Bölümler 1Şu an: 1.Bölüm çoçukluk aşkı
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İstanbuldan ayrılalı 4 saat olmuştu ve ilk defa zamanla yarışmak zorunda değildim. garip bir histi, yıllardır hukuk bürosunda durmuş, kendimi torpille geçmediğimi kanıtlamak için çok uğraşmıştım.sırf babamın soy adını taşıyorum diye torpille geçdiğimi düşünmeleri sinirimi bozmuyor değildi.Benim için önemli olan bu yola ne kadar emek sarf ettiğimdi, sonunda kendime acımış, ve 3 aylık bir izin vermiştim, 3 ay ne müvekkil ne dilekçeler nede gece yarısı gelen telefonlar olmuyacaktı. annemlere, kasabaya dönüyodum.kafamı dinlemek için en azından öyle düşünüyordum.girişin üzerindeki gökmavi yazılı tabelayı görünce yüzümde bir gülümseme belirdi.11 yıl olmuştu 11 yıldır buraya dönmeyi düşünüyordum, bir türlü yapamıyordum ama artık burdaydım, annemi ağabeyim atlası görcektim,kasabanın sokaklarında dolaşacak, bol bol dinlenip, dizi izleyip, kitap okuyacaktım.bir de yağız vardı.adını zihnimden geçirince gülümsedim,çocukluk aşkımdı ama o bilmiyordu. Beni her sakarlığımda azarlayan, sonrada hiç bişey olmamış gibi yanımda yürüyen birbirimizle inatlaştığımız o inatçı çocuk, acaba değişmiş miydi? acaba beni özlüyormuydu? Arabadan indiğimde kasabanın girişine gelmiştim kasabadaki anılar canlandı gözümde yağızla, yağızın kardeşi linayla ve abimle olan anılarımız markete giderdik ben çilekli süt alırdım abim ve lina da lolipop alırdı yağızsa çikolatalı süt yağız bana hep alayla "çilekli sütün neyini seviyosun" diyip dalga geçerdi o zamanlar 8 yaşındaydık ben yağızın sözleriyle kaşlarımı çatıp "asıl sen çikolatalı sütün neyini seviyorsun"dedim ve bu daha inatlaşmamızın yüz de biri bile değildi her olayda birbirimizle inatlaşırdık.Yüzümde buruk bir tebessüm oluştu. derin bir nefes aldım sonra bavulumu alıp annemlerin evine taşıncaktımki, 1 bavulum daha olduğununfark ettim taşıyamazdım bavullarım büyüklerdi, yoldan geçen 50 veya 60 yaşlarında ki teyzelerden biri "Bizim yağızı çağırayımmı sana yardım etsin" dedi
O ismi duymamla kalbimin atışını duymam bir oldu ben onu çok özlemiştim acaba oda beni özlüyormuydu? daha onla yüzleşcek cesaretim olmadığından "Yok teyzeciğim ben hallederim" dedim. teyzelerde bana bakıp birbiriyle konuşuyorlardı. benim hakkımda konuşulmuyorsa bende melike değildim. tam bavullarımı kulp'undan tutup çekiştirmeye çalışırken yerde büyük bir taşa takılıp yere düştüm ve yetmezmiş gibi birinin üzerine düşmüştüm hay şansımı! ayağa kalkmak için dirseklerimden yardım alıyorken gördüğüm yüzle kalbim hızlandı,kalp atışımı duyuyordum.bu yağızdı! gözlerim kahveleriyle buluştu çikolatayı andıran koyu kahve gözleri benim ela gözlerimdeydi. gözleriyle uyumlu koyu kahve saçları alnının önüne düşmüştü. kaşları çatıktı. Onu izlediğimi anladığımda hemen ayağa kalkdım, yağızda ayağa kalkmıştı. Gözlerim yeniden onun koyu kahve gözleriyle buluştuğunda gözlerinde ki özlemi gördüm, kırgınlığı gördüm, fakat bişey daha gördüm garip bir duygu, bana öfkelimiydi?boğazındaki damarlar belirginleşti, evet bana öfkeliydi.peki neden öfkeliydi bana? rahatsız olduğumu anlamış olmalı ki bana soğukca "neden geri döndün?" Dedi ben bu soruya ne diyceğimi bilemiyordum. Bana neden düşmanca bakıyordu.sahi neden bu kadar öfkeliydi.bütün bu soruları ona soracaktım ki bana yaklaşarak dediği tek cümleyle beynimden vurulmuşa döndüm."senden nefret ediyorum!" Evet bunu bağırarak herkesin içinde söyledi ne diyceğimi ve ne yapcağımı bilmiyordum ben onu bu kadar öfkelendiricek ne yapmıştım.
Devam edecek...
Bölüm etkileşimi
