Doğduğun Gece

Ay selaammm iki gündür bölüm atmiyordum Yeni bölüm geldiiiiiiiiiii

Odadaki herkes masanın etrafında toplanmıştı.
Masada duran dosyanın üzerinde yalnızca iki kelime vardı:
704 – GECE RAPORU
Arya dosyaya bakıyordu.

«"Bunu açacağım."
Babası başını kaldırdı.
"Arya..."
"Hayır."
Arya bir adım geri çekildi.
"Yıllardır herkes benim için karar verdi. Bu kez ben karar vereceğim."
Aras kardeşinin yanına geçti.
"Ne olursa olsun yanındayız."
Kaan:
"Aç."
Arya dosyanın kapağını kaldırdı.
İlk sayfada bir tarih vardı:
17 Eylül 2009
Arya kaşlarını çattı.
"Bu benim doğum tarihim değil."
Babası sessiz kaldı.
Mert dosyaya yaklaştı.
"O zaman bu tarih ne?"
Mira cevap verdi.
"Projenin başladığı gece."
Arya:
"Ama baba az önce projenin o gece başlamadığını söyledi."
Mira başını salladı.
"Çünkü o gece proje başlamadı."
Bir an sustu.
"O gece proje değişti."
Lara dosyanın ikinci sayfasını çevirdi.
Sayfanın üzerinde üç isim vardı:
ARYA
LARA
MİRA
Arya'nın gözleri büyüdü.
"Benim adım burada neden var?"
Mira:
"Çünkü o gece seni ilk kez gördüler."
Arya:
"Beni nerede gördüler?"
Mira cevap vermedi.
Babası dosyayı kapatmaya çalıştı.
Arya elini çekti.
"Hayır!"
Sayfayı çevirdi.
Son satırda kırmızı harflerle tek bir cümle yazıyordu:
"DENEK 704, DOĞUMDAN ÖNCE KAYIT ALTINA ALINMIŞTIR."
Arya'nın yüzü bembeyaz oldu.
"Doğumdan önce mi?"
Atlas başını eğdi.
"Evet."
Aras:
"Bu mümkün değil."
Babası:
"Biyolojik olarak değil."
Arya ona döndü.
"O zaman ne demek?"
Babası uzun süre sustu.
Sonra:
"704 bir isim değildi."
"Bir insanın değil, bir planın koduydu."
Odadaki herkes sustu.
Kaan:
"Peki Arya neden 704?"
Babası Arya'ya baktı.
"Çünkü o planın son parçası sendin."
Tam o anda dosyanın içinden küçük bir fotoğraf düştü.
Arya fotoğrafı yerden aldı.
Fotoğrafta bir bebek vardı.
Bebeğin yanında ise bir saat.
Saatin üzerinde:
03:17
yazıyordu.
Fotoğrafın arkasında tek bir cümle vardı:
"Saat 03:17'de her şey değişti."
Arya fısıldadı:
"03:17..."
Mira'nın yüzü bir anda değişti.
"O saati nereden biliyorsun?"
Arya:
"Fotoğrafta yazıyor."
Mira başını iki yana salladı.
"Hayır."
"O saat, benim hayatımın başladığı saatti."»
Mira'nın sözleri odada yankılandı.

«"O saat, benim hayatımın başladığı saatti."
Arya fotoğrafı elinde sıkıca tuttu.
"Ne demek bu?"
Mira gözlerini fotoğraftan ayırmadı.
"03:17'de beni A.R.K.'a götürdüler."
Lara:
"Mira..."
Mira başını kaldırdı.
"Artık saklamayacağım."
Arya:
"Beni de aynı gece mi götürdüler?"
Mira:
"Hayır."
Arya:
"O zaman neden benim dosyamda o saat var?"
Mira cevap vermeden babaya baktı.
Babası gözlerini kaçırdı.
Aras:
"Baba?"
Babası:
"Çünkü 03:17'de karar verildi."
Kaan:
"Hangi karar?"
Babası:
"Arya'nın 704 olmasına."
Arya'nın nefesi kesildi.
"Ben doğmadan önce mi?"
Babası:
"Evet."
Mert:
"Kim karar verdi?"
