GERÇEĞİN UYANIŞI

5. BÖLÜM: GERÇEĞİN UYANIŞI
Mina gözlerini açtığında karşısında mistik ormanın mor gökyüzü ya da mağaranın taş tavanı yoktu. Tavan, steril ve bembeyaz bir hastane odasına aitti.
Burnundaki oksijen maskesi ve kolundaki serum hortumları onu gerçekliğe sabitliyordu. Yanı başındaki monitör düzenli aralıklarla bip sesleri çıkarıyordu.
Aylardır süren ağır bir komanın ardından ilk kez gözlerini aralıyordu. Başucunda gözleri yaşlı ailesi duruyordu. Pencereden içeri süzülen hafif rüzgâr, perdeyi havalandırırken komodinin üzerinde duran küçük, eski bir köstekli saat dikkatini çekti.
Bütün o macera... Mistik orman, saatin mavi ışığı, sakar ama sadık ikizler Kaelen ve Aren, asil siyah atı, beyaz-gri kurdu, altın başlı kartalı ve sevimli kedisi... Hepsi komadayken zihninin inşa ettiği büyüleyici bir dünyaydı.
Ancak komodindeki köstekli saate elini uzattığında, saatin kapağında ormandaki kadim yazıtın tıpatıp aynısının kazınmış olduğunu gördü. Saatin kapağı kendiliğinden hafifçe aralandı ve içinden hafif, tanıdık mavi bir ışık hüzmesi sızdı.
Rüya bitmişti ama gerçeklik ile gölge dünya arasındaki bağ henüz kopmamıştı.
- 1. KİTABIN SONU -