GÖMÜLÜ kitap kapağı

1. bölüm / 1

EVE GERİ DÖNÜŞ

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: EVE GERİ DÖNÜŞ
  1. 1 EVE GERİ DÖNÜŞ999 kelime · Okuduğun bölüm

'Dokuz yıl önce arkamdan kapattığım o kapıdan, bu sefer kimsenin iznini almadan geri girmiştim'
Ben Mora, Mora Yelena BOZKURT. Dokuz yıl önce evden çıkıp eve geri dönmeyen kayıp. Tam tamına dokuz yıl oldu . O zamanlar cahildim kendimi özgürlüğüme kavuştum sanmıştım ama o zaman ki benim bilmediği duysa kabullenmeyeceği ama şu an emin olduğum bir gerçek var ki ben özgür olmamıştım ben kendi karanlığıma hapsolmuştum. Gözlerim büyük camlara takıldı dışarıda kar yağıyordu Moskova her zaman olduğu gibi beyaza bulanıyordu o gömülü beyazına, son kez bakıyordum dışarı çünkü eve dönme vakti gelmişti. Burada işim bitmemişti ama asıl işim başlıyordu geçmiş ile tanışma. 17 yaşında bir kız çocuğunun nasıl bir mafya doktoruna dönüştüğüne, nasıl kendine baştan bir kader yazdığına, ailesi ile her şeyin altından kalkabileceğini düşünürken nasıl kendi kendisinin ailesi olduğunu bu büyük hayata o küçücük kızın nasıl sahip olduğunu hatırlamaya gidiyordum. Cebimdeki telefon titredi arayan Romandı. Roman ORLOV. Tüm bu karanlığa girmemi girince de bu karanlık da aydınlığım olana adam. Bana babalık yapmıştı belki de bir aile olmuştu bilmiyorum ama o olmasa o karanlık da gömülürdüm onu biliyorum. Şu an 44 yaşında Rus-Türk kökenli bir iş adamı ya da tabiri caizse mafya . İş dünyasında güçlü bağlantıları var onun ticari ortaklıkları ve uluslararası ilişkileri sayesinde tanınmadığı masa yoktur onu gören mutlaka selam verir adını duyan selam gönderir. Telefonu elime aldım:
Mora: Efendim Roman Bey
Roman: Eve dönüşün için her şey hazır Rusya da ki ile aynı olan bir dağ evi araban ve çevre senin için en ince ayrıntısına kadar düşünüp eşyaların bile aynısını gönderdim Türkiye ye. Hiç bir konuda teredüttün olmasın senin için bir grup adamım her daim hazır ol da bekleyecekler korunman ulaşımın her şeyinden sorumlular ama yine de bir şeye ihtiyacın olursa bir sorun olursa beni her zaman arayabilirsin biliyorsun bir elim her zaman üzerinde
Mora: Biliyorum Roman Bey teşekkür ederim ama keşke bu kadar hazırlık yapmasaydınız çok uzun süre kalmayacağım bir şeyi halledip geri geleceğim
Yalan söylüyordum bir şeyi halletmeyecektim gömülü olan geçmişimi tekrar gömecektim ama bunun ne kadar süreceğini bilmiyordum ne hissetiğimi ne düşünemem gerektiğini ben hiç bir şey bilmiyordum
Roman: Biliyorum Mora ama emin ol bir şey daha biliyorum eve dönüşler hiç bir zaman kolay olmaz ve geri dönülen her evde gömülü olan bir geçmiş dirilir ve sahibini gömer. Ben o geçmiş seni gömmesin diye uğraşıyorum seni kolay kolay inşa etmedim hiç bir şeyin yıkmasına izin veremem. Şimdi varınca haber et mutlaka iyi yolculuklar
Telefon kapandı gözüm hala dışarıda kardaydı Roman da biliyordu o geçmişten diri çıkmayacağımı ama bir şeyler için uğraşıyordu ve bir konuda haklıydı bu günlere kolay gelmedim hiç bir şeyin beni yıkmasına izin vermemeliydim. Adamlardan birisi geldi ve her şeyin hazır olduğunu söyledi. Hayır bir şey hazır değildi 'Ben'. Dışarıda ki kara son kez baktım ve arabaya gittim. Hava alanına doğru sürmeye başlamıştı şoför. Gözüm yollara takıldı ve evim arkada kalmıştı . Evim diyorum çünkü 17 yaşındaydım buraya geldiğimde bir gençlik yaşadım bu evde, benliğimi kazandım bütün hayatımı baştan yazdım. 