14. bölüm · İlk kez delilik
Sevmediğin Kadın
Karargahta oturmuş yapılacak operasyonu dinlerken buraya gelme amacımı hatırladım
Buraya ne yağız için ne de meslej için gelmiştim , buraya mavi gözlüm kızıl saçlım için gelmiştim
Karnındaki bıçakta hala gözlerimi görebiliyordum
İşte sırf bu kahve gözler için gelmiştim buraya
Telefonuma bitmek bilmeyen bildirmler gelirken dışarı çıkma kararı aldım..
Aras bana delilercesine yazıyordu. Ne olduğunu anlamasamda bir sorun vardı
"Ne var?"
"Mavri dinle! Bak konuşmamız gerekiyor"
"Benim seninle konuşacak hiç bir şeyim yok sen hayatına giren herkesin ölümüne sebep oluyorsun sen dua et , o gşn seni yaka paça dışarı atmadım"
"Bak biliyorum bana kızgınsın ablanla nişanı bozduğum için ama böyle yaparak hiç bir şeyi çözemezsin"
"ayaklarımı senin için yoramam"
Buralarda oldupunu elbette biliyordum ama hesaplaşmamız gerekn eski defterler vardı ateş onun göğsünde yanmadığı sürece beni anlamayacaktı.
Karargahın kapısı aralandı yağız bi çocuk misali elinde iki çilekli sütle yanıma geldi birini kendine diğerini de benim önşme koydu
Moralimin bozuk olduğunu görünce çocukca gülüşü bir anda soldu
"Moralin neye bozuk iyi misin? Yoksa tstilden geldiğin için mi üzülüyorsun eğer öyleyse hemen geri gidelim zaten laf edebilecek kimse de yok operasyonda iptsl oldu zaten"
"Operasyon iptal mi?"
"Evet!"
"Aslında moralim bozuk değil sadece yorgunum"
" Öyle diyorsan öyle olsunda normal halinşn böyle olmadığını en iyi ben bilirim"
Gülümsedim ama karargahın penceresinden Arası görünce tekrardan yüzün düştü
" Beni burda bekle dışarı çıkma , ben burfa olacağım "
" Tamam bir şeye ihtiyacın olursa haberim olsun"
Dışarı çıktım ama ayaklarım gitmek istemiyordu ne olursa olsun yere çivilenmiş gibi hareket etmemeye yemin etmiştim sanki..
Cesaretimi toplayıp karşısına geçtim ve srkamdaki kapıyı sertçe kapattım
"Utanmıyor musun buraya gelmeye?"
" Ben sadece yard-"
" Benim senden gelecek bir söze bile tahamülüm yok bşrde yardım mı edeceksin ?. Onu yalnız bırakıp gitmeni mi açıklayacaksın bana ?. Asilin koynuna nasıl girdiğini mi anlatacaksın ?"
"Düşündüğün gibi değil mavri yanlış anlıyors-"
"Tamda düşündüğüm gibi , son konuşmamızdan sonra ne halde oldupunu biliyorum , ağlıyordu.. senin yüzünden"
Aras söylediğim sözlere cevap vermeyi kesti ve gözlerini kaçırdı
"Cevap versene , Asilin haberi yok muydu nişanlı olduğunuzdan?"
"Bak dinle lütfen, böyle yaparak mehiri geri getiremeyiz"
"Evet geri getiremeyiz çünkü o öldü"
"Bak bunu ben yapmadim zaten benim üzerimde de acı var beni de anla"
" Senin acın sadece asil için"
Ne kadar konuşsamda boşaydı aras yüzünden öldüğünü biliyordum
"Mehir ,o gün asille dışarı çıktığını öğrendiği gibi ağlamaya başladı , yanına geldi lan senin acına yardım etmek için... Aldatıldığı kadının acısını yaşamak için yanına geldi"
Göğsüm hızla inip kalkarken yüzüne bir tokat yapıştırdım
"Sen bunu baştan hakketmiştin , o kız herşeyi bırakıp senin peşinden koştu. "Mehir moralim bozuk" yanına geldi , "mehir üstüm müsait değil" para gönderdi , sen neyine güvendin lan"
"Mehir lütfen böyle yapma"
"Mehir mi?beni mehir mi sandın?"
"Benziyorsunuz işte"
"Sen asille evlilik hayalleri kurarken o kız karnındaki bebeğin birinci ayını kutluyordu"
Arasın ağzından ara sıra bişey dökülüyordu ama kısa kesip atıyordu
"Keşke zamanı geri alabilsem"
"Sen zamanı ölen çocuğun ve nişanlın için istemiyorsun
Sen o sünepe için istiyorsun , ne kadar yüzsünsün birde bana bunları söyleyebiliyorsun"
"Ladin yeter , ölen kişi benim de çocuğum"
"Sen hala kendini düşünüyorsun ben snaa daha ne diyebilirim ki"
Karargahın kapısının aralandığını duyduktan sonra yağızı arkamda hissetim
"Hayatım bir sorun mu var bu adam senin rahatsız mı etti?"
" Hayir bir sorun yok geçmişte yapılan bir hatadan başka bişey değil , şimdi o da gidiyordu zaten"
Gözlerim zateb onu çiğ çiğ yerken kapıyı işaret ettim
O da hızlı adımlarla bahçe kapısına açıp çıktı
