1 bölüm

"Bazen hiç tanımadığın biri seni en iyi tanıyan kişi olur".
_________________________________________________________________________________
Saat 23:47.
Telefon ekranı karanlık odanın tek ışığıydı.
Eylül, battaniyesine sarılmış tavana bakıyordu. Bu gün yine berbat geçmişdi.
" Annesi ile sabah ettiği tartışma......"
" Okulda aldığı düşük not......." Ve en önemlisi......
Koridorda karşılaştığı o çocuk.......Aras Yıldırımm.Ne zaman karşılaşsalar birbirlerinin sinirini bozmaya
başlıyorlardı.
Eylül telefonunu eline aldı. Her gece yapdığı gibi uygulamayı açdı. Profil fotoğrafı yoktu, gerçek adı yoktu..... Sadece tek bir kullanıcı adı vardı.......Lavinya.
Bildirimlere beklediği mesaj düşmüşdü.
Gece.
G:BU gün yine kötü bir gün geçirdim.
Eylül istemsizce gülümsedi. Bu çocuğu iki aydır tanıyodu. Ne sesini duymuşdu......Ne yüzünü görmüşdü..... Ama qarip bir şekilde bütün sırlarını biliyordu. Parmakları ekranda yavaşca dolaşdı.
L:belki yarın daha güzel olur
Mesaj gönderildi. Üç nokta belirdi.Yazıyor.... Silindi. Yazıyor......Silindi. Sonunda cevap geldi.
G:Sence insanlar gerçekden değişe bilir mi?
L: İstersen evet.
_______________________________________________________________________________
Ertesi sabah...

Okul her zamanki gibi kalabalıktı.

Miray koluna girerek Eylül'ü sınıfa çekmeye çalışıyordu.

"Çabuk ol! Matematik hocası bugün kesin yoklama alacak."

Tam o sırada karşı koridordan biri geldi.
Siyah kulaklık.Dağınık saçlar.Umursamaz bakışlar.Aras Yıldırım.İkisi aynı anda kapıya yöneldi.Omuzları çarpıştı.Eylül'ün elindeki kahve yere düştü.
--"Etrafına baksana!"Aras kaşını kaldırdı.
--"Sen de bakabilirdin."
--"Ego seviyen gerçekten inanılmaz."
--"Teşekkür ederim."Miray başını iki yana salladı.
--"Bir gün gerçekten kavga edeceksiniz."Uzaktan onları izleyen Selin ise sessizce yumruğunu sıktı.
Aras'ın başka bir kıza bakmasına bile tahammülü yoktu.Koridorun diğer ucunda Atlas da Eylül'den gözlerini ayırmıyordu.Kimse fark etmese de dört kişinin hayatı aynı anda değişmeye başlamıştı.
_________________________________________________________________________________
Gece...Saat 00.12
Telefon yine titreşti.
G:"Bugün bir kızla yine tartıştım."
Eylül güldü.
L:"Ben de bir çocukla."
G:"Sanırım ondan nefret ediyorum."
L:"Ben de."Mesaj gönderildi.Birkaç saniye sessizlik oldu.Ve sonunda sadece tek bir soru ekrana düştü.
G:"Garip gelecek ama..."
G:"Sen mavi gözlü müsün?"
Eylül'ün kalbi bir an duracak gibi oldu.Çünkü bugün koridorda kavga ettiği çocuk, tam giiderken arkasını dönüp aynı cümleyi söylemişti:
"Bu arada..."
"Mavi gözlerin yüzünden insan sinirlenemiyor."Telefon Eylül'ün elinden kaydı.Ekran karardı.Sadece tek bir bildirim görünüyordu.
✓ Görüldü