Babası cevap vermedi.
Mira:
"Onu söyle."
Babası:
"Söylersem..."
Mira:
"Zaten artık geri dönüş yok."
Babası uzun bir sessizlikten sonra konuştu.
"Kararı ben vermedim."
Aras:
"Kim verdi?"
Babası:
"Anneniz."
Arya olduğu yerde dondu.
"Annem mi?"
Lara:
"Hayır..."
Mira:
"Evet."
Arya:
"Annem neden beni projeye sokmak istesin?"
Babası:
"İstemedi."
Arya:
"Ama kararı o vermiş!"
Babası:
"Çünkü başka seçeneği yoktu."
Tam o sırada kapının dışında bir ses duyuldu.
"Doğru."
Herkes arkasını döndü.
Kapının önünde Arya'nın annesi duruyordu.
Arya'nın gözleri doldu.
"Anne..."
Annesi içeri girdi.
"Bana kızabilirsin."
Arya:
"Neden?"
Annesi Arya'ya baktı.
"Çünkü o gece seni kurtarmak için seni 704 yaptım."
Arya'nın yüzü değişti.
"Beni... kurtarmak için mi?"
Annesi başını salladı.
"Eğer 704 olmasaydın A.R.K. seni başka bir dosyaya koyacaktı."
Aras:
"Hangi dosyaya?"
Annesi cevap vermedi.
Mira'nın yüzü gerildi.
"Bunu söyleme."
Arya:
"Hangi dosyaya?"
Annesi gözlerini kapattı.
"001'in yerine."
Odadaki herkes sustu.
Arya fotoğrafa baktı.
Sonra Mira'ya.
"Yani..."
Mira:
"Sen aslında 001 olacaktın."
Arya'nın elindeki fotoğraf yere düştü.»
Fotoğraf yere düştü.
Arya birkaç saniye boyunca hareket edemedi.

«"Ben... 001 olacaktım."
Annesi başını eğdi.
"Evet."
Arya:
"Peki Mira neden 001 oldu?"
Mira cevap verdi.
"Çünkü seni korumak için yerini ben aldım."
Arya şaşkınlıkla ona baktı.
"Sen mi?"
Mira:
"O gece annen beni A.R.K.'ın önüne çıkardı."
Lara:
"Ama bunu neden kabul ettin?"
Mira acı bir şekilde gülümsedi.
"Çünkü Arya daha çocuktu."
Aras:
"Ama o zaman Arya henüz doğmamıştı."
Mira:
"Tam olarak."
Odadaki herkes sustu.
Mira devam etti:
"A.R.K. senin doğacağını biliyordu. Ama seni değil, genetik özelliklerini istiyorlardı."
Arya:
"Hangi özelliklerimi?"
Babası ilk kez konuştu.
"Bilmiyorduk."
Arya ona döndü.
"Sen 8. kişisin. Nasıl bilmiyorsun?"
Babası:
"Çünkü ben de projenin tamamını bilmiyordum."
Kaan:
"O zaman 704'ün amacı neydi?"
Annesi masadaki dosyayı açtı.
"İnsanları değiştirmek değildi."
Mert:
"Ne o zaman?"
Annesi:
"Bir hafızayı başka bir insana aktarabilmekti."
Arya'nın gözleri büyüdü.
"Ne?"
Atlas:
"Demek bütün kayıtlar bunun içindi."
Lara:
"Ve Mira'nın anıları..."
Mira başını salladı.
"Benim anılarımın bir kısmı Arya'ya aktarıldı."
Arya geriye doğru bir adım attı.
"Benim hatırladığım bazı şeyler..."
Mira:
"Aslında senin anıların olmayabilir."
Arya'nın zihninde parçalı görüntüler belirdi.
Eski bir oda.
Kırmızı ışık.
Bir kapı.
Ve Mira'nın sesi.
"Koş, Arya!"
Arya gözlerini açtı.
"Ben bunu hatırlıyorum."
Mira:
"Çünkü o anıyı sana bıraktım."
Aras:
"Peki neden?"
Mira:
"Çünkü bir gün 001'in dosyasına ulaşmanız gerekecekti."
Arya:
"Yani beni yıllardır hazırlıyordun."
