Bölümler 1Şu an: Okul
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Alarmımın çirkin sesiyle çalıştığım tavernaya istifa ettiğimin haberini vermek için uyanmıştım. Kraliyetimizin kurduğu suikastçı okulundan kabulümü almıştım. Bu bana göre dünyanın en güzel haberi, kasabadakiler için ise bir gurur kaynağıydı. Bu haberi paylaşabileceğim bir ailem olmadığı için kasabadakiler bana iyice destek olmuş, hatta gereğinden fazla sevinmişlerdi. Bu durum beni onlara karşı mahçup duruma düşürmüştü ama kendimi iyi hissetmemede neden olmuştu. Yıllardır bana bakan kişiler, amacımın bu olduğunun farkındaydı ve onlarla büyüyüp başarılı olunca onları ailem gibi görmüştüm. Tabi bir süre sonra bu durum adına üzülmüştüm. Annemi hatırlamak içime hüzün, babamı hatırlamak ise özlem salmıştı. Kitlenmiş ve neşemi doğru düzgün yaşayamamıştım. Ayrıca başkalarını aile saymak annem ve babama hakaret gibi gelmişti.
Okula en geç yarın giriş yapmam gerekiyordu ve tavernanın üst katındaki bu leş odadan kurtulacaktım. Okulda kalacak ve bu yatağıma göre daha yumuşak olduğunu emin olduğum yatakta rahat uykular çekecektim. Hızlıca aşağıya indim. Tavernanın sahibi buradaydı ve beni iş için hazır görmeyince baştan aşağıya süzdü. Nedenini sorgulayarak gözlerime baktı ve ben uzatmamayı seçerek "işimi bırakıyorum, odamdanda ayrılıyorum. Bildiğiniz üzere suikastçı okuluna kayıt yapmıştım ve kaydım olumlu sonuçlandı. Bu yüzden istifa etmek zorundayım." Dedim. Duygusal konuşmalara gerek yoktu, hızlı konuşmayıda ben kendim tercih etmiştim. Gözlerime fazla bakmadı. Arkasını döndü ve yürürken " bu ayın parasını çıkmadan benden alırsın. Odayı da akşama kadar boşalt." Dedi. Ahh! Ne saygısız adam. En azından gözlerime bak değil mi? Umursamamaya çalıştım ve işin ucunda param olduğu için birşey diyemedim.
Odama çıktım ve çoktan topladığım odama baktım. Birkaç yılımı geçirdiğim bu yer güzeldi. En azından başımı sokacağım bir yerdi. Ama gittiğim yerde hem eğitim görecek hem de daha rahat bir odaya sahip olacak olmam beni heyecanlandırıyordu. Hızla çantamı omzuma taktım. Vakit kaybetmeden aşağıya indim. Ayın parasınıda taverna sahibinden aldım ve okuluma gitmek için yola çıktım. Kasabadakilere dün veda etmiştim. Aslında onları görecektim sadece adım irithel değil, gümüş gölge olacaktı. Suikastçı olarak geceleri birkaç kişi avlayacak, gündüzleri eğitim görecektim ve bunu kasabadakilerin bilmesine gerek yoktu. Elimde okulun bana gönderdiği zarf ile kısacık yolu hemen tamamladım. Elimdeki zarf sayesinde okula giriş yacağımı biliyordum.
Kapıdaki muhafızlarla gözgöze geldim. Biri bana oldukça cesur bakuyordu. Diğeri ise biraz ürkekti. Ürkek olmasının nedeni bu okula giren herkesin ne kadar gehlikeli olabileceğini bilmesiydi ki bencede haklıydı. Ürkek olan muhafızdansa cesur olanı tercih ettim. Elimdeki zarfı gösterdim ve okulun mührünü gören muhafız isteksizce kapıyı bana açtı. Muhafıza göz devirdim çünkü gözlemlerime göre benden pek haz etmemişti. Eh pek sıkıntı yoktu. Duygularımız karşılıklıydı. İçeri girdiğimde beni karşılayan muhafız gelmemi bekliyormuş gibiydi. Benimle sohbet etmeyi tercih etmeden onu takip etmemi söyledi. İtiraz edecek halim olmadığı için peşine takıldım. Muhafızın beni karşıladığı yer oldukça genişti. İçeride iki merdiven bulunuyordu. Biri sağdaydı ve erkek öğrencilerinö aldığı alana gidiyordu. Diğeri soldaydı ve kız öğrencilerin kaldığı alana ulaşılmasını sağlıyordu.
Muhafız hızlı hızlı yürüyerek etrafı incelememe pek fırsat bırakmadı. Bende hızına ayak uydurdum ve hızlıca odama ulaştık. İnceleme şansı buldığum kadarıyla fark etmiştimki yirmi adet oda vardı. Ben ise bunlardan on yedi numaralı odaya sahiptim. Etraf özenle hazırlanmıştı ve hazırlanırken masraflardan da kaçınılmamıştı. Fark ettiğim detaylar yüzüme tabessüm yaydı. En azından güzel bir yerde eğitim göerecektim. Muhafız elime bir anahtar bırakınca kibarca teşekkür ettim ve kapıyı açıp kendimi içeri attım. Çok yorulmuştum ve tedirgindim. Bu yerin içimi açtığı pek söylenemezdi. Odamı incelemeyi akıl ettiğimde ise dudaklarım yukarı doğru kıvrıldı. Güzel bir odaydı. Ayrıca odamın içimde bana ait bir banyo bile vardı. Kapıdan içeri girince yatak kendine herkesi davet eder gibi kapının önündeydi. Dolabım sağımda komidin ise yatağın yanında kalıyordu. Evet belki çok eşya yoktu ama önceki odamdan daha güzeldi. Hem bazı insanlar için küçük olan şeyler benim için fazla anlam ifade edebiliyordu.
Odayı biraz inceledim ve çantamı yatağın üstüne bırakıp kendimi hızla banyoya attım. Şuan eşyalarımı yerleştirmekle uğraşacak keyfim yoktu. Çok terlemiştim ve yarın ilk dersten önce duş almaktansa şimdi almayı tercih ederdim. Ayrıca pisleneceğimide düşünmüyordum çünkü ne akşama kadar dışarı çıkıp sosyalleşmeyi ne de bugün akşam kasabaya inmeyi düşünmüyordum. Şuan herşeyi boş verip güzel bir uykuya dalmanın önünde hiçbir engel göremediğim için sakince uykuya daldım. Islak saçlarım bir süre sonra rahatsız etmeyi bıraktı ve tasasız bir uyku çektim.
Bölüm etkileşimi
