İntikam kitap kapağı

1. bölüm / 1

İntikam yemini...

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: İntikam yemini...
  1. 1 İntikam yemini...575 kelime · Okuduğun bölüm

Merhaba benim adım Valeria, yetimhanedeki hademe Nermin ablanın dediğine göre adımı Valeria koymuşlar çünkü Güçlü demekmiş. Oysa kimse, güçlü olmak zorunda bırakılan bir çocuğun ne kadar yorulabileceğini bilmiyor...

Beni çöpte bulmuşlar biliyormusunuz kalbim durmuş hastaneye götürmüşler beni hayata tutunmuşum sanki yaşamak için bir sebebim var gibi hastanede yatmışım bir süre sonra beni yetimhaneye götürmüşler...
Sadece ailemden birtek şunu biliyorum annem benim yanıma bir not bırakmış benim kızımın adı Valeria leya olucak diye başka hiçbirşey ve el yazısına göre Latin diye biliyorum Valeria ismide Latin kökenli olduğu için bu basitti ama leya ismi babam türkmüydü ya da annem latinse benim burada ne işim vardı?
Beni her gören şaşırıyormuş çünkü ben diğer hiçbir bebeğe benzemiyormuşum daha incecik olan saçlarım bembeyazmış tenim olduğundan beyaz kirpiklerim kaşlarım beyazmış her gören büyüdüğümde geçiceğini ve öylesine olup geçiceğini düşünmüş ama geçmemiş 7 yaşımda beni tekrardan hastaneye götürmüşler ve doktor lökotrikya adında bir hastalığımın olduğunu tespit etmiş.(lökotrikya;saç ve kılların pigment kaybı nedeniyle beyazlaşmasıdır.)
Evet bu sebepten ötürü toplumdan hep dışlandım zorbalandım hatta yurttaki kızlar benim için annesi onu böyle olduğu için sevmemiş ve çöpün kenarına istenmeyen bir varlık gibi bırakmış diyorlardı,çok zordu 14 yaşında ergenliğim hiç iyi değildi herşey çok zordu ve hormonlarımda buna yardımcı olmuyordu ergenliğimde tüm herkesi döver,küfürbaz,çetesi olan,sinirli olan bir çocuktum bu sebepten dolayı beni kimse almak istemezdi bende almasınlar diye çabalardım bana belalı derlerdi istemeden belayıda çekerdim yani kısacası hayatım bokluk içinde geçti sevmek sevilmek nedir bilmem biriyle tanışmayı beceremem sadece şık durmayı ve güçlü durmaya ćalışırım hayatım bundan ibaret ve en sonunda 18 yaşına basmıştım...
Ve hademe Nermin abla normalde gülücükler saçıp beni güldürmeye çalışırdı ancak bu sefer öyle değildi yüzü beş karıştı
Nermin:leya kuzum
Noldu nermin anne
Nermin:sana annenden mektup gelmiş
Ne diyerek ayağa kalktım Ekim titriyordu hemen elinden alıp okumaya başladım...
Sevgili kızım Valeria Leya,
Eğer bu mektubu okuyorsan artık on sekiz yaşındasın. Keşke yanında olup sana her şeyi kendim anlatabilseydim.
Ben Anastasia Volkov. Ailemden uzakta, yeni bir hayat kurma umuduyla Türkiye'ye, İstanbul'a geldim. Türkçeyi çok iyi bilmiyordum ama bir şekilde babanla tanıştım. Adı Demir Demirhan'dı. Saygın, zengin bir iş adamıydı. Ona güvendim, onu sevdim ve hayatımı onunla paylaşabileceğime inandım.
Fakat zamanla gerçek yüzünü gördüm. Bana baskı yapmaya, beni tehdit etmeye başladı. Ondan uzaklaşmak istiyordum ama korkuyordum. Çünkü artık sana hamileydim.
Çok gençtim, ne yapacağımı bilmiyordum. Seni istememek gibi bir düşüncem hiç olmadı. Seni daha doğmadan çok seviyordum. Fakat bir gün babanın aslında başka bir ailesi olduğunu öğrendim. Üstelik bunu benden saklamıştı. Senin varlığını öğrendiğinde ise kendi itibarını ve ailesini düşünerek beni hayatından çıkarmaya çalıştı.
Seni dünyaya getirdiğimde çaresizdim. Sana zarar gelmesinden korkuyordum. Bu yüzden seni bir çöp konteynerinin yanına, bulunabileceğini umduğum bir yere bıraktım. Yanına kim olduğunu anlatan bir not da koydum. O an kalbimin bir parçasını orada bıraktım.
Yıllarca seni aradım ama sana ulaşamadım. Bir gün öldüğünü söylediler. Yine de içimde bir umut vardı; belki bir gün bu mektup sana ulaşır diye düşündüm.
Kızım, babanın adı Demir Demirhan. Eşi kıvılcım, kızı ise ışıl. Onların senden haberi olup olmadığını bilmiyorum.
Sana yaşattığım bu hayat için beni affet. Seni bırakmak istemedim. Sadece seni korumaya çalıştım.
Seni her şeyden çok seven annen,
Anastasia Volkov.
Elim titremeye devam ediyordu gözümden art arda damlalar döküldü ne yapacağımı bilemiyordum neye şaşıracağımı babamın kim olduğunu duyduklarımı sindiremiyordum...
Nermin anneye koştum
Nermin anne annem yaşıyormu hala
Sustu
Nermin anne cevap versene
Yine sustu
CEVAP VER
Çıldırmıştım sakinleştirici vurdular ve uyandığımda ise annemin beni bıraktığı gece vurularak öldürüldüğünü öğrendim ve bunu babamın yaptırdığını biliyordum ve o gün bir yemin ettim intikam yemini...

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

7okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…