yolda hızlıca ilerlemeye başladı. Ağaların içinde oturduğu yere yaklaştığında orada duran adamlardan biri haber vermek için ağalara döndü.

Zerda da devam etti durmayacaktı bu saatten sonra onu ancak ecel durdurabilirdi.

Koyduğu kurallar yok sayılıp çiğnenmişti sözü dinlenmemişti. Yapacakları göz ardı edilmişti. Bu yüzden durmaması gerekiyordu.

Ağalara haber vermek için giden adamın ona dönmesini beklemeden kendinden emin bir şekilde oturulan yerden içeri girdi. Bakışları sert ve keskin omuzları taşıdığı yüklere inat dikti.

Aralarında konuşan ağalar içeri girmesi ile susmuştu. Aralarında en yaşlı olan Miran ağa sessizliği bozmak için konuşmaya başladı,

-"Hoş gelmişsin Zerda" dedi yumuşak konuşmaya çalışarak. Ama Zerda onun aksine onu sertçe cevapladı

-"Hoş gelmedim Miran ağa" dürüst bir insadı lafı evirip çevirmezdi.

Burada oturan her insana sesini duyurmak amacıyla sesini yükselterek devam etti,

-"Hoş gelmedim sözümün çiğnendiği yok sayıldığı gördüm diye ben buraya geldim. Ben önceden burada hepinizin huzurunda NEZİRXAN topraklarından kaçak mal geçmeyecek dedim. Buraya bir saat içinde toplandığınıza göre geçmiş. Geçiren kim ? Behzat ağa özellikle kefil olduğunuz adam benim topraklarımdan benden habersiz sözümü çiğneyerek onbir tır mal geçirmiş. Deyin hele şimdi ben ne yapayım ?" sesini yüksek tutuyordu bile isteye öyle ki sona doğru bağırmıştı.

-"Bir şey yapmana gerek yok biz gereken hükmü vereceğiz Behzat yaptığı hatanın bedelini ödeyecek" dedi Miran ağanın yanında oturan Bedo ağa, özellikle o Behzat'a kefil olmuştu. Bu yüzden Zerda ağalar arasından ilk onu aramıştı.

Dudaklarında alaycı bir tebessüm oldu vericekleri hüküm kefil oldukları adamdan belliydi. Zerda hiç birinden zerre çekinmeden konuşmaya devam etti.

-"Vereceğiniz hüküm kefil olduğunuz adamdan belli sizin hükmünüze ve adaletinize zerre ihtiyacım yok. Sizin hükmünüzün de bundan sonra artık zerre değeri yok" bundan sonra kendi adaletini kendi sağlayacaktı.

Dört senedir bu adamları tanıyordu ona yapmadıkları kalmamıştı. Sözde dost ayağına yatıp onu düşüreceklerdi bu ne büyük aptallıktı. İşin acı tarafı dost ayağına yatarken çok açık vermişlerdi.

Kadın onların canını nasıl yakacağını çok iyi biliyordu.

-"Bizim hükmümüzü yok sayacaksan neden bizi toplattın buraya?" dedi Bedo ağa

Zerda'nın dudaklarından histerik bir gülüş döküldü ve ağırlığından ödün vermeden rahat bir şekilde cevapladı karşısında duran adamları ,

-"Verdiğim hükmü bildirmek için" dedi rahat tavrını sürdürerek.

Aralarından biri tüm dikkati üzerine çekerek sordu,

-"Verdiğin hüküm nedir Nezirxan" birazdan söyleyeceklerini bilmeden alaycı bir tonla sormuştu sorusunu

Alaycı bir şekilde onunla konuşan ve soyadını imayla söyleyen adamın gözlerinin için bakarak büyük bir netlikle cevap verdi.

-" Nezirxanlar ile olan tüm anlaşmalarınız fesedilecek ve bir daha burada duran insanlardan hiçbiri topraklarımdan geçmeyecek ticaret yapmayacak hükmün budur." dedi kendinden emin bir şekilde.

Bunu söylemesi ile oturan ağaların çoğu hiddetle ayağa kalktı. Bu kadar sinrlenmelerinin sebebi Rıha'nın onlardan alınmasıydı. Çünkü geçimlerini buradan sağlıyorlardı.

-"Bunu yapamazsın haddini bil Zerda NEZİRXAN zamanında sana kol kanat gerdik kadın başına aşiretin başına geçmene göz yumduk ama otur edeb-" devam etmeden sözünü kesip devam etti Zerda

-"Benim edebim kimsenin diline dolanamaz konuşurken dikkat et haddini bil Miran ağa." diğer ağalara dönerek yine konuştu

-"Benim hükmün budur bu böyle biline !" dedikten sonra arkasını dönüp konuşmalarına izin vermeden çıktı.

Avlunun ortasına gelene kadar durmadan seri bir şekilde yürüdü ve burada durdu elini yanında duran kardeşine uzattı. Kimse bilmesede Ateş ve Aslan bunun anlamını biliyordu. Ateş elini beline atarak baba yadigarı silahı ablasının avucuna bıraktı.