Mira:
"Evet."
Tam o sırada babasının telefonu çaldı.
Ekranda tek bir isim vardı:
ANNE
Babası telefona baktı.
Arya annesine döndü.
"Sen aramıyorsun."
Annesi başını salladı.
"Hayır."
Telefon yeniden çaldı.
Babası açtı.
Karşı taraftan bir kadın sesi geldi.
"Dosyayı açmayın."
Babası dondu.
"Sen..."
Kadın devam etti:
"Çünkü 704'ün son aşaması hâlâ tamamlanmadı."
Arama kesildi.
Arya yavaşça sordu:
"Kimdi?"
Babası cevap vermedi.
Mira onun yerine konuştu.
"A.R.K.'ın başındaki kişi."
Aras:
"Kim?"
Mira gözlerini Arya'ya çevirdi.
"Arya'nın annesinin yıllardır sakladığı kişi."
Annesi bir anda ayağa kalktı.
"Mira, sus."
Mira:
"Artık çok geç."
Tam o anda evin bütün ışıkları söndü.
Ve üst kattaki eski hoparlörden bir ses duyuldu:
"Arya... annen sana gerçeği hiç anlatmadı."
Arya başını kaldırdı.
Ses devam etti:
"Çünkü 704'ü başlatan kişi baban değildi."
Kısa bir sessizlik.
"Bendim."»
Ev tamamen karanlıktı.
Arya olduğu yerde durmuş, tavandan gelen sese bakıyordu.
"Bendim."
Aras hemen kardeşlerinin önüne geçti.
"Kim olduğunu söyle!"
Cevap gelmedi.
Kaan telefonunun ışığını açtı. Duvarlarda eski kablolar ve kameralar görünüyordu.
Mert:
"Bu evin içinde bir yayın sistemi var."
Atlas başını kaldırdı.
"Sadece yayın sistemi değil."
Arya:
"Ne?"
Atlas duvardaki küçük kamerayı gösterdi.
"Bizi dinliyorlar."
Babası hemen elektrik panosuna yöneldi.
"Herkes aşağı insin."
Arya:
"Hayır!"
Babası durdu.
Arya elindeki dosyayı kaldırdı.
"Önce gerçeği öğreneceğim."
Annesi Arya'ya yaklaştı.
"Kızım, bunu şimdi öğrenmen gerekmiyor."
Arya:
"Yıllardır bana bunu söylüyorsunuz."
Bir adım geri çekildi.
"Artık yeter."
Mira sessizce Arya'nın yanına geldi.
"Haklı."
Annesi Mira'ya baktı.
"Sen bu aileye ait değilsin."
Mira'nın yüzü değişti.
Arya:
"O benim ailemden daha fazla yanımda oldu."
Lara başını kaldırdı.
"Arya..."
Tam o anda hoparlörden tekrar ses geldi.
"Aile..."
Ses kısa bir kahkahayla devam etti.
"Siz hâlâ bunun bir aile meselesi olduğunu sanıyorsunuz."
Aras:
"Kimsin?"
Bu kez cevap hemen geldi.
"Beni tanıyorsun, Aras."
Aras dondu.
Kaan:
"Aras?"
Aras başını iki yana salladı.
"Hayır..."
Ses devam etti.
"Çocukken beni gördün."
Aras'ın yüzündeki ifade değişti.
"Sen..."
Atlas bir anda Aras'ın kolunu tuttu.
"Hatırlama."
Aras:
"Neden?"
Atlas:
"Çünkü hatırlarsan hepimizi buraya getiren kişinin kim olduğunu da hatırlarsın."
Arya:
"Atlas, ne biliyorsun?"
Atlas cevap vermedi.
Mira ise yavaşça masadaki dosyayı aldı.
Dosyanın son sayfasını açtı.
Üzerinde tek bir isim vardı.
GÖZLEMCİ: EREN
Arya'nın gözleri büyüdü.
"Eren?"
Aras:
"Bu imkânsız."
Kaan:
"Bizim Eren mi?"
Mira başını salladı.
"Hayır."
Sayfanın altındaki küçük notu gösterdi.
"Bu Eren, sizin tanıdığınız Eren değil."
Arya:
"O zaman kim?"
