Dinle

Günün aydınlanmaya, şafağın sökmeye başladığı vakit..
Tertemiz, ferah bir hava..
Apayrı bir sessizlik..
Sükunet hali..
Huzur buluyorum..
Ferahlıyorum..
Sessizliğin sesini dinliyorum..
Rabbimi düşünüyorum..
Kainatı bütün güzelliğiyle yaratanı..
Şükrediyorum..

“Sonsuz şükürler olsun Rabbim..
Rabbim beni ne kadar çok seviyorsun..
Yarattın, yaşatıyorsun, koruyorsun, gözetiyorsun beni..
Ben aciz bir kulunum..
Günahkarım..
Ama hata etsem de, günah işlesem de benim yanımdasın, çok merhametlisin..
Bana hep yardım ediyorsun..
Dua edince dualarımı hep kabul ediyorsun..
Allah’ım Seni o kadar seviyorum ki..”
.....
Gözyaşlarım sel oluyor..
Hıçkırıklarım sessizlikte yankılanıyor..
Sevgimin, aşkımın gözyaşları..
Gönlüm huzurla doluyor..

Hıçkırıklarıma eşlik eden bir ses var..
Sessizliğin sesi olan o güzelim kuşlar..
Öyle güzel ötüyorlar ki..
Belli ki bizden önce uyanmışlar..
Zikrediyorlar kendilerini var edeni..
Her ötüşlerinde ayrı bir nağme..
Ferahlıyorum..
Ve bir ses yankılanıyor..
ALLÂHÜEKBER ALLÂHÜ EKBER..
Ne güzel bir seda..
Ezan-ı Muhammedi..
Dinliyorum..
İçim..
İçim huzur doluyor..
Tarifi olmayan bir huzur..
Huzura davet ediliyorum ezan ile..
Rabbim huzuruna davet ediyor..
Kulluk etmeye, şükre davet ediyor beni..
Çağırıyor Mevlam beni..
Beni en çok sevenim, beni davet ediyor..
Nasıl olur da gitmem..
Emrine amadeyim ben Rabbimin..
O benim her şeyim..
Dostum..
Yardımcım..
Dayanağım..
Sırdaşım..
Sığınağım..

Seni anmaya geliyorum ey gönlümün Sultanı!..

Abdestimi aldım..
İşte huzurundayım..
Ne büyük bir şeref..
Huzura buyur edilmek, huzura kabul edilmek..
Ne büyük bir mutluluk..
“Ey yüce Rabbim!..
Düşünüyorum da, Sen beni o kadar ki çok seviyorsun, ben bu sevgine layık mıyım?..
Sözünü dinlemediğim oluyor bazı zamanlar..
Razı olmadığın şeyleri yaptığım oluyor..
Huzuruna varınca çok utanıyorum..”
....
Kıyamdayım, huzurunda..
Büyük bir saygı içinde..
Buyur Allah’ım, emret..
Rükudayım, emrine boyun eğiyorum..
Ve işte secdedeyim..
Sana çok yakınım..
“Allah’ım beni, en çok sevdiğin salih kullarından eyle..”
“Allah’ım razı olacağın şekilde bir yaşam sürmemde bana yardım et..”
diye dua ediyorum..

Ne muhteşem bir duygu..
Güne ibadetle başlamak..
Namazla, zikirle, duayla, şükürle başlamak..
Bereketlenir gün, seher vakti uyanınca..

İşler, güçler, meşguliyetler..

Öğlen olur, dururuz Rabbimizin divanına..
Günün çoğu vakti geçmiştir artık..
İkindi ezanı ile davet ediliriz Allah’ı anmaya..
Akşam olur, günün aydınlığı kaybolur, aydınlık yerini adım adım karanlığa bırakır..
Dururuz bir kez daha bizi çok seven Rabbimizin huzuruna..
Günün yorgunluğu üzerimizde..
Yemeğimizi yeriz, Rabbimizin bize ikram ettiği nimetlerle..
Bir seda yükselir minarelerden..
Rabbimiz çağırır son kez divanına..
Rabbim, ben geldim diyerek huzur-u ilahiye dururuz..
Öyle güzel bir duygu ki..
Rabbimizle konuşmak..
Ona yönelmek..
Ona sığınmak..
Her vakit yaşarız bu enfes duyguyu..
Nasıl ki suya, yemeye ihtiyacımız varsa, ruhumuzun da ibadetlere ihtiyacı var..

“Namaz mü’minin miracıdır..” , kulun Allah katında yükselişidir.
“Cennetin anahtarı namazdır..”
buyurdu kainatın efendisi son peygamber Hz.Muhammed (s.a.v.).

Mutlu olmak..
Hem dünyada ve hem de ahirette..
Öyleyse..
Haydi kulak ver..
Dinle..
Rabbinin davetine icabet et..
Namazını kıl..
Huşu ile..
Bütün samimiyetinle yönelerek..
Derin bir saygı ile..
Dosdoğru kıl..