Kulluğun Özü

Allah’ın emri..
Baş tacı..
Dinin direği..
Mü’minin miracı..
Cennetin anahtarı..
Gözün nuru namaz..

Duadır namaz..
Şükürdür..
Yaradanı saygıyla, hürmetle anmaktır namaz..
Kulluğun özüdür..
Ahirete uzanan köprüdür namaz..

Toprağın hayat bulmak için nasıl ki suya ihtiyacı varsa..
İnsanın yaşamak için nasıl ki nefes almaya ihtiyacı varsa..

Kulun da ibadetlere, namaz kılmaya ihtiyacı vardır..
Onsuz olamaz kul..
Hayat bulur onunla..

Huzur bulur..
Rabbine olan sevgisini gösterir..
Rabbine yakınlaşır..

Namaz diriliştir..
Kul olduğunun farkında olmaktır namaz..
İnsanın, bu dünyaya ait olmayışının göstergesidir namaz..
Göbek bağıyla annesine bağlı bebek misali, insanın da ebedi dünyaya bağlılığının bir ifadesidir namaz..

Ahirete yolculukta duraklardır namaz..

Tekbiriyle, kıyamıyla, kıraatiyle, rükusuyla, secdesiyle, tahiyyatıyla ne güzel bir ibadettir namaz..

Huşu ile kılmaya çalışıyoruz namazımızı..
Dosdoğru..

Peygamberimiz (s.a.v.), "Benim mutluluğum namazdır." diyordu.

Sevgili Peygamberimiz beş vakit namazdan başka, gün içinde nafile namaz da kılardı. Gece uykudan uyanır ve ibadet ederdi.
Bir gün kendisini sabah namazına çağırmak için gelen Bilal-i Habeşi’ye söylediği bir söz üzerine:
"Allah’a şükreden bir kul olmayayım mı?" diye cevap vermişti.

Hz.İbrahim (a.s.) şöyle dua ediyordu Rabbine:
"Rabbim! Beni ve soyumdan gelecek olanları namazı devamlı kılanlardan eyle. Rabbimiz, duamı kabul et." (İbrahim Suresi, 40.ayet)

Amin..