Bölümler 1Şu an: Arthur
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
23/01/2006
Bir yanıltmacayla başladı her şey. Arthur Ivanov Rusya’dan yeni dönmüştü. Tarık Kılınç, Arthur Ivanov’u karşılamak için havaalanında idi. Uçak inişi yapmıştı. Uçak kapısı açılınca Arthur merdivenlerden inerken Tarık’ın geldiğini farkedince hiç ifadesini bozmadan ilerledi. Tarık Arthur’u görünce ona yavaş adımlarla doğru ilerlemeye başladı. Arthur’un tam aksine Tarık’ın yüzünde kocaman bir tebessüm vardı. Birbirlerine yaklaşınca Tarık hemen Arthur’a sarıldı. Hala Tarık’ın yüzünde kocaman bir tebessüm vardı Arthur ise hiç karşılık vermiyord
Arthur yavaşça Tarık’ı kendinden uzaklaştırdı.
Tarık’ın henüz ‘can dostum’ dediği kişinin ona ihanet edeceğinden haberdar değildi...
Tarık bir terslik olduğunu kaşlarını çatarak belli etti.
“Arthur, iyimisin?”
“Gayet iyiyim.” dedi soğuk kanlılığını koruyarak.
“Sende bir şeyler var ben anlarım” dedi tek kaşını kaldırarak.
Arthur konuyu değiştirmeye çalışarak “işimiz var çok oyalanmayalım gitmemiz gerekiyor” dedi hafif rus aksanını belli ederek.
“ben sen konuşmadan hiçbir yere gitmem!”
“Блять¹, Ляпнет olsun, gidelim!” dedi hızlı adımlarla Tarık’ı geride bırakarak.
Tarık ise onun hızına yetişmeye çalışarak ilerliyordu. Tarık Arthur’un kolunu tuttu.
“Tanrım neyin var” dediği anda Arthur hışımla döndü.
Silah sesi yükseldi.
Tarık en yakın arkadaşı tarafından vurulmasına rağmen Arthur’un kolunu bırakmıyordu. Arthur ise Tarık’ın tuttuğu kolunu sert bir şekilde çekti. Arkada duran siyah arabaya hızlı bir şekilde bindi. Bu olay planlıydı. Arthur’un da gerçek yüzünü gördük ama üzülmemiz gereken tek bir kişi vardı Tarık...
Daha kızının doğumunu görmeden ölmüştü.
Tarık’ın Arthur’u tutan kolu hala havadaydı. Artur Tarık’ı tam kafasından vurmuştu. Tarık, alnından akan kanlar ile yere yığıldı. Yerde yatarken gözlerinden belli belirsiz yaş akıyordu. Kendini konuşmaya zorladı.
“M-Mavi...”
Bölüm etkileşimi
