GONK CLOVER'İN GENÇLİGİ

BÖLÜM 1. GONK CLOVER'IN GENÇLİĞİ
​Word of Elemental Rez AND Tez’in zamanından tam 7 bin yıl önce... GONK, henüz 2500 yaşındayken İnsan İmparatorluğu’nun en güçlü 2 numaralı kahramanıydı. Ekibin lideri ise "İblis Kraliçe" namıyla bilinen, gizemli ve sınırları belirsiz güçlere sahip bir kadındı. GONK, bu efsanevi liderin yanında ikinci sıradaydı.
​GONK; Kömür, Kükürt ve Ateş olmak üzere üç farklı element küresinin gücünü kontrol edebiliyordu. Ekipte bu ikisi dışında İnsan İmparatorluğu’nu koruyan üç kahraman daha vardı.
​O an bulundukları çağda, insanlığın kaderini belirleyecek en büyük tehdit kapıdaydı: Gökyüzü bir anda yarıldı. İnsan İmparatorluğu’nun dört bir yanında kan kırmızısı devasa yarıklar açıldı. Yarıklardan, Kızıl Plankton Gezegeni’nden gelen uzay gemileri boşanmaya başladı. Bu uzaylılar; kıpkırmızı tenli, sivri boynuzlu ve son derece vahşi yaratıklardı.
​GONK gökyüzüne bakıp kaşlarını çattı:
— Bunlar da ne böyle? İnsan İmparatorluğu’nun her yerini sardılar! Kraliçem, ne yapıyoruz?
​İblis Kraliçe, soğukkanlı bir tavırla yukarıyı işaret etti:
— METEOR KÖMÜRÜ! Tam üzerine doğru gelen bir gemi var, yok et onu!
​GONK sırıttı:
— Tamamdır, o iş bende!
​GONK, gücünü bacaklarına toplayarak yakındaki devasa bir binanın çatısına fırladı. Kömür elementini devreye soktu; iki elini birleştirip muazzam büyüklükte, kapkara ve yuvarlak bir kömür kütlesi oluşturdu. Ardından Ateş elementini kömürün üzerine saldı. Yanan devasa bir meteora dönüşen kütleyi gökyüzüne öyle şiddetli fırlattı ki, üzerlerine gelen uzay gemisi kaçma manevrası bile yapamadan havada paramparça oldu!
​GONK kahkahayı patlattı:
— HAHAHAHAHA! TAM 12’DEN!
​Hiç hız kesmeden tekrar havaya zıpladı. Uzay gemilerinin üzerine basarak ilerliyor, karşılaştığı her gemiyi devasa yumruklarıyla hurdaya çeviriyordu.
​İblis Kraliçe aşağıdan bağırdı:
— İşte benim yardımcım! Sen küçükleri hallet, daha büyük bir ana gemi geliyor, onu ben alıyorum.
​GONK yumruğunu çakarken yanıtladı:
— Tamamdır, küçükler bende!
​İblis Kraliçe, ana yarıktan çıkan devasa gemiye bileğindeki Portal Saati’ni kullanarak sızdı. Gemiye adım atar atmaz etrafını saran binlerce Plankton uzaylısına doğru baktı:
— Gelin bakalım, kızıl pislikler!
​Binlerce yaratık üzerine doğru koşarken, İblis Kraliçe kendi gölgesinden ürettiği vahşi klonları sahaya sürdü. Bu simsiyah gölge klonlar; uzun kuyruklu, siyah boynuzlu, aç ve saldırgan birer pitbull gibi Planktonluların üzerine çullandı. Isırarak, parçalayarak ilerliyorlardı. İblis Kraliçe, klonlarının açtığı kanlı koridorda sakince geminin dümenine doğru yürümeye başladı.
​Sonunda kaptan köşkündeki Planktonlu Lider’in karşısına dikildi.
​Planktonlu Lider dehşetle bağırdı:
— Sen de nesin böyle?!
​İblis Kraliçe soğuk bir gülümsemeyle yanıtladı:
— Ne olduğum seni ilgilendirmez.
​— SALDIRIN!
​İblis Kraliçe’nin emriyle binlerce gölge klon bir anda Planktonlu Lider’in üzerine atladı. Ancak birkaç saniye sonra devasa bir şok dalgası patladı! Lider, üzerindeki klonları tek bir hamlede savurup havaya uçurdu.
