Bölüm 11

Bölüm 11)

Bir
itiraf
Ve
Belirsizlikler
Sonu

Orada kaç dakika öyle durduk bilmiyorum. Ağlamam durmuştu. Üzerime bir uyku çökmüştü. Uykumu denizi izleyerek kırmaya çalışıyordum.
Uçsuz bucaksız görünen denizin sığınacak bir limanı var mıydı? O liman neredeydi? Karaya çok uzak mıydı?

Ayaz
"Güzelim yine daldın, artık gidelim gel." kafamı salladım. Ondan destek alarak ayağa kalktım. Ama kendimden adım atacak mecali bulamadım.

Ayaz
"Güzelim ben seni kucağıma alacağım arabaya götüreceğim." sormak yerine yapacağını söylemişti. İtiraz edecek halim olmadığını biliyordu. Ayağım yerden havalandığında kendimi onun kucağında buldum. Hiç itiraz etmeden ellerimi boynuna sardım. Kafasımı göğsüne koyarak kendimi konuşmaya hazırladım.

Gece
" Ayaz. "

Ayaz
"Söyle birtenem."

Gece
"Ben sana aşık oldum." adımları duraksadı. Gözlerim kapalı olduğundan bakışlarını göremedim.

Ayaz
"Gece. "

Gece
"Bir anda sana aşık oldum."

Sonrasında ise kendimi uykunun kollarına bıraktım.

🪐
Gece 'den

Sabah gözlerimi adımın seslenilmesi ile uyanmıştım. Yatakta birkaç dakika etrafıma bakındım. Burası benim odam değildi, yattığım yerden hızlıca doğruldum. Yanımda o vardı Ayaz. Aklımdan dün ne olduğunu düşündüm. Ben n son sahildeydim.

Ayaz
"Günaydın güzelim."

Gece
"Günaydın. Nerdeyim ben?"

Ayaz
"Sahilden benim evime geldik. Yalnız bırakmak istemedim seni. Duruşma var diye hazırlan diye uyandırdım seni."

Gece
"Anladım, sağol beni yalnız bırakmadığın için."

Ayaz
"Gerekeni yaptım, ben seni aşağıda bekliyorum. Yanda ki odada senin için kıyafetler var."gözğm istemsizce üstümde ki kıyafetlere kaydı. Bunlar benim kıyafetlerim değildi.

Gece
" Benim üzerimi kim değiştirdi? "sorduğum soru kapıyı açmak üzere olan Ayaz 'ı durdurmuştu.

Ayaz
" Kimse yok diye ben değiştirmek zorunda kaldım. Şe-"

Gece
" Sorun değil, rahatsız olmadım merak etme. "yataktan kalkarak banyoya gittim. İşlerimi hallederek çıktığımda Ayaz oda da yoktu. Bende yatağı toplayarak benim için kıyafetlerin olduğu odaya girdim. Burası diğer oda ile hemen hemen aynıydı. Dekorasyonu daha farklıydı sadece. Giyinme odası olduğunu tahmin ettiğim kapıyı açtım. İçeriye girdiğimde bir mağaza varsı sanki. Bunlar kimin kıyafetiydi acaba? Aşağıda beni bekleyen bir Ayaz olduğunu hatırlayınca, dolaplara bakınmaya başladım. Sonunda siyah mini etek, beyaz cropa karar vermiştim. Pijamaları odada ki banyonun kirli sepetine atarak çıktım. Aşağıya indiğimde masa hazırlanmış. Ayaz sofrada beni bekliyordu. Bende masaya yerleştim. Dün ona söylediğim şey aklıma geldiğinde, kendimi garip hissediyordum ama pişman değildim.

Gece
"Başlasaydın sen beni beklemeseydin."

Ayaz
"Olsun, beraber başladık işte." yan tarafındaki dosyaları bana uzattı.
"Bunları imzalaman gerek malum dün yarım kaldı."

Gece
"Sorun değil, imzalayayım hemen." dosyaları elime alarak incelemeye başladım. Klasik iş dosyalarıydı. Daha fazla uzatmadan imzalayarak ona uzattım.

Ayaz
"Gece."

Gece
"Ayaz." ikimizin aynı anda konuşması ile birbirimize soracak sorumuz olduğunu anlamıştım.

Ayaz
"Önce sen söyle lütfen."

Gece
"O kıyafetler kimindi? Yanlış anlama sen öyle birşey yapmayacağını biliyorum ama merak ettim."

Ayaz
"Senin için aldırmıştım. Sen kim olarak merak ediyorsun ama?" sondaki duyduğum cümle beni dumura uğramıştı. Ne olduğunu anlayamadın konuşmaya başladım.

Gece
"Ben şey..." cümlemi bozan onun eli ile benim elimin tutuşmasıydı.

