Bölümler 1Şu an: BÖLÜM 1: Zil Çaldı, Görev Başladı
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Banu, emin misin? Bak, kumanda merkezinden gelen son rapora göre kaçakçılık şebekesinin kilit ismi kesinlikle bu okulda. Ve yeni atanan tarih öğretmeninin de dosyası biraz fazla temiz."
Kulaklığımdaki minik telsizden gelen Doruk’un (merkezdeki kod adıyla 'Merkez-2'nin) endişeli sesi kulaklarımı tırmalıyordu. Test kitabımın üzerine kurşun kalemle tarih kronolojisi çıkarırken, bir yandan da önümdeki saç tutamını kulağımın arkasına sıkıştırıp dudaklarımı neredeyse kıpırdatmadan fısıldadım:
"Sakin ol, Doruk. 12-A sınıfının sessiz, kendi halinde, tek derdi üniversite sınavı olan çalışkan öğrencisi Defne’yim ben. Kim benden şüphelenebilir ki? Yaşımı bile minyon tipimle ve bu üniformayla rahatça kurtarıyorum."
"Aynen, o yüzden dün akşam müdürün odasının önündeki güvenlik kamerasının kör noktasını test ederken hademeye yakalanıyordun az kalsın."
"Sadece fotokopi odasını arıyordum dedim ve inandı. Hem ben buraya şebekenin kriptolu arşivini bulmaya geldim, dikkat çekmeye değil. Sınav stresinden saçmalayan bir lise son öğrencisi rolü yapmak o kadar da zor değil. Şimdi kapat, ilk ders başlıyor."
Kulaklıktaki çıtırtı kesildiğinde derin bir nefes alıp çantamın fermuarını kapattım. Üzerimde kusursuz ütülenmiş lise formam, masamda ÖSS hazırlık test kitapları ve renkli fosforlu kalemlerim vardı. Dışarıdan bakıldığında geleceği hakkında endişeli, sessiz sakin bir 12. sınıf öğrencisinden hiçbir farkım yoktu. Ama sırt çantamın en dip gözünde, bu okulun tüm gizli ağını çökertebilecek özel bir veri kopyalayıcı taşıyordum.
Sınıfın kapısı saat tam 08:30’u gösterdiğinde açıldı ve içeri yeni tarih öğretmenimiz girdi.
Adı Çağan’dı. Takım elbisesinin içinde dik duruşlu, sert hatlı ama bir o kadar da sakin görünen genç bir adamdı. Gözlüklerinin arkasından sınıfa şöyle bir göz gezdirdi. Benim için o, okul yönetiminin içine sızmış olabilecek tehlikeli bir şüpheliydi. Onun gözünde ise ben, muhtemelen geleceği sınav salonlarında harcanacak sıradan bir lise öğrencisiydim.
Sınıf defterini kürsüye bıraktı ve hafifçe boğazını temizledi. Sesi son derece kibar, mesafeli ve otoriterdi:
"Günaydın arkadaşlar. Ben yeni tarih öğretmeniniz Çağan Demir. Biliyorum, son sınıfsınız ve hepinizin aklı yaklaşan üniversite sınavında. Bu yüzden derslerimizi olabildiğince verimli, net ve sakin işleyeceğiz."
Sınıftakiler mırıltıyla "Günaydın hocam" derken, ben de başımı hafifçe eğerek onayladım. Fazla kibar. Fazla düzenli. Kesin bir şeyler gizliyor. Normal bir öğretmen ilk derste atarlanır ya da tanışma seansı yapar; o ise doğrudan otoriteyi kurup dersi akıtma derdindeydi. Tam bir saha ajanı refleksi.