Mira sayfayı çevirdi.
Son sayfada eski bir fotoğraf vardı.
Fotoğrafta Arya'nın ailesi, Linma, Mira ve Lara bulunuyordu.
Ama arkada bir kişi daha vardı.
Yüzü çizilmişti.
Altında sadece:
E. K.
yazıyordu.
Hoparlörden son kez ses geldi.
"Beni bulmak istiyorsanız..."
Bir saniye sessizlik oldu.
"...önce E.K.'nin kim olduğunu bulun."
Hoparlör sustu.
Arya fotoğrafı eline aldı.
"E.K..."
Atlas'ın yüzü bembeyazdı.
Çünkü o harfleri daha önce görmüştü.
Ghost 704 dosyasının ilk sayfasında.
Atlas fotoğrafa bakmayı sürdürüyordu.
Arya onun yüzündeki değişimi fark etti.
"Sen E.K.'yi tanıyorsun."
Atlas cevap vermedi.
Aras:
"Atlas."
Atlas derin bir nefes aldı.
"E.K. bir isim değil."
Kaan:
"Ne demek?"
Atlas fotoğrafı masaya bıraktı.
"Bir kod."
Mert:
"Kimin kodu?"
Atlas:
"Bilmiyorum."
Arya:
"Ama daha önce gördüğünü söyledin."
Atlas başını salladı.
"Ghost 704'ün ilk dosyasında vardı."
Babası bir anda araya girdi.
"O dosyayı nereden gördün?"
Atlas ona döndü.
"Yıllar önce."
Babası:
"Kim gösterdi?"
Atlas cevap vermeden önce Lara konuştu.
"Ben."
Arya Lara'ya baktı.
"Sen mi?"
Lara:
"Atlas'ın bazı dosyalara ulaşmasını ben sağladım."
Aras:
"Neden?"
Lara:
"Çünkü birilerinin gerçeği öğrenmesi gerekiyordu."
Arya fotoğrafa yeniden baktı.
"Peki E.K. kim?"
Mira:
"Bunu öğrenmenin tek yolu var."
Mira masadaki eski bilgisayarı açtı.
Ekranda şifre bölümü çıktı.
GHOST 704 – ARŞİV
Altında:
KOD: E.K.
Mira parmaklarını klavyeye götürdü.
Babası:
"Mira, yapma."
Mira:
"Artık çok geç."
Şifreyi girdi.
Ekran birkaç saniye karardı.
Sonra bir dosya açıldı.
E.K. – GÖZLEMCİ RAPORU
Arya ekrana yaklaştı.
İlk satırda:
"E.K., Proje 704'ün başlangıcından beri gözlemci olarak görev yapmıştır."
Aras:
"Demek bizi başından beri izleyen biri varmış."
Kaan:
"Peki neden yüzü fotoğraftan silinmiş?"
Mira dosyayı aşağı kaydırdı.
Son satırda:
"Kimliği yalnızca 8. kişi tarafından bilinmektedir."
Herkes Arya'nın babasına döndü.
Arya:
"Biliyorsun."
Babası sessiz kaldı.
Arya:
"Baba... E.K. kim?"
Babası gözlerini kapattı.
"Benim bildiğim kadarıyla E.K. öldü."
Tam o anda bilgisayar ekranında yeni bir bildirim belirdi.
GİRİŞ YAPILDI.
Mira geri çekildi.
"Bu mümkün değil."
Ekranda yeni bir mesaj açıldı:
"Öldüğümü kim söyledi?"
Arya'nın gözleri büyüdü.
Mesajın altında tek bir harf vardı:
E.
Ekrandaki tek harf herkesi susturmuştu.
E.
Arya bilgisayara yaklaştı.
"Kim olduğunu söyle."
Ekranda birkaç saniye hiçbir şey olmadı.
Sonra yeni bir mesaj belirdi.
"Beni gerçekten bulmak istiyorsan, 704'ün ilk gecesine dön."
Arya:
"17 Eylül 2009..."
Mira başını salladı.
"Hayır."
Arya ona baktı.
"Ne?"
Mira:
"Daha öncesine."
Babası bir anda ayağa kalktı.
"Mira, yeter."
