Bölüm 7:Gece Hesabı

Sabah okul koridorunda fısıltılar vardı.

Yeji:
“Jungwon ve Sunoo çıkıyorlarmış.”

Yuna:
“Gerçekten mi?”

Lia:
“Evet, dün konuşmuşlar.”

Sunoo elimi sıkıca tutuyordu.Ama o mutluluk birinin dikkatini çekmişti.
'Sunghoon'

Sunghoon’un yüzü, hayal kırıklığıyla doluydu.İçinde bir öfke vardı ama bunu hemen göstermedi.

Okul çıkışı Sunoo ile beraber Cafeye doğru yürüyorduk.
Cafeye vardığımızda ise Sunoo dönüp bana baktı.

"Yardım lazımsa gelebilirim fazladan vaktim var."

"Hayır sen eve git bügun yorgun gözüküyordun."

"Peki ama birşey olursa hemen bana haber ver." diyip gülümseyerek el sallayıp arkasına dönüp uzaklaştı.

Saat gece 01.00’i gösteriyordu.Ben cafede yalnız oturuyordum.Müşteri gelmiyordu.

Yorgun gözlerimi kapatmak istiyordum.
Bir yudum kahve aldım, derin bir nefes çektim.

Birden kapı hızla açıldı. Kapıya baktığımda ise gelen kişi Sunghoon'du

“JUNGWON!”

Ses öyle bir patladı ki camlar titredi
Sunghoon ayakta, gözleri öfke dolu.

“NE DEMEK SUNOO İLE ÇIKIYORSUNUZ?!”

Ne diyor be bu. Sunghoon öfkeyle boğuluyordu.

“Sunghoon sakin ol bi delirdin mi sen?"

Adımlarını hızlı atarak oturduğum masata doğru geldi.

“SUNOO’DAN HOŞLANIYORDUM SENİN YÜZÜNDEN ONUNLA ÇIKMAK İÇİN ÖNÜME BİRÇOK ENGEL ÇIKTI.”

Ben olduğum yerde donup kaldım gözlerim büyüdü.

Bu kadar öfke böyle bir bağırış hiç beklemiyordum.Özellikle de az önceki sözleri.

Sunghoon masama dayanmış, gözleri kıpkırmızı bana bakıyordu sesi her kelimede titriyordu.

“SENİN YERİNE BENİM HAKKIM
OLMALIYDI!”

Hiç düşünmeden telefonuma uzanıp Jay'a mesaj attım.

"Jay acil kafeye gel Sunghoon delirdi bağırıp duruyo onu hemen burdan çıkar."

Jay gelene kadar Sunghoon'u sakinleştirmeliydim yoksa ya bana yada kendine zarar verebilirdi.

“SUNGHOO! LÜTFEN DUR SUNOO’YU KENDİ HİSSİYATIN İÇİN KULLANMA!”

Ama bu sözler onu durdurmadı.Hala bağırıyor, beni tehdit eder gibi bakıyordu.

“GELDİĞİNDNE BERİ BAŞINDAN AYRILMIYODU SENDEN ÖNCE DAVRANMALIYDIM!”

Sinirle masanın üstündeki kahve bardağını alıp üzerime fırlattı bunu fark ettiğim an geriye çekildim.
Bardak duvara çarpıp paramparça oldu

Ama artık durumu kontrol edemiyordum.Hözlerim doldu, sinirim ve korkum karıştı.

Kapı anideb açıldu kapıya baktığımda ise Jay gelmişti.

İlk bana sonra Sunghoon'a en son duvardaki kahve lekelerine baktı.
Sunghoon bir adım daha atacakken Jay hemen koşup Sunghoon'un kolundan tutup kapıya doğru sürükledi.

Olayın şokunu daha atlatamamışken kalbime aniden keskin bir ağrı girdi nefesin kesilmeye başladı etrafa baktığımda ise bulanık görüyordum her yeri.

Hemen tezgahın arkasına doğru biryerlere tutuna tutuna yürümeye başladım.

Tezgahın arkasındaki ilacı alıp ağzıma attıp zorla yutkunduktan sınra yere doğru oturup nefes almaya başladım.

Bugün berbat bir gündü tekrar yaşanmamasını diliyerek işime döndüm.