Çağan Hoca tahtaya dönüp dönemin ilk konu başlığını tebeşirle yazmaya başladı. O sırada arka sıradaki cam kenarında oturduğum yerden onun hareketlerini dikkatle süzüyordum. Kalemi tutuşu, omuzlarının dikliği, tahtaya kalkarken adımlarını ses çıkarmayacak şekilde basması... Sıradan bir öğretmenden çok, disiplinli bir askeri ya da karanlık işler çeviren bir profesyoneli andırıyordu.
Tahtaya yazmayı bitirip sınıfa döndüğünde bakışları bir anlığına benim sırama, önümdeki açık duran kalın tarih ansiklopedisine kaydı.
"En arkadaki arkadaşımız," dedi sakin bir ses tonuyla, tebeşiri kenara bırakırken. "Sınava şimdiden oldukça sıkı hazırlanıyorsun sanırım. Adın neydi?"
İçimdeki ajan refleksiyle nabzım milisaniyelik hızlansa da, dışarıdan son derece yorgun ama saygılı bir 12. sınıf öğrencisi ifadesi takındım. Masanın altındaki elimle telsiz düğmesine hafifçe dokunup temassızlığı önledim.
"Defne, hocam. Evet, tarihte biraz eksiğim var, onları kapatmaya çalışıyorum."
Çağan Hoca başını hafifçe salladı, yüzünde profesyonel bir öğretmen tebessümü belirdi ama gözlerinin arkasındaki o keskin analiz yeteneği hiç kaybolmamıştı.
"Güzel. Tarih sadece ezber değildir Defne, arkasındaki saklı nedenleri görmek gerekir. Takıldığın bir yer olursa teneffüslerde öğretmenler odasına uğrayabilirsin, kaynak konusunda yardımcı olurum."
"Teşekkür ederim hocam, çok sağ olun," dedim kibar ve hafif çekingen bir ses tonuyla, ardından önümdeki test kitabına geri döndüm.
İçimden: Öğretmenler odasına mı? Harika, tam da aradığım davet. Masasında aradığım o şifreli kilitli çekmecenin anahtarı ya da bir ipucu mutlaka vardır.
O sırada Çağan Hoca da kürsüsüne doğru yürürken, arkasını döndüğü an göz ucuyla tekrar bana baktı. Dışarıdan bakıldığında son derece masum ve sıradan bir diyalog yaşanmıştı ama onun da zihninde aynı çarkların döndüğünden habersizdim: 12. sınıf olmasına rağmen gözlerindeki o odaklanma fazla keskin. Sadece test çözen bir öğrenci gibi bakmıyor... Bu kızda başka bir iş var.
Zil çaldığında, sınıftakiler gürültüyle ayağa kalkarken, ikimiz de birbirimize belli etmeden aynı notu zihnimize kazımıştık: Yakın takibe alınacak.
"Teneffüs!" çığlıkları ve sandalyelerin gürültüyle yere sürtünme sesleri arasında sınıf bir anda boşalmaya başladı.
Ben ise acele etmeden, önümdeki renkli fosforlu kalemleri kalem kutuma tek tek yerleştiriyormuş gibi yaparken göz ucuyla kürsüye baktım. Çağan Hoca, siyah deri çantasını topluyor, bir yandan da masanın üzerindeki evrakları karıştırıyordu. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir öğretmenin ders arası rutiniydi ama benim gibi biri için her bir hareketi birer istihbarat verisiydi. Kalemi masaya bırakış açısı, kapıya yönelirken koridoru süzüş hızı... Bunlar standart bir öğretmenin refleksleri kesinlikle değildi.
Çantamı omzuma atıp sınıftan dışarı çıktım. Kalabalık koridor tam istediğim gibi bir kargaşa yaratıyordu. Telefonumu çıkarır gibi yapıp kulaklığımdaki minik mikrofona fısıldadım:
"Merkez-2, duyuyor musun? Çağan Hoca hareket halinde. Öğretmenler odasına doğru gidiyor. Ben de operasyonun ilk adımı için koğuş... pardon, öğretmenler odasının oralarda tur atacağım."