Mira ona döndü.
"Yıllardır sustum."
"Ama artık Arya'nın gerçeği öğrenme zamanı."
Aras:
"Hangi gerçek?"
Mira cevap vermeden ekrana baktı.
Yeni bir mesaj geldi.
"Arya, annen sana bir şey verdi."
Arya annesine döndü.
"Ne verdi?"
Annesi susuyordu.
Arya:
"Anne?"
Annesi yavaşça boynundaki kolyeyi çıkardı.
Arya'nın gözleri büyüdü.
Kolyenin üzerinde aynı kanat sembolü vardı.
Mira'nın elindeki sembolle birebir aynı.
Arya:
"Bu da mı 704?"
Annesi başını salladı.
"Hayır."
"Bu, 704'ten önce vardı."
Atlas:
"O zaman sembolün anlamı ne?"
Annesi:
"Bir anlaşma."
Kaan:
"Kimler arasında?"
Annesi cevap vermedi.
Bilgisayar tekrar bipledi.
Bu kez ekranda bir fotoğraf açıldı.
Fotoğrafta küçük Arya vardı.
Yanında annesi ve babası duruyordu.
Fakat fotoğrafın köşesinde başka biri daha vardı.
Yüzü görünmüyordu.
Sadece elindeki yüzük seçiliyordu.
Üzerinde:
E.K.
Arya fotoğrafa dikkatle baktı.
"Bu kişi..."
Babası fısıldadı:
"O gece buradaydı."
Aras:
"Kim?"
Babası cevap vermedi.
Ekranda son bir mesaj belirdi:
"Ve Arya'nın doğduğu geceyi değiştiren kişi oydu."
Mira'nın yüzü bir anda gerildi.
"Hayır..."
Lara:
"Ne oldu?"
Mira fotoğrafa baktı.
"Bu yüzüğü daha önce gördüm."
Arya:
"Nerede?"
Mira yavaşça babasına baktı.
"8. kişinin elinde."
Arya'nın bakışları babasına çevrildi.
Babası ellerine baktı.
Ve o anda herkes fark etti:
Babası yüzüğünü artık takmıyordu.
Arya'nın gözleri babasının ellerindeydi.
"Yüzük nerede?"
Babası cevap vermedi.
Aras:
"Baba."
Babası yavaşça cebinden küçük bir kutu çıkardı.
Kutuyu masanın üzerine bıraktı.
Mira'nın yüzü değişti.
"Onu hâlâ saklıyorsun."
Babası:
"Atamadım."
Arya kutuyu açtı.
İçinde eski, metal bir yüzük vardı.
Üzerinde aynı harfler:
E.K.
Arya:
"Bu senin yüzüğün."
Babası:
"Bir zamanlar."
Kaan:
"E.K. sen misin?"
Babası başını iki yana salladı.
"Hayır."
Arya:
"O zaman neden yüzük sende?"
Babası:
"Çünkü E.K. bana emanet etti."
Lara:
"Ne zaman?"
Babası:
"Siz doğmadan önce."
Mert:
"Peki E.K. kim?"
Babası bir süre sustu.
Sonra:
"Onu tanıyordum."
Arya:
"Bu cevap değil."
Babası:
"E.K. benim kardeşimdi."
Odadaki herkes dondu.
Aras:
"Senin... kardeşin mi vardı?"
Babası başını salladı.
"Vardı."
Arya:
"Nerede şimdi?"
Babası gözlerini yere indirdi.
"Yıllardır kayıp."
Mira:
"Kayıp değil."
Herkes Mira'ya döndü.
Mira'nın sesi çok sakindi.
"E.K. yaşıyor."
Babası bir anda ayağa kalktı.
"Mira!"
Mira:
"Artık saklayamazsın."
Arya:
"Nerede?"
Mira cevap vermeden bilgisayara baktı.
Ekranda yeni bir mesaj belirdi.
"Beni aramayın."
Arya:
"E.K.!"
Bir mesaj daha geldi.
"Çünkü ben sizi bulacağım."
Bilgisayar kapandı.
Aynı anda evin kapısı üç kez çalındı.
Tak.
Tak.
Tak.
Herkes birbirine baktı.