17 yaşımdaki halim ile baktım yollara ama yine korkutucu gelmemişti tıpkı o zamanda olduğu gibi. Bir kaç saate hava alanına girdim. Gözüm bekleme alanına takıldı; sarılanlar, koşarak kavuşanlar, ayrılanlar ve tek başına olanlar. Bir şey hissetmemiştim hissetme zamanı geçeli çok oldu. Ben bakarken uçuş görevlileri geldi ve bavullarımı aldılar adamlarımdan bir kişide pasaportumu alıp işlemlerimi başlatmaya götürdü Romanın özel uçağı ile gidecektim. Uçağa gitmeden önce kafeterya bölümüne uğrayıp bir kahve aldım ama tam arkamı dönünce birisine çarptım ve elimdeki kahve yere çakıldı kafamı kaldırım özür dileyen adama baktım orta yaşlarda şık bir adamdı ama bir sorun vardı o gözler asla yabancı değildi bir yerden tanıyordum tam ağzımı açacaktım ki adamlarım geldi her şeyin hazır olduğunu beni beklediklerini söylediler zaten o sırada da adam gözden kaybolmuştu. Kenana tamam gidelim deyip yürümeye başladım. Kenanı severdim buraya ilk geldiğimden beri benimşe ilgilenmesi için Roman görevlendirmişti onu . Hemen hemen her şeyim ile o ilgilenmişti eğitim hayatım, sporlarım, poligon eğitimlerim, piyano derslerim, yüzme kurslarım, tenis antremanlarım bütün hayatımı ben alışana kadar o yönetmişti. Ben düşünürken çoktan uçağa girmiştik uçuşa hazırlanıyorduk ama benim bütün aklım o gözlerdeydi. Sanki geçmişten bir ışık gibiydi. Normalde geçmişten bir şey hatırlayınca canım yanardı ama bu sefer öyle olmamıştı hatta sanki ruhumun derinliklerinde bir yer eksikti de dolmaya başlamış gibiydi.
Saatler geçmişti gelmiştim, Muğladaydım. Her şeyin başladığı ve son bulacağı yerde ve size dürüst olmam gerekirse gerekirse son nefesimi vereceğim ama her şeyi bitireceğim. O hesapları kapatacağım anıları yakacağım ve en büyük intikamımı alacağım . Hava alanında arabam hazırdı eşyalarımı arabaya yükledim ve yola çıktık bu sefer kendi arabamı kendim kullanıyordum adamlar birisi önümde birisi arkamda iki arabayla geliyordu. Bir dağı çıkıyorduk sanırım Romanın hazırlattığı eve gidiyorduk. Yolda trafik ve jandarma yolu kesmiş arabaları durdurup kontrol ediyordu ama bizi görünce kenara geçmişlerdi çünkü kimin geldiğini biliyorlardı plakalara altın harflerle yazdırmıştı Roman '' ORLOVLAR''. Bu isim her yerde geçerdi. Çok yer gezmiştim ve hep bir Orlov olarak bilinip, bununla saygı görmüştüm. Aslında öyleydim ben Orlovlar himayesine geçince ben olmuştum, kendimi kazanmıştım. Üç saat kadar sonra bir evin önünde durduk Roman gerçekten doğru diyormuş Moskovada ki evin birebir aynısıydı. Kapıyı bir kadın açtı ismi Leylaymış. Romanın kendisini görevlendirdiğini benim hizmetimden sorumlu olduğunu ve bahçede bana bir hediye gönderdiğini söyledi . Eşyaları kadına teslim edip bahçeye çıktım. Bembeyaz tüyleri olan bir at vardı. Roman atları sevdiğimi her zaman bilirdi ve ahal tekelere dair ayrı bir zafım olduğunu . At ahal tekeydi adı 'Dolunaydı'. İçeri geçtim ve odama çıktım Leylaya bana bir kahve hazırlaması rica ettim ve çalışma odasına geçtim. Roman beni gerçekten iyi tanıyordu ayrı bir masanın üzerinde bir plak ve plak seti vardı hemen gidip bir plak taktım ve çalmaya başladı:
'Yaprakların döküldü önce
Rengin soldu ardından
Beni hiç düşünmeden
Sarıldığın rüzgar gitti '
Leyla kapıyı çaldı kahveyi bırakıp odadan çıktı masama oturdum sonuçta ben kendinden de olsa intikam alacak bir Orlovum. Masamın tam karşısı camdı. Hava yağmurluydu ve insanı alıp götürüyordu . Ben ne yapacağım diye düşünürken aklıma birden o gözler geldi ve arkadan şarkı devam etti:

'Hiç mi sevmedin ah
Hiç mi sevilmedin ah '

Sevdim mi bilmiyorum ama sevilmediğimi kesinlikle biliyordum...

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…