Kulaklıktan Doruk'un hafif boğuk sesi geldi:
“Dikkatli ol Defne. Hedef şahıs eğer senin sandığın kişiyse, karşında lise öğrencilerini tokatlayan sıradan bir adam yok demektir. Açık verme.”
"Merak etme, ben sadece ders kaynakları hakkında soru sormaya giden uslu bir 12. sınıf öğrencisiyim," dedim ve koridorun sonunda yer alan öğretmenler odasının kapısına doğru adımlarımı yavaşlattım.
Kapı aralıktı. İçeride kimse yoktu, sadece Çağan Hoca masasında oturmuş, önündeki dizüstü bilgisayara odaklanmıştı. Ekranın açısı kapıdan görünmeyecek şekilde ayarlanmıştı. Klasik profesyonel önlem.
Derin bir nefes alıp kapıyı hafifçe tıkladım ve içeri süzüldüm.
Çağan Hoca başını hızla bilgisayardan kaldırıp kapıya çevirdi. Gözlerindeki o anlık keskin parıltı, beni gördüğü milisaniyede yerini öğretmen maskesine bıraktı ama o değişimi yakalamıştım. Bingo. Sıradan bir öğretmen odaya biri girdiğinde öyle bir refleks göstermezdi.
"Buyur, Defne," dedi, sesindeki o sakin tınıyı korumaya çalışarak. "Derste sorduğum sorularla ilgili mi geldin?"
Elimi hafifçe formamın eteklerine siler gibi yapıp masaya doğru birkaç adım attım. Yüzüme en masum, biraz da mahcup lise öğrencisi ifademi yerleştirdim:
"Şey, evet hocam. Aslında TYT tarih kaynakları konusunda biraz kafam karıştı da... Hangi yayınevini önerirsiniz bilemedim. Sınıfta sormaya çekindim."
Çağan Hoca arkasına yaslandı, kollarını göğsünde kavuşturdu ve dikkatle beni süzdü. Gözleri üzerimde dolanırken içinden kesinlikle "Bu kız neden ders biter bitmez soluğu burada aldı?" diye düşündüğüne emindim.
"Yayınevleri konusunda yardımcı olurum tabii," dedi, gözlerini gözlerime dikerek. "Ama bana kalırsa bazı kaynaklar dışarıdan çok zengin görünse de, içindeki bilgiler oldukça yüzeyseldir Defne. Derine inmek istersen, doğru kitabı bulmak bazen... tehlikeli bir araştırma gerektirebilir."
Son kelimenin üzerine hafifçe bastırmıştı. Aramızdaki o görünmez gerilim tavan yapmıştı. O beni test ediyor, bense onun masasının altındaki çekmecede olası bir şifreli dosyanın yerini kestirmeye çalışıyordum.
"Haklısınız hocam," dedim tatlı bir gülümsemeyle. "Ama ben araştırmayı severim. Özellikle dipnotları okumak favorimdir."
Çağan Hoca hafifçe gülümsedi ama bu gülümseme gözlerine ulaşmadı. Masanın çekmecesine doğru giden eli milisaniyelik bir tereddüt yaşadıktan sonra masanın üzerindeki broşürlerden birini bana uzattı.
"Bu broşür işini görür. Şimdi sınıflara geçiş zili çaldı, istersen derse geç kalma Defne."
"Teşekkür ederim hocam, iyi çalışmalar," deyip odadan çıktım. Koridora adım attığım an sırtımdan soğuk bir ter süzülmüştü.
İçimden: O çekmecede kesinlikle aradığım USB bellek ya da şifreli doküman var. Ve Çağan Hoca, sandığımdan çok daha tehlikeli bir rakip.
Sınıfa doğru yürürken telsizime fısıldadım:
"Doruk, adamın masasında kilitli bir çekmece var. Ve bana bakışından yola çıkarsak... İlk raund başladı."
Bölüm etkileşimi
