Bölüm 1:Zorlu Dava

Geçmiş insanın peşini hiç mi bırakmaz.Ben Ada ÖZDEMİR.20 yaşındayım.Polisim ve cinayet büroda çalışıyorum.Genelde bana hep neden cinayet büroda çalıştığımı sorarlar yani bunu sormalarının sebepleri de var tabi.Tam 18 yıl önce annem ve babamı kaybettim.Tek çocuktum zaten,o gün hiç kimsem kalmamıştı.2 yaşındaydım.Trafik kazası geçirdiklerini sanardım hep.Üniversite sınavından sadece bir kaç hafta önce öğrenmiştim gerçekleri.Çok başarılı bir öğrenciydim.Tıp kazanmak istiyordum ta ki onların cinayete kurban gidildiklerini öğrenene kadar.Bir anda fikrim değişti.Cinayet büroda çalışmak istediğimi söyledim.Öğretmenlerim,arkadaşlarım herkes çok şaşırdı.Çünkü cinayet büroda çalışmak o kadar da zor değildi ayrıca maaşı da düşüktü ama ben kararımı vermiştim bu işi yapacaktım.Üniversitemi okudum ve cinayet büroda çalışan bir polis oldum.İlk iş günümdeydim.Heyecanlıydım.Oradaki arkadaşlarımla tanıştım ama en iyi anlaştığım bir kaç kişi oldu tabii.Emre diye biriyle tanıştım.İyi biri gibiydi.Kumral,1.86 boylarında,kaslı ve oldukça yakışıklı biriydi.Vera diye bir kızla da tanıştım.Çok tatlı bir kızdı.Sarı saçlı,1.65 boylarında,zayıf ve güzel bir kızdı.Havalı bir giyim tarzına sahipti.Yani şuanlık iyi anlaştığım insanlar onlardı.İlk günden ilk davamızı almıştık.Şef bu davanın başı olarak beni seçmişti.N-nasıl yani ben bir davayı mı yönetecektim.Zor bir işti ama başarmak zorundaydım.Şef beni seçtikten sonra ekipten Burcu'nun bana çok sinsi bir bakış attığını gördüm.Şaşırdım ama neden öyle bir bakış attığını da soramadım.Her neyse bir kadın cinayete kurban gitmişti.Olay yerine gittik.Kadının bilgilerine baktık.Adı Ayşe Demir.Evli ve 2 çocuk annesiymiş.36 yaşında ve bir öğretmenmiş.Bir çiftlik evinde 7 Nisan Pazar saat 16.00 da bulunmuştu.Oradaki araştırmacılar bize anlattı.Her yerinin yara bere içinde olduğunu,şahdamarının kesilerek öldürüldüğünü söylediler.Keskin bir bıçak ile öldürülmüştü.Otopsi sonucunda ise sırtında kocaman bir A harfi vardı.Bir bıçak ile yazılmıştı.Korkunç duruyordu.Hemen şüpheliler ile görüşmeye gittik.İlk şüphelimiz tabii ki de kadın kocasıydı.Adı Kemal Demir.42 yaşındaydı,uzun boylu çokta uzun boylu değildi aslında, kalın kaşlı,sert bir görünümü vardı.Farklı duruyordu ama bir insanı dış görünüşüne göre yargılamak bana göre bir şey değildi.Sorgu odasına geçtik.Karısıyla ilgili bir kaç soru sorduk.
—Karınızın bir düşmanı veya ondan nefret edecek kadar biri falan var mıydı?
—Bildiğim kadarıyla hayır Ayşe çok sevgi dolu bir kadındır karıncayı bile incitmez.dedi ağlayarak.
—Peki Ayşe hanımın öldüğü gün neden bir çiftlik evindeydi? Anladığım kadarıyla ev sizin eviniz.
—Haklısınız ev benim o gün bana evde bir işinin olmadığını çocukların okulda olduğunu ve bu nedenle biraz kafa dinleyeceğini saat 15.00 da da geri geleceğini söyledi.dedi yine ağlayarak.
—B-bir dakika pazar günü okul olmaz ki.Çocukları nasıl okula bıraksın?
—Çocuklar okul dışında etkinliklere de katılıyorlar.Bir oğlum basketbol kursuna gidiyor.Kızım da dans kursuna gidiyor.O nedenle okul dedim.Benim hatam kurs demem gerekiyordu kusura bakmayın.
—Ben biraz şüpheci davrandım.Biz sizi daha fazla tutmayalım.Bir gelişme olursa mutlaka haber verin lütfen.Sorgu burada bitmiştir arkadaşlar.
Çok korkunç duran bu olayı ben nasıl çözecektim diye düşünürken yanıma şef geldi.İşlerin nasıl gittiğini sordu.Bende sorusuna cevap vermeden neden beni seçtiniz diye bir soru sordum.O da bana yakında anlayacağımı söyledi.Ne alaka yani onu asla çözemedim ama şuan daha büyük bir meselem vardı.Bu davayı çözmek zorundaydım.Davaya dair hiçbir ipucu elimizde yoktu.Bir şeyler yapmak zorundaydık ama elimizden hiçbir şey gelmiyordu.Maktulün arkadaşlarını sorguya çağırdık.İlk sorgulayacağımız kişi Leyla Baş diye bir kadındı.Kendisi maktulün en yakın arkadaşıydı.Ona bir kaç soru sorduk.
—Ayşe Hanımı nerden tanıyorsunuz?
—Ayşeyle biz liseden beri arkadaşız hatta dostuz desem daha doğru olur.
—Peki Ayşe Hanım ile öldüğü gün buluşmuşsunuz neden buluştunuz?
—Evet buluştuk.Bir kafeye gidip kahve içtik.Sohbet ettik.Biz bunu her zaman yaparız ki.Hep ikimizinde müsait olduğu gün buluşuruz.Pazar günü genelde ikimizinde boş günüdür.
—İkimizinde derken ne demek istediniz?
—Ben öğretmenim sadece hafta sonlarım boş Ayşe de eskiden çalışırdı o da bir öğretmendi fakat bırakmak zorunda kaldı.
—Neden bırakmak zorunda kaldı?
—Çünkü kocası çalışmasını istemiyordu.O yüzden o da işini bıraktı.
—Anladım sizce kocası öldürmüş olabilir mi Ayşe'yi?
—Bilemiyorum ama pek sanmıyorum da çünkü birbirlerine üniversiteden beri aşıklar.
—Peki anladım.Soruşturma bitmiştir.Çıkabilirsiniz.