GİRDAP

Küçük yaşlardan itibaren omuzlarına binen yük, hayatı Mercan için bir oyun alanı değil, çetin bir hayatta kalma savaşına dönüştürmüştü. Bir yanda babasının bitmek bilmeyen zulümleri, diğer yanda kaderin yüzüne her seferinde sert bir tokat gibi çarpan sillesi... O, çocuk yaşta hayatın en karanlık ve acımasız yüzüyle tanışmıştı.

Yaşadığı derin sefalet, yokluklar ve birbiri ardına gelen talihsizlikler onun o küçük omuzlarını ezse de, Mercan hep direnmeye çalışmıştı. Ancak artık içindeki o inatçı ateş yavaş yavaş sönüyor; omuzlarındaki yükün ağırlığı altında nefesi kesiliyor. Hayat mücadelesinden, bitmek bilmeyen bu yokuştan öylesine yorulmuştur ki...

Yüreğindeki tüm kırgınlıklara rağmen içindeki çocuk hâlâ umut etmeye devam ediyor. Mercan artık acı çekmek, sürekli bir şeylerle savaşmak istemiyor. Sadece bir kez olsun yüzünün gülmesini, hayatın ona da şefkatle yaklaşmasını ve hak ettiği güzel şeylerin kendi kapısını da çalmasını arzuluyor.