BÖLÜM 5 – Turuncu Göz

Saat 10:00.

(Esneme sesi)
“Yess be! Bugün okul yok… Hem dışarıda feci bir yağmur yağıyor.”

“Günaydın Hasan.”

“Günaydın Ruh. Sana ‘ruh’ demek hâlâ tuhaf geliyor ama…”

“Bir şey olmaz.”

“Bu yağmur… senin beni ilk bulduğun zamanki yağmura benziyor.”

“Evet. Bu arada sana bir şey söyleyeyim: Yeni bir güç geliyor.”

“Ciddi misin?”

“Evet.”

“Acaba kim olacak?”

“Bilmem.”

O gün yapılacak pek bir şey yoktu. Hasan tüm gününü boş boş dolaşarak geçirdi ve akşam olup yattı.

Ertesi sabah, yağmur dinmişti.

(Esneme sesi)
“Günaydın Hasan.”

“Günaydın Ruh.”

“Bugün ne yapıyoruz?”

“Ne bileyim… Ben önce bir şeyler yiyeceğim.”

Hasan evin içinde dolaşırken kimsenin olmadığını fark etti.
“Yine evde tekim ya…”

(Bildirim sesi)
“Gene ne oldu ya?”

Mesajda dışarıda kocaman bir yaratık olduğu yazıyordu.

“Ee bir şey diyeceğim… Bana büyük bir trol olduğunu söylememişler.”

“Evet, söylemedim… unuttum. Çabuk savaş alanına git!”

Hasan hemen gücünü açtı; sesi ve görünüşü değişti. Ardından trolün olduğu yere ışınlandı.

Trol bir arabayı alıp Hasan’a fırlattı. Hasan takla atarak arabadan kurtuldu ve trolü yere sabitlemeye çalıştı ama başarılı olamadı.

“Lan ben bunu nasıl yeneceğim!”

Trol bir anda gözlerinden lazer benzeri ışınlar fırlattı. Hasan kalkanını açıp direnmeye başladı. Trolün saldırısı durmadan devam ediyordu. Kalkan yavaş yavaş çatlamaya başladı.

“Hayır, şimdi olmaz!”

Hasan tüm gücüyle kalkanı ayakta tutmaya çalışırken bir anda biri trolün yanına ışınlandı. Gözleri turuncuydu. Ellerinde turuncu renkte iki enerji küresi oluştu. Küreleri birleştirip daha parlak, içinde elektrik çakan bir enerji topu hâline getirdi ve trolün üzerine fırlattı.

Trol yere düştü, vücudundan turuncu renkli taşlar oluşmaya başladı. Hasan hemen kalkanını kapattı ve dün öğrendiği yeni özelliğini kullandı. Trol bir anda şoka girmiş gibi oldu… ve patladı.

“Hey! Sen de kimsin?”

Kişi cevap vermeden anında ışınlanıp kayboldu.

Hasan’ın gözleri yanıp sönmeye başladı.
“Ne oluyor oğlum…”

“Gücün tükeniyor! Hemen buradan git, yoksa gerçek kimliğin ortaya çıkacak!”

Hasan ışınlanmaya çalıştı ama başaramadı.
“Lan neden ışınlanamıyorum?!”

“Gücün yetersiz!”

Hasan bütün gücünü toplayıp kendini zorladı. Sonunda odasına ışınlandı ama ışınlanır ışınlanmaz gücü kapandı.

“Oh… Son dakikada yetiştim.”

“Şanslısın.”

“Gücümün tükeneceği aklıma hiç gelmezdi.”

“Bu arada… o kimdi?”

“Bilmiyorum ama iyi şallah düşündüğüm güç değildir.”

“Ne gücü ki? Ne oldu?”

“Bekle.”

Ruh bir anda kayboldu ve elinde iki kitapla geri geldi.

“Beni insan formuna döndür.”

Hasan parmaklarını şaklattı ve Ruh insan formuna döndü.

“Al şunu. Turuncu gözle ilgili bir şey bulursam sana söylerim.”

“Tamam.”

Aradan iki saat geçti.

“Off yeter ya… Sıkıldım. Turuncu gözle ilgili hiçbir şey yok. Neden bu gücü arıyoruz onu da söylemiyorsun.”

“Gücün bir olayı var. Ama anlamam için bazı bilgilere ihtiyacım var.”

“Buldum lan!”

“Ver.”

Hasan kitabı uzattı.
“Al.”

Ruh kitabı açtı, gözleri büyüdü.

“Olamaz… Düşündüğüm şey. Bu hiç iyi değil. Seni de, hatta tüm şehri bile tehlikeye atıyor…”

Hasan korkuyla yutkundu.

Bölüm Sonu