3. Bölüm

Galeriden çıkmak için acele ettim içimde ki huzursuzluk beni hızlandırıyordu. Sakin kalamıyordum. Yanıma almam gerekenleri alıp hızlı bir şekilde kapıya doğru yürüdüm camekan olan kapımın arkasındaki silüeti görebiliyordum.

Henüz gitmemişti. Hala buradaydı.

Gerginliğim, ayaklarımdan başlayıp parmak uçlarıma kadar ulaşmıştı. Stresten elimdeki anahtarı düşürmüştüm. Anahtardan çıkan tok ses yerimden zıplamama sebep olmuştu. Anahtarı yerden aldım ve tekrar dışarı doğru baktım. Bu sefer baktığım yerde kimseyi görememiştim.

Gitmişti.

Korkuyordum sebebini bilmesem bile konuşmalarımızda tedirginlik beni ürkütüyordu. Kimdi? Burada ne işi vardı? beni ne için uyarmıştı? hiçbir şey bilmiyordum. Anahtar elimde hala dışarı bakıyordum. Bu durağanlığımı fark edip silkelendim. Alarm sistemini kurup kapıdan yavaş usul çıktım defalarca kez kilitledim defalarca kez kontrol ettim. Evet kapı kilitliydi. Ama sanırım bu benim için bir çözüm değildi. Benim bile kullanmadığım kapıdan içeride ben varken giriliyorsa ben yokken her halükarda girilirdi. Yarın ilk işim alarm firmasını aramak olacaktı.

Evime varmak üzereydim kiraladığım dükkan ile evim arasında yaklaşık 12 dakika vardı. Koşarsam 6 dakika

Şans eseri evime yakın bulup kiralamıştım. Yıllardır tek hayalim sanat galerisi açıp insanlara heykellerimi tanıtmak eminim gelen herkes kendinden bir şeyler bulacaktır çünkü heykeller kişinin ruhunu yansıtır. Heykelde gördüğün hissettiğin her şey senin ruhunun aynasıdır aslında.

Düşüne düşüne evime gelmiştim anahtarla kapıyı açıp içeri girmiştim girdiğim sırada ayağımın altında bir şey kaydı. Şaşkınlığımla beraber yere bakarken kocaman harflerle ismimin yazılı olduğu beyaz bir zarf gördüm.

Bu da neydi şimdi böyle. Ben bugün daha fazla şaşırıp korkacak mıyım?

Yere uzanıp zarfı elime aldım. Beyaz zarfın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman "İZEM KAYA" yazısı içimin ürpermesine sebep oldu.

Zarfla beraber odama geçtim zarfın kenarından yırtıp açtım içinden bir kağıt çıktı. Bugün yaşadıklarımdan sonra içinden "kızım ben geçen gün otobüste tanıştığın Halime teyzen bu da mirasım al bu malı mülkü doya doya harca" yazısının çıkmasını beklemiyordum. Ama bir diğer hayallerimden birisidir Halime teyze.

Kağıdı açmaya cesaret edemiyordum.

Yaklaşık 10 dakikanın sonunda kağıdı açtım

Kağıdın içinde sadece adım soyadım ve 30.01.2026 yazıyordu. Bu da neydi böyle diyerek bir hışımla ayağa kalktım odanın içinde tasması yeni çıkarılmış köpek gibi nereye gideceğimi şaşırmıştım.

Saçmalıktan başka bir şey değil. Resmen biri benimle dalga geçiyor. Evet kesinlikle biri benimle dalga geçiyordu bunu yapabilecek tek bir kişi var. O da benim erkek kardeşim

Hızla çantamın yanına gidip telefonumu çıkardım. Selimi aradım.

bir, iki, üç ve dördüncü çalmasında açtı

"Abla gecenin bu saatinde cenaze yoksa kapat telefonu"

"Selim sen kendini komik mi sanıyorsun bu yaptığın saçmalık bir daha asla ama asla böyle bir hareket görmek istemiyorum" sesim çok yüksek çıkmıştı. Odamda sesim eko yaparak suratıma çarpmıştı.

"Abla ne dediğini neyden bahsettiğini anlamıyorum. Sorun ne?"

"Selim benimle oyun oynamayı bırak. Zarfı diyorum üşenmemişsin kapımın altından evin içine atmışsın saçma saçma kırmızı kalemle üstüne ismimi yazmışsın bir de komik mi sanıyorsun sen kendini?"

"Abla ne zarfı ne ismi ben böyle bir şey yapmadım ben böyle basit şeylerle uğraşmam evine kadar geliyorsam içeri girerim daha korkutucu şeyler yaparım. Ama bir ismin zarfa yazıldı diye bu kadar ağlıyorsan" dedi ve kahkaha attı.

Evet bunu Selim yapmamıştı.

"Tamam Selim uykum var konuşuruz yine"

"İyi geceler abla"

"İyi geceler"

Bunu Selimden başkası yapamaz diye düşünmüştüm. Çünkü Selimle aramızda bu şekilde saçma oyunlar kurup birbirimizi kışkırtırdık. Ayağa kalktım ve zarfı tekrardan elime aldım.

" İzem Kaya 30.01.2026 "

30 Ocak benim galerimin açılış tarihiydi. O adamın bugün gelip mübalağa sanatı yapmasının ardından evimde böyle zarf bulmam tesadüf müydü?

Sanat galerisinin açılmasına sadece 3 gün vardı.

Küçüklüğümden beri hayalini kurduğum hedeflerime bu kadar yakınlaşmışken o gün herhangi bir hataya izin vermeyeceğim. Evet buna müsaade etmeyecektim.