Bölüm 3

Bölümün şarkısı: NKBİ
Uykumdan genellikle geceleri uyanırdım. Genetik değildi veya bı hastalık değildi sadece uyku problemleri çekiyordum oyüzden uyku ilacı kullanıyordum ama bu gece sakinleştiriciler yüzünden ilacımı alamamıştım ve uyanmıştım uyanınca genellikle aşağıya bahçeye gider oradaki sallıncakta sallanırdım ama bu sefer niyese salonda oturmak istedim merdivenlerden sessizce iniyordum ki abimin sesiyle olduğum yerde durdum ve abimi dinledim abim biri ile konuşuyordu ama sorulara yavaş yavaş cevap veriyordu buda demek oluyorduki abim sarhoştu abimi ilk defa böyle görüyordum sonra bu burun çekti abim ağlıyordu... ABİM AĞLIYORDU ilk defa karşılaştığım bu durum sonucunda ne yapıcağımı bilemedim ve arkadan abime yakaşmaya başladım lakin abim beni fark etmedi ve tekrar konuştu olum hastaneye yatırmamız lazım dedi doktorlar ben incisiz yapamam lan anlamıyosunuz yaşayamam ben incisiz BİLMİYORMUŞ GİBİ KONUŞMA YİĞİT BEN ONSUZ YAŞAYAMAM dedi sonra bağırdığını fark etti ve arkasına döndü sonra beni gördü bense abimi ağzım açık izliyordum sonra göz yaşlarım teker teker yanaklarımdan sözüldü BENİ HASTANEYE ÖLSEM DE YATIRAMAZSIN DUYUYORMUSUN METE BENİ ÖLDÜRE BİLİRSİNİZ AMA ORAYA YATIRAMAZSIN DUYUYORMUSUN BENİ diye bağırmaya başladım abimde karşımda ağlıyordu komşuların uyandığına eminim BEN Bİ ABİMİ HASTANEDE KAYBETTİM METE HASTANEDE YATMAM ANLIYOR MUSUN BENİ METE Sanırım yürek yemiştim Mete abim Arslan abim vefat ettikten sonra ona Mete dememize izin vermiyordu çünkü abime Mete diye sadece Arslan abim derdi Arslan abim için erken tanı diye hastaneye almışlardı ama aslında erken tanı için çok geç kalmıştıi gece geçirdiği kaza sonucu ölmüştü ve abim benim içimde Kahramanım olarak kalmıştı nefeslerim kesik kesikti buda gelicek olan bu krizin belirtisiydi abi... olmaz ol- maz ol...maz
Mete' nin bakış açısı
İncinin hastaneye yatması düşüncesi bile kendimden nefret etmemi sağlıyordu çünkü hastalığının bı tedavisi vardı ama ameliyat sonrası sağ çıkma oranı yüzde otuzdu ve bu çok düşük bi seçenekti inciye baktım güzel kızım o anne va baba bozuntusu yerine ben sahip çıkmıştım ona İnci benden nefret ederdi eskiden bendeondan ama başımızda doğrudüzgün birisi yoktu ve ona sahip çıkabilecek kişiler ben ve abimdi Arslan abim... İnci çok severdi Arslan abimi onun için canını ver desek verirdi ama artık canını istesebile verebileceği bı beden yoktu...
İnci dedim ağlamaktan nefes alamayan meleğime abi dedi zorlama kendini kelebeğim sadece nefes al dedim İnci kelebeğim lakabını hiç sevmedi hatta nefret ederdi İnci ise beni düşüncelerimden uzaklaştıran ve kendimden nefret ettiğimi tekrar hatırlatan şeyi söyledi Abi ..abi ..abi koptu ..abi kelebeğin kanadı bu sefer koptu dedi...