4.Bölüm

— Teşekkür ederim, beni dinlediğin için, dedi Rüya.
Atlas başını salladı.
— İstediğin zaman beni ara. Seni dinlerim.
Rüya'nın gözlerinin içine baktı.
— Bu arada... gözlerin çok güzel.
Rüya hafifçe utanarak gülümsedi.
— Teşekkürler.
Atlas ayağa kalktı.
— Hadi, seni eve bırakayım.
— Olur.
Rüya da yerinden doğruldu.
Arabaya bindiklerinde Rüya bu kez Atlas'a döndü.
— Sen biraz da hayatından bahsetsene.
Atlas direksiyona bakarak konuşmaya başladı.
— Benim hayatım da seninkinden çok farklı değil. Annemle babam ben altı yaşındayken boşandılar. Annem avukat. İşinden başını kaldırıp beni pek önemsemiyor. Babam desen... Kendi sorunlarıyla uğraşıyor. Yani benim de çocukluğum pek kolay geçmedi.
Bir an sustu.
— Neyse, boş ver. Sen okuyorsun, değil mi?
— Evet. Üniversite sınavına hazırlanıyorum.
— Ben de hazırlanıyorum. Geçen yıl kazanamadım. Bu yıl tekrar gireceğim.
Kısa süre sonra Rüya'nın evinin önüne geldiler.
Rüya arabadan indi.
— Görüşürüz, Atlas.
— Görüşürüz, Rüya.
Rüya ona el sallayıp eve doğru yürüdü.
Kapıyı annesi açtı.
— Sen neredeydin?
— Sahilde yürüyüş yapıyordum.
Annesi kaşlarını çattı.
— İyi. Geç, kahvaltı yap.
Rüya annesinin hâlâ kızgın olduğunu fark etti.
Sessizce odasına çıktı, üstünü değiştirip elini yüzünü yıkadı. Ardından kahvaltı sofrasına oturdu.
— Babam nerede?
— İşi çıktı. Erkenden işe gitti.
Rüya tabağına biraz peynir, zeytin, salatalık, domates ve salam aldı. Bir de en sevdiği kupasına çay doldurdu.
Kahvaltısını hızlıca yapıp odasına çıktı.
Bir süre ders çalıştı. Ardından biraz müzik dinledi.
Zamanın nasıl geçtiğini anlamadı.
Saatin akşam yedi olduğunu fark edince ayağa kalktı.
Yarın okul vardı.
Duşa girip çıktıktan sonra kendini daha rahat hissetti. Saçlarını tarayıp kuruttu ve pijamalarını giydi.
Yatağına girdi.
Telefonunu eline alıp Atlas'a mesaj attı.
Rüya: İyi geceler.
Üniversite sınavına yalnızca iki hafta kalmıştı.
Bunu düşünürken gözlerini kapattı ve kısa süre sonra uyuyakaldı.