4. bölüm · Hayatın İçinden

Bölüm 4:Issız Bir Depo

Asel TAŞKIRAN

Yol biraz uzun sürdü ama nihayet oraya vardım.Etrafa baktım.Depo falan yoktu.Tuzak mı acaba diye düşünürken bir anda telefon çaldı.Bilinmeyen numaralardan biriydi.
—Alo?
—Düz bir şekilde ilerle sonra sağa dön depo orada.
—Tuzak olmadığına nerden emin olacam.
—Komik birisin Ada.Ben tuzakla uğraşmam.İşimi direkt hallederim.
—O yüzden mi beni ıssız bir yere çağırıyorsun peki?
—Beni yakalamak istiyorsan bekliyor olacağım Ada ama sakın beni kandırmaya kalkma yoksa
—Yoksa ne?Öldürür müsün beni?
—Benden bu kadar korkmana gerek yok Ada.Ben masum insanlara dokunmam prensibim değildir.Depoda bekliyor olacağım.
—Tamam bekle geliyorum.dedim ve dediği gibi düz bir şekilde ilerledim.Tuşlu telefon açıktı ama belli etmemem gerekiyordu.Belli ki katil beni bir kameradan izliyordu.Korkmaya başlamıştım.Sağa döndüm.Depo tam karşımdaydı.Kapısı açıktı.İçeri girdim.Çok karanlık değildi ama çokta aydınlık değildi.Her yerde kamera vardı ama küçük kameralar kullanmıştı.Belli ki benim görmemi istemiyordu ama benim bir polis olduğumu unutmuştu.Her yerde fotoğraflar vardı.Biraz ilerledim.Bir fotoğraf daha gördüm.Eoime aldım ve baktım.B-bir dakika bu annem ve babamın resmiydi.Annem ve babamın fotoğrafını görür görmez fotoğraf elimden düştü.
—Şimdi içinden neler oluyor diye soruyorsundur Ada.
—Annem ve babamın fotoğrafının sende ne işi var?
—Geç otur anlatacam her şeyi.
Geçip bir sandalyeye oturdum.Korkuyordum ama çokta ciddi duruyordum.Annem ve babamın ne alakası vardı bunlarla bilmiyordum ama bu benim kafamı kurcalıyordu.
—Evet seni dinliyorum.
—Bakıyorum şuan korkusuz görünüyorsun Ada ama unutma ben bir seri katilim.
—Tebessüm ettim ve ben bu hayatta Allah'tan başka kimseden korkmam ama sende şunu unutma bende bir cinayet büro amiriyim.Ayrıca buraya kadar geldim ve suan seni dinliyorum anlat artık.
—Anlatıcam ama sakın benim sözümü bölme ve dikkatle dinle.
—Tamam sonuna kadar dinleyecem söz veriyorum.
—Annen ve baban iyi insanlardı ama işime çok kez engel olurlardı.Özellikle annen çok kurcalardı her şeyi.Bir gün yine birini öldürmüştüm.Annenin en yakın arkadaşıymış öldürdüğüm kız.Annen bu işi bırakmadı tabii.Peşime düştü.Onun yüzünden işlerim çok aksadı.Bende dayanamayıp onu kaçırdım.Her kurbanımı bir kuyuya atıp orada 3 gün bekletir ondan sonra öldürürdüm ama annene öyle davranmadım.Anneni bir odaya kapattım.Öldürmek istemedim onu hiç bir zaman.Nedenini bende anlamamıştım fakat onun canını bile acıtmak istemediğimi ilerleyen günlerde farkettim.3 ay boyunca kimse anneni bulamadı.Baban 3 ay sonunda kaldığım evi bulmuştu.Artık nasıl bulmuşsa o kadarını bilmiyorum ama artık her şey için çok geçti.Annene zarar vermememin sebebini anlamıştım.Ona aşık olmuştum.Hayatımda ilk defa birine gerçek duygular beslemiştim.Sabah saatleri dış kapının açıldığını duydum.Annen kaçıyor sandım ve hemen kamera odama geçtim.Meğersem babanmış.Bütün odalara bakıp anneni almasına izin veremezdim hele de ona aşık olmuşken.Bende babanı da aldım.Annenle aynı odaya kapatmadım tabi.Başka bir odaya kapattım.Baban da biraz salaktı.Kimseye haber vermeden gelmiş buraya.O yüzden onu da bulamadılar.Akşam oldu.Babanı öldürecektim.Onu da anneni de bodruma aldım.Babanı öldürdüğümü görsün diye değil tabi.Çok istediği için annenide bodruma götürdüm.İkisi oradayken beni çok fazla sinirlendirdiler.Annen ve baban birbirlerini ne kadar çok sevdiklerini söyleyip durdular.Bende annenin gözü önünde babanı öldürdüm.Annen çok ağladı tabi.Babanın kafasını kestiğim için bende biraz pişmanlık duydum ama öldürdüğüm için değil çok fazla acı çektiği için.Babana üzülmedim tabii benim tek derdim annendi.Babanı öldürdükten sonra ikisinide bodrumda bırakıp yukarı çıktım.Bütün kapılar kilitliydi.O yüzden ne olacak diye düşünmeden uyumaya gittim.Annen babanı görmeye dayanamayıp kendini öldürmüştü.Sabah kalktığımda farkettim.Çok vicdan azabı çektim ve hâlâ da çekiyorum.Annen ölmemeliydi ama zaman geri gelmiyor maalesef.Sonra cesetleri alıp bir ormana attım.Bütün delilleri yok ettim ve isimsiz bir ihbar yaptım.Öyle buldular cesetleri.Sen o zaman 2 yaşındaydın.Annen oradayken uyumadan önce hep senin ismini sayıklardı.Bir ara seni de onun yanına getirmeyi düşündüm ama yapamadım.Hâlâ çok özlüyorum onu.Her yıl mezarına giderim hatta.Biliyor musun hayalim neydi?Senide alıp annenle beraber mutlu mesut yaşayacaktık.Hatta belki sende seri katil olurdun.Çok keyifli bir şey gerçekten.Bir kere bu hissi tadınca bırakamıyorsun Ada.Kim bilir belki bir gün sende bu duyguyu tadarsın.Seni gerçekten kızım olarak görüyorum Ada ve gerçekten seni çok seviyorum.Ayrıca seninle beraber yaşamak istiyorum.Yani sende istersen tabi...