Ayaz
"Bak aramızda ki belirsizliğe, ben belirsizlikleri hiç sevmem Gece. Senin dün dediklerini düşündüm. Sarhoş olabileceğini düşündüm değildin. Uyku haliyle öyle söylediğini düşündüm, sen o cümleleri öylesine söylemedin. Dün söylediklerin bir iki kelimeden ibaret değildi. Dün söylediklerin artık hep beraber olacağımızın bir yemini gibiydi. Hislerin karşılıksız değil Gece. Sen geceden kaçan adamın Gece'si oldun. Bende seni seviyorum beninle çıkar mısın? Bunu basit bir teklif olarak düşünme lütfen. "Ben neler duyuyordum. Mafyadan şair çıkmıştı. Bu çok güzeldi. O bana bu satırları söylemese onu sevmeye devam eder miydim?

Gece
" Ayaz ben seni hep sevmeye çalışacağım. Evet çıkarım seninle. "

Ayaz
" Söz mü? "

Gece
" Söz. " ikimizde ayağa kalkarak birbirimize sıkıca sarıldık.

Ayaz
"Bu arada o kıyafetler senin içindi. Başkasının değildi. Yanlış anlama lütfen." hafifçe kıkırdayarak konuştum. Onun böyle bişey yapmayacağını biliyordum. Onu tanımadan.

Gece
"Şair mafyam, hem de hanımcıymış en sevdiğim." Beni kendinden biraz uzaklaştırarak kaşlarını çatarak konuştu.

Ayaz
" Başka seçenek mi vardı? "

Gece
" Yani artık yok."

Ayaz
"Önceden var mıydı? Kimdi onlar?" bu dediğine istemsizce kahkaha atmaya başladım.

Gece
" Yoktu, Ayaz ya. "

Ayaz
" Kızım madem yoksa ne diye yüreğime indirdin. Hadi kahvaltımız devam edelim. "kafamı sallarken bir yandan da gülmek ile meşguldüm. Sandalyeme oturarak yemeğime devam ettim. Kahvaltımız oldukça güzel geçmişti. Belirsizlikler son bulmuş geriye biz kalmıştık.

🪐

Ayaz (Geçmiş)

Annem....
Anne de benim yaramın adıydı.
Farkında olmadan bir katil gibiydi.

...

Çoçukluk yüzünde gülümseme olan bir katildi. Kaçsanda kurtulamazdın.
...

Zamanın seni iki şeyden kurtarır. Biri bu yaşamdan ikincisi ise çoçukluğundan. Benim ise zamanım bitmeden beni boğmıştu çoçukluğum o günden sonra artık hiçbirşey in eskisi gibi olmayacağını biliyordum. Ama yok saymak istiyordum. Bir rüyadaydım uyandığımda herşeyi geçecek diye rahatlatırım kendimi. Ama öyle değildi ben o kabusun ta kendisiydim. O kabusu yok edersem ölücektim. O yüzden bir kabusken rüyanın ne demek olduğunu öğrendim. Barın ve Duru için. Biz bu dünyada yapalnız kalmıştık. Bu benim savaşımdı. Onları asla dahil etmeyecektim.

...
Ayaz Kara kendine verdiği sözü tuttu. Kardeşlerini korudu. Ve hiç beklemediği birşey oldu Ayaz Kara rüya görmeye başladı. Rüyasını adı da "Gece'y di".
..

(Günümüz) Ayaz

Karşımda o adam vardı. Bataklığa terk edip gittiği üç çocuğu vardı. Birincisi ona karşı hiçbirşey hissetmiyordu o adam benden hislerimi, çoçukluğum almıştı. İkincisi Barın'dan çoçukluğunu almıştı. Üçüncüsü Duru'dan. Annesini, bebekliğini, çoçukluğunu almıştı. O adam Duru 'dan bütün iyileri alıp kötüleri bahşetmişri. O adam bir hırsızdı. Çaldığı para, pahalı mücehverler değildi. Çaldığı Çoçukluk, anılar, bir anneydi.

Ayaz
"Ne işin var burada?" sesim içimdeki yaşayan acının aksine ölü çoçukluğum gibi çıkmıştı.

Ahmet
"Konuşmaya geldim."

Ayaz
"Ne kaldı ki geriye?."Bıraktığı enkazın farkında mıydı?

Ahmet
" Beni dinlersen herşeyin olduğunu anlarsın."

Ayaz
" Konuş o zaman. "

Ahmet
" O gün işten çıkmıştım eve geliyordum. Arabaya - "

Ayaz
" Bana ezberlettiğin kısımları anlatma. "

Ahmet
" Tamam, bilmediğin annenin katili ile annen arasında yasak bir aşk olsuğuydu. Annen o gün hamileymiş. Annen çoçuğu aldırmayı reddedince anneni vurmuş." duyduklarım ile gözümün önü kararıyordu. O bir zalim olabilirdi ama ya acımasız bir yalancı değildi. Sonrası zifiri karanlık. Maziden daha derin bir kuyuydu.