Hatayı Kabullenmek

Gabriela, bir hastanenin psikiyatristiydi. Doktorlar ona kendi aralarında Doktor Vesper, derdi.

Gabriela bugün yeni bir hastası olduğunun haberini almıştı.
Normal bir hastaydı işte; ne olurdu ki, diye düşünüyordu. Ama hayır, bu hasta diğerlerinden farklıydı.

𝘡𝘢ne. Sadece bir isimdi. Yanlış olan ne olabilirdi ki?

Gabriela ofisinde otururken kapısı çaldı. “Girebilirsin,” diye cevap verdi. İçeriye asistanlardan biri girmişti. “Evet, sorun nedir Alice?” dedi bu kez Gabriela.

Alice içeriye tamamen girdi ve masaya yaklaştı. “Yeni 𝘩𝘢𝘴𝘵𝘢𝘯ızın dosyasını getirmiştim,” Elindeki dosyayı masaya bıraktı.

Gabriela, kibar bir ses tonuyla “Teşekkürler,” dedikten sonra dosyayı eline aldı.
Dosyayı açtığında kaşlarını çattı. “Soy ismi…”

Alice sözünü bölerek, “Soy ismi yok. Kimliği yokmuş, kendisi de hatırlamadığını iddia edip durmuştu,” diye açıklama yaptığı sırada Gabriela dosyayı inceliyordu.

Okudukları karşısında şok olmuştu. “O direkt hapse girmeli!” Sesindeki dehşet yüzüne de yansımıştı.

Alice nefes almadan konuştu, “Akıl sağlığı yerinde değil, deniyor. Cezası hafifletiliyor. Sonra birileri geliyor… Parasını ödüyor ve kapılar açılıyor,”

Gabriela sertçe dosyayı kapattı ve masanın üstüne koydu. “Geri dönüş yok. Kabul ediyorum,” Alice şok olmuş bir şekilde Gabriela’ya baktı.
“Bayan Vesper bu gerçekten de çok tehlikeli. Sizi de-” Lafını bitiremeden Gabriela elini kaldırdı ve onu susturdu.

“Çıkabilirsin,” Alice yavaşça ve istemsizce odadan çıktı. Odaya derin bir sessizlik çöktü.

Gabriela hemen vazgeçebilirdi ama istemiyordu. Denemekten zarar gelmezdi, dimi?

Dosyayı tekrar eline aldı ve açtı.

İsim: Zane
Soy isim::-
𝙔aş: 30
𝘿𝙤ğum: 04.07.1995
𝘿𝙪𝙧𝙪𝙢: 𝘉𝘦𝘬𝘢𝘳

Son maddeyi neden yazmışlardı, diye düşünmeden edemedi Gabriela.

𝙃𝙖𝙠𝙠ı𝙣𝙙𝙖: İlk cinayeti 14 yaşında olmuş, babası Daimen’i öldürerek başlamış ardından 5 yıl hapis yemiş. Hapisten çıktığı gibi kardeşini öldürmüş. Bu yıl sekiz cinayet işlemiş, öldürülen kişiler ise onun eski psikiyatristleriydi…

Gabriela oradan sonrasını okumamıştı çünkü gözü fotoğrafa kayıyordu. 30 yaşındaki birine göre oldukça genç gözüküyordu. Taş çatlasa 28, diye içinden geçirdi Doktor Vesper.

Yüzünde hiç bir ifade yoktu, yeşil gözleri boş bakıyordu, siyah saçları dağınıktı.

Gabriela daha fazla incelemeden dosyayı kapattı ve masanın üzerine koydu. Ayağa kalkıp kapıya doğru yürüdü. Dışarıya çıktığında diğer doktorların olduğu yere -kafeterya tarafına- doğru yürüdü.

Doktorlar Gabriela’yı gördüklerinde yanlarına çağırdılar. Gabriela beyaz önlüklülerin yanına gittiğinde gülümseyerek selam verdi.
“Nasılsınız Doktor Vesper, gerçi son aldığınız hasta biraz(!) değişik ama olsun,” dedi Doktor Jack.

“Kabul ettiniz mi, Doktor Vesper,” Bu sefer Doktor Cyra konuşmuştu. Sarışın kısa saçlı kız oldukça sevimli gözüküyordu.

“Sizde bu dosyayı kabul edecek cesareti bulamıyorum açıkçası. Sonuçta siz daha çok gençsiniz,” Konuşan Maria’ydı.

Maria, Gabriela hastaneye geldiğinden beri onu küçümseyen doktordu. Üst rütbelerde olması onu kendini üstün görmesini sağlıyordu.

Gabriela kaşlarını çatmıştı tam ağzını aralamış bir şey söyleyecekken Doktor Fawer konuştu, “Hadi ama, Maria. Genç yaşta birçok başarıya imza attı sonuçta. Ben sana inanıyorum Gabriela ama gerçekten de bu senin için çok tehlikeli. O bir insan değil, o bir canavar,”

“Psikopat insanlara canavar demeniz hiç hoş değildi ama bana güveniniz için teşekkür ederim,” En sonunda konuşmak için fırsat bulmuştu Gabriela.

“Gabriela, dosyayı kabul ettin mi?” diye tekrar sormuş oldu Cyra.

Gabriela derin bir nefes aldı. “𝘌𝘷𝘦𝘵, 𝘥𝘰𝘴𝘺𝘢 𝘪𝘭𝘦 ilgileneceğim."