Zerda avucuna bırakılan silahın emniyeti açarak havaya doğrulttu ve bağırarak verdiği hükmü tekrarladı,

-"Bundan böyle burada olan hiç bir ağa Rıha dan gelir elde etmeyecek. Behzat ağa nın mallarına el konulacak Allah şahittir ki hükmün sözüm gibi çiğnenirse kan akıtmaktan zerre çekinmem bu da böyle biline" sonra havaya üç el ateş etti.

Bu onun yeminiydi.

Bu Nezirxanların yeminiydi.

Bu yemin Hozan Nezirxanın silahi ile yapılan bir yemindi.

Geri dönüşü çok zordu ve buradaki herkes bunun farkındaydı.

Avlunun ortasında eli hala havada duran Zerda'nın göğsünde geldiğinden beri dinmeyen ağırlık bu sefer daha fazla etkisini arttırmıştı, bunun sebebi kimdi bakışları ile onu büyük bir ağırlık altında bırakan kimdi.

Geldiği vakit yaptığı gibi başını kaldırdı pencereden gizlice ona bakmaya çalışan kadınları es geçerek konağın teras katına baktı. Burada biri vardı ama karanlıktan görünmüyordu bu kişi her kimse ona bakmayı kesmeliydi.

Daha fazla bakamayan Zerda elinde tuttuğu silah ile yürümeye başladı ve konaktan çıktı.

Seri bir şekilde ilerledi içeri giremeyen adamları onun gelmesi ile hazırola geçtiler. Elinde tuttuğu silahı tekrar kardeşine uzattı.

Son bir işi kalmıştı onuda hallederse artık konağa geçecekti.

Bu yüzden içeri gelemeyen ama ona büyük bir merakla bakanlara yönelik konuştu,

-"Toparlanın Behzat ağayı ziyaret edeceğiz" bu ziyaret kelimesi nezaketten çok hesap barındırıyordu.

Zerda ilerleyerek arabasına bindi. Onun binmesi ile diğerleride hareketlendiler. Kardeşlerinin arabaya binmesini bekledi. Arabanın kapıları açılıp iki kardeşi de yerlerine oturdu.

İkiside büyük bir merakla bakıyordu. Akıllarında tonla soru işareti vardı. Aslan biri gidermek için konuşmaya başladı,

-"Abla az önce verdiğin hüküm sadece onların değil bizimde aleyhimize biliyorsun değil mi?"

Kardeşinin bu sorusunu bekliyordu ki sormakta haklıydı. Sanki az önce içerde babası yaşındaki adamlara rest çekmemiş gibi tebessüm ederek arabanın dikiz aynasından kardeşine koyu kahvelerine bakarak cevap verdi,

-"Öyle Şêr(Aslan) ama onlar için daha zor olacak onlar bu topraklara muhtaç ama biz değiliz" kardeşine karşı hemencecik yumuşayarak cevap vermişti. Konu iki erkek kardeşi olduğunda tüm duvarları yıkıyordu Zerda.

-"Hem zaten biliyorsunuz ki İstanbul da işler iyi gidiyor bir kaç tane teklif daha aldık zora girersek ki Allah'ın izniyle girmeyiz onlardan birini değerlendiririz."

Zerda her şeyi a' dan z'ye düşünmüştü bu yüzden verdiği hüküm onun için gayet yerinde ve olması gereken bir şeydi.

Bu sefer soru sorma sırası Ateşe geçmiş olmalı ki o da soru sordu,

-"Peki sence ağalar duracak mı hepsinin geçimi Rıha üzerinden sağlanıyor işçilerinin maaşları, vergileri hep burada dönüyor hesaplanıyor ve sen bu hükümle hepsinin hesabını yerle bir ettin."

Ateş yaşına göre çok olgun bir adamdı 22 yaşında olabilirdi ancak çok olgun ve detaylı düşünüyordu. Bu ablasının ona bir kere daha hayran olmasını sağlıyordu. Ateşi bekletmeden onu da cevapladı Zerda,

-"Duracaklar durmak zorundalar Agîr(Ateş)başka çareleri yok biz anlaşmayı imzalarken kaçak mal geçmeyeceğini konuştuk onlarla. Aksi olursa bedel ödeyeceklerini söyledik ve bugün görmüş olduk ki söylediklerimiz zerre kale alınmamış. " derin bir nefes alarak ekledi "Merak etmeyin sorun çıkmaz zarar etmeyiz"

Ateş başını tamaman ablasına çevirdi,

-"Zarar ve kar etmemiz zerre umrumda değil abla. Benim derdim bunların durmayacak olmaları sana zarar verme ihtimalleri"

Kafasını bir an yanında oturan kardeşine çevirdi. Dilinin ucuna gelen cümleyi yuttu söyleyemedi.

Söyleyebilseydi ona daha fazla zarar vermeyeceklerini daha doğrusu veremeyeceklerini söylerdi. Alabileceği kadar yara almıştı zaten ruhunun her yeri yara bere ile doluydu.

Ruhunda açılabilecek en büyük yaralar açılmıştı zaten ,vücudunda açacak olma ihtimalleri canını yakmıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…