Babası fısıldadı:
"Bu imkânsız..."
Arya:
"Ne?"
Babası kapıya bakıyordu.
"Bu sesi tanıyorum."
Kapı bir kez daha çaldı.
Ve dışarıdan bir erkek sesi duyuldu:
"Abi..."
Babası olduğu yerde dondu.
Kapının ardından gelen tek kelime odadaki herkesi susturmuştu.
"Abi..." Arya babasına baktı. "Bu E.K. mi?" Babası cevap veremedi. Aras kapıya doğru bir adım attı. "Kim var orada?" Dışarıdan ses gelmedi. Lara fısıldadı: "Kapıyı açmayın." Kaan: "Neden?" Lara: "Çünkü E.K. böyle gelmez." Arya: "Ne demek?" Lara: "E.K. hiçbir zaman kapıyı çalmazdı." Mira başını kaldırdı. "Doğru." Babası bir anda kapıya yöneldi. "Geri çekilin." Arya: "Baba, dur!" Babası kapının önünde durdu. Elini kapı koluna koydu. Dışarıdaki ses yeniden duyuldu. "Abi, yıllardır beni bekledin." Babası gözlerini kapattı. "Sen öldün." Karşıdaki kişi hafifçe güldü. "Öyle sanmanı istediler." Kapı yavaşça açıldı. Eşiğin üzerinde siyah kapüşonlu bir adam duruyordu. Yüzü görünmüyordu. Babası onu görünce geri çekildi. "Eren..." Arya'nın kalbi duracak gibi oldu. Aras: "Eren mi?" Kaan ve Mert birbirlerine baktılar. Adam başını kaldırdı. "Hayır." Kapüşonunu çıkardı. Arya'nın gözleri büyüdü. Adamın yüzü babasına inanılmaz derecede benziyordu. "Ben onun kardeşiyim." Babası: "E.K..." Adam hafifçe gülümsedi. "Sonunda." Mira bir adım öne çıktı. "Yıllar önce öldüğünü söylediler." E.K.: "Çünkü ölmem gerekiyordu." Arya: "Neden?" E.K. gözlerini Arya'ya çevirdi. "Çünkü seni korumak için başka yol yoktu." Arya: "Beni mi?" E.K. başını salladı. "Sen doğmadan önce bile." Arya'nın sesi titredi. "Peki 704 ne?" E.K. birkaç saniye sustu. Sonra: "704, seni kurtarmak için oluşturulmuş son plan." Babası: "Bunu söylemeye hakkın yok." E.K. ona döndü. "Benim hakkım yok mu?" "Sen 704'ü kabul ettin." "Ben ise bedelini ödedim." Odadaki sessizlik ağırlaştı. Arya: "İkiniz ne saklıyorsunuz?" E.K. Arya'ya baktı. "Annenin senden sakladığı şey..." Bir an durdu. "...doğduğun gece seninle ilgili değildi." Arya: "Neyle ilgiliydi?" E.K.'nin bakışları Mira'ya kaydı. "Mira'nın kaybolduğu geceyle ilgiliydi." Mira'nın yüzü bembeyaz oldu. E.K. son cümlesini söyledi: "Çünkü o gece Mira'yı götüren kişi bendim."