​İblis Kraliçe hafifçe kaşını kaldırdı:
— Hıh, liderden de bu beklenirdi.
​Planktonlu Lider:
— Beni öldürmek için bundan fazlası lazım!
​Lider elindeki elektronik sopayı savurdu. Ortaya çıkan yıkıcı şok dalgası doğrudan İblis Kraliçe’ye çarptı. Ancak Kraliçe yerinden bile kıpırdamadı. Saliseler içinde Lider’in dibinde bitti ve boğazını kavradı.
​Sıkmaya başladığında Planktonlu Lider nefes almak için ağzını açtı. İblis Kraliçe tam o anda yaratığın ağzına yapışarak içeri simsiyah, katran gibi bir sıvı kustu. Sıvı, Planktonlu Lider’in vücudunu içerden şişirmeye başladı. Yaratık son nefesinde kekeledi:
​— Bize... insanların güçsüz olduğunu söylemişlerdi... AAAAAAAAAAAAAAAAA!
​Güm! Lider patlayarak yok oldu.
​İblis Kraliçe üstünü düzeltti:
— Gene bu işler Başkan’ın altından çıkıyor, belli ki...
​Gemiyi kumanda eden korkudan titreşen uzaylı pilotların yanına gitti:
— Gemiyi uzaya sürün.
​Pilotlar çaresizce emri uyguladı. Gemi atmosferden çıkıp uzayın derinliklerine ulaştığında, İblis Kraliçe gemiyi imha etme planını devreye soktu. Gemiye o kadar çok gölge klon çağırdı ki yaratıklar neredeyse gövdeden dışarı taşıyordu. Klonlar tüm motorları parçaladı. Gemi patlamanın eşiğine geldiğinde, İblis Kraliçe Portal Saati’ni çalıştırıp Metalanta’ya —İnsan İmparatorluğu’na— bir portal açtı ve içeri atladı. Gemi uzayın boşluğunda devasa bir gürültüyle infilak etti.
​Aşağıda ise GONK ve diğer kahramanlar, günlerce süren amansız mücadelenin ardından kalan tüm küçük gemileri temizlemişti.
​GONK son gemiyi de ateşe verip yumruklarken bağırdı:
— Aha! Son gemi de bitti!
​GONK, Portal Saati’ni kullanarak Beyaz Saray’a, Başkan’ın odasına bir portal açtı.
​GONK:
— Efendim Fetoş!
​Yokluk Fetoş:
— Aferin sana GONK.
​GONK bitkin bir halde sordu:
— Bir mahsuru yoksa evime gidebilir miyim efendim?
​Yokluk Fetoş:
— Neden?
​GONK:
— 3-4 gündür aralıksız savaşıyorum. Birkaç aydır da ailemi görmedim, onları görsem iyi olacak.
​Yokluk Fetoş ters bir ses tonuyla yanıtladı:
— Hayır.
​İblis Kraliçe tam o anda portaldan çıkıp olaya müdahale etti:
— Bırak adam dinlensin! O benim gibi yalnız değil, bekleyeni var, bir ailesi var.
​Yokluk Fetoş off çekerek kabul etti:
— Tamam... Ama 3 gün sonra hemen burada olacaksın.
​GONK rahat bir nefes aldı:
— Tamam efendim, çok sağ olun!
​GONK, Portal Saati’ni ayarlayıp evine doğru yola çıktı.

​BÖLÜM SONU
​Seyirci: Vay vay vay! GONK dedem benim be!
Yazar: Yeni ismin nasıl seyircim?
Seyirci: Mükemmel ve çok farklı! GONK dedenin gençliğini mi ele alıyorsun Yazar Bey?
Yazar: Evet, mezarlıktan sonra ne olduğunu bilmiyorsunuz, buna özel birkaç bölüm yapmak istedim.
Seyirci: Güzel, ben de merak ediyordum zaten... De bu İblis Kraliçe nasıl bir şey lan öyle? Gerçek bir iblis mi?
Yazar: Belli değil. Kara büyücü, çok farklı özelliklere sahip gizemli bir kahraman.
Seyirci: Hımmm, bayağı eğlenceli birine benziyor...
Yazar: Aynen öyle, oku geç kankam!

​DEVAM EDECEK...