Affet Allah'ım

Allah’ım!..
Ey yüce Rabbim!..
Ey merhametlilerin en merhametlisi!..
Kapına geldim..
Günahkarım..
Hata ettim..
Yapma dediklerini yaptım..
Yap dediklerini ise yapmadım..
Pişmanım!..
Ağzımdan çıkanı kulağım duymadı. Ağza alınmayacak şeyler söyledim..
Gıybet ettim, kötü kötü konuştum birilerinin arkasından..
Yalan söyledim..
Verdiğim sözü çoğu kez tutmadım..
İnsanların kalbini kırdım..
Alay ettim..
Kibirlendim, kendimi bir şey zannettim..
Haksızlıklar ettim, birilerinin hakkına girdim..
Harama el uzattım..
Gözümü haram şeylerden sakındırmadım..
İftiranın ne kadar büyük günah olduğunu bildiğim halde, birilerine çamur attım izi kalsın diye..
Hasetin, çekememezliğin ne kadar kötü bir şey olduğunu bildiğim halde şeytana uydum haset ettim, kendime de zarar verdim..
Kötü zan etme dedin, emin olmadığım halde birileri hakkında yanlış şeyler düşündüm..

Bir kul olarak yerine getirmem gereken ibadetlerimi yapmadım, hep ihmal ettim..
Zamanımı boş ve faydasız şeylerle geçirdim..
Seni unuttum..
Seni gereğince anmadım..
Bazen aklıma geldin. Gelince de biraz şükrettim, yine unuttum seni..
Sana az, çok az şükrettim..
Namazımı kılmadım..
Halbuki zor olmadığı halde çok zor geldi bana..
Şeytana uydum..
Yılda bir misafir gelen mübarek Ramazanda bile orucumu tutmadım..
Yoksulları gözetin dedin, doğru dürüst yardım etmedim..
Zekat verin dedin, kıyamadım malıma, paralarıma. Azıcık azıcık verdim..
Sadaka verin dedin, vereceğim o paralar ne kadar da tatlı geldi, elimi uzatmadım yoksullara gereğince..
Sabırlı olun dedin, kendimi tutamadım, dayanamadım..
Merhametli olun dedin,
Hoşgörülü olun dedin,
Taş kalpli, anlayışsız bir insan oldum..
Kanaatkar olun dedin, açgözlülük ettim, doymak bilmedim..
İsraf etmeyin dedin, nimetin değerini bilmedim, har vurup harman savurdum..
Sağlığımın kıymetini bilemedim..
Vücudunuz emanettir dedin, emaneti iyi koruyamadım..
Hastalanınca anladım, sağlığın en büyük nimet olduğunu..

Zamanımın kıymetini bilemedim..
Geriye baktım, yaşadığım hayatı düşündüm..
Ben ne yaptım!..
Ben ne yaptım!..
Bu dünyaya ben güzel yaşamak için gelmiştim halbuki..
Dünya hayatının geçici olduğunu, bir gün öleceğimi biliyordum..
Sınav olduğumu da biliyordum..
Şeytanın düşmanım olduğunu, bana tuzaklar kurduğunu, beni cehenneme götürecek şeyleri fısıldadığını da biliyordum..
Çok pişmanım Allah’ım!..
Şeytana uydum..
Nefsime yenildim..
O kadar günah işledim ki..
Çok günahkarım..
Ama biliyorum ki, ne kadar günahım olsa da, günahlarıma tövbe edince, Senden af dileyince Sen affedersin..
Affet Allah’ım..
“Sen çok merhametlisin, affetmeyi seversin, ne olur beni affet..”

Söz veriyorum Allah’ım..
İyi bir insan olacağım..
Senin güzel ama çok güzel bir kulun olacağım..