Odadaki herkes E.K.'ye bakıyordu. Mira ise olduğu yerde donmuştu. Arya:
"Mira'yı sen mi götürdün?" E.K. başını salladı. "Evet." Mira: "Beni A.R.K.'a sen teslim ettin." E.K.: "Hayır." Mira'nın kaşları çatıldı. "Yalan söyleme." E.K.: "Seni A.R.K.'tan ben çıkardım." Mira sessiz kaldı. E.K. devam etti: "O gece seni oradan çıkarmam gerekiyordu." Mira: "Ama beni başka bir yere götürdün." "Evet." "Neden?" E.K. Arya'ya baktı. "Çünkü A.R.K. seni kullanarak Arya'ya ulaşmaya çalışıyordu." Arya: "Beni neden?" E.K.: "Çünkü senin doğacağını biliyorlardı." Aras: "Daha doğmadan mı?" E.K.: "Evet." Lara: "Kim biliyordu?" E.K. cevap vermedi. Babası: "Onu söyleme." E.K.: "Artık saklamanın anlamı yok." Sonra Arya'ya döndü. "Seni isteyen kişi A.R.K.'ın başındaki kişi değildi." Arya: "Kimdi?" E.K.: "Sizin ailenizden biri." Aras: "Ne?" Kaan: "Aileden biri mi?" E.K. başını salladı. "Evet." Arya annesine baktı. Annesi gözlerini kaçırdı. Arya: "Anne..." Annesi: "Ben değildim." Arya: "Babam da değil." E.K.: "Doğru." Arya: "O zaman kim?" E.K.: "Bunu söylemek için önce bir şeyi bilmen gerekiyor." Arya: "Neyi?" E.K. cebinden eski bir fotoğraf çıkardı. Fotoğrafta yedi çocuk vardı. Arya fotoğrafa baktı. "Bu..." Aras: "Biz." E.K.: "Evet." Fotoğrafın arkasında bir isim yazıyordu: "8. Çocuk." Arya'nın gözleri büyüdü. "Biz yedi kardeşiz." E.K.: "Biliyorum." Aras: "O zaman bu ne?" E.K. fotoğrafın arkasını çevirdi. Altında başka bir cümle vardı: "Yedinizin arasındaki sekizinci kişi." Mira: "Bu mümkün değil." E.K.: "Mümkün." Arya: "Kim?" E.K. cevap vermedi. Sadece Arya'nın elindeki kolyeye baktı. "Onu bulduğunuzda 704'ün neden senin üzerine kurulduğunu anlayacaksınız." Tam o anda evin bütün ekranları aynı anda açıldı. Tek bir mesaj belirdi:

8. KİŞİ HÂLÂ ARANIZDA.
Arya'nın yüzü bembeyaz oldu. Çünkü ekranın altında yedi kardeşin isimleri tek tek yazıyordu. Ve en altta... 8. isim boştu.

Ekrandaki listeye herkes bakıyordu.
ARAS
EREN
KAAN
MERT
EMİR
ARYA
ATLAS
Ve sekizinci satır...
BOŞ.
Arya:
"Bu bir hata."
E.K. başını iki yana salladı.
"Hayır."
Aras:
"Biz yedi kardeşiz."
E.K.:
"Biliyorum."
Kaan:
"O zaman sekizinci kişi kim?"
E.K. cevap vermedi.
Mira yavaşça Arya'nın yanına geldi.
"Arya..."
Arya ona döndü.
"Ne?"
Mira'nın gözleri ekranın altındaki küçük tarihe takılmıştı.
17 EYLÜL 2009 — 03:17
Mira fısıldadı:
"Sekizinci kişi o gece doğmadı."
Arya'nın yüzü değişti.
"Ne demek?"
Mira:
"O gece ortaya çıktı."
Atlas bir anda ekrana yaklaştı.
"Bir dakika..."
Parmakları klavyede hızla hareket etti.
Gizli bir dosya açıldı.
Dosyanın adı:
GHOST 704 – KAYIP KAYIT
İçinde yalnızca tek bir cümle vardı:
"Sekizinci kişi aileye sonradan dahil edilmedi."
Aras:
"Devamı nerede?"
Atlas ekrana baktı.
"Çünkü sekizinci kişi zaten ailenin içindeydi."
Odadaki herkes birbirine baktı.
Arya'nın kalbi hızlandı.
"Kim?"
E.K. gözlerini Arya'ya çevirdi.
"Bunu ben söylemeyeceğim."
Arya:
"Neden?"
E.K.:
"Çünkü cevabı zaten biliyorsun."
Arya'nın zihninde çocukluğundan bir görüntü belirdi.
Karanlık bir oda.
Bir kapı.
Bir çocuk sesi:
"Arya, beni unutma."
Arya gözlerini açtı.
Bir isim söylemek üzereydi.
Ama tam o anda ekran kapandı.
Ve evin içinde tek bir cümle yankılandı:
"SEKİZİNCİ KİŞİ, ARYA'YA EN YAKIN OLAN KİŞİDİR."
Arya yavaşça etrafına baktı.
Herkes susuyordu.
Sonra ışıklar söndü.
GHOST 704