5. bölüm / 8
Gerçek ailemAbilerim mi?
Bölümler 8Şu an: Abilerim mi?
İnci'nin anlatımı
Berk ve yanımızda iki adam ile bı arabaya bindik onlardan mümkün olduğunca uzakda oturmaya çalıştım ve başarılıda oldum önde tanımadım adamlar oturuyordu arkada ise benle Berk aklımdan abimin söylediği cümleler çıkmıyordu bir zamanlar ona abi demem için yalvaran Mete şimdi bana abi deme diyordu
Sene 2022ydi arkadaşlarım ile eğlenmeye gitmiştim yeni lisemizi kutlamaya evimizin iki mahalle aşağısındaki kafede buluşucaktık gittik buluşma yerine ama o gün benim yılılış günüm olmuştu Kafe çıkışı ara sokaktan eve gitme kararı almıştım ve o gün tacize uğramıştım o yüzden hiçbir erkeğe güvenmiyorum ben düşüncelerim ile uğraşırken aniden uyku bastırması ile başımı cama yaslıyıp kendimi uykunun kucağına bıraktım çok geçmedi 15- 20 dk sonra aniden araç durdu benim kapım yavaşça açıldı normalde Mete hariç kimsenin bana dokunmasına izin vermezdim ama beni kucağına alan kişiden hiçbir rahatsızlık görmedim başımı o kişinin omzuna daha çok yasladım beni taşıyan benden kasıldı sonra saçlarımda bı öpücük hissettim sonra biri konuştu Aslan İnci çok zayıf yaşına ve hastalığına göre bitik bı durumda hemen bı diyetisyen ile görüş ayarla dedi sonra da hızlıca yürümeye başladı adam tekrar konuştu ( bu arada adam abisi Akkan )
Meleğim dedi ve benim ağzımdan hı kelimesi çıktı adam cevabıma sessizce tebessüm etti merdivenlerden çıktı ve beni bi yatağa bıraktı sonra içeriye birisi daha girdi o da erkekti abi bizim incimizmi bu kız dedi evet dedi beni kucağına alan kişi bizim meleğimiz o dedi tekrar sonra saçlarımın okşandığını hissettim yavaş yavaş uykum açılıyordu gözlerimi yavaşça açtım karşımda bana değerli bi elmasmışım gibi bakan biri vardı yattığım yerden hızlıca kalktım siz kimsiniz? Beni buraya kim getirdi? Berk nerde? Dedim o adam ise sadece abim Berk aşağıda burda değil dedi sonra hızlıca devam etti ben Akkan en büyük abinin bu da aslan benden bı küçük abin dedi sonrada biz odadan çıkalım akşam yemeğine kadar tek kalmak istersen kalabilirsin bence aşağıya gel diyer aile üyeleriyle tanışırsın dedi sonra aslan bey'e başı ile işaret verdi işareti alan aslan bey harekete geçti ve odadan çıktı o adamlar odadan çıkınca odada bi sessizlik oldu hemen ayağa kalktım ve kapı kitlimi diye kontrol ettim kapı kitli değildi eğerki beni kaçırmış olsalardı kapıyı kitlerlerdi sonra evde olanları yavaş yavaş hatırladım..Berk... Mete.... İlaçlar... hepsini tektek hatırlayınca az önceki kişilerin gerçek ailem olduklarını düşündüm acaba iyilermidir? Bana iyi davranırlarmı? Odadan çıksam kızarlarmı? Diye düşüncelere girdim ve en son cesaretimi toplayıp biyolojik ailemin yanına gitme kararı aldım yavaş ve sessizce kapıyı açtım küçük adımlarla kapıdan çıktım tam bir iki adım attımki arkamdan bi ses geldi İnci..abim nereye gidiyorsun? Aşağıya gidiyorsan bende oraya gidiyorum yani annemlerin yanına gidiyorum sende gel diğer abilerinle tanışırsın dedi yavaşça başımı salladım bu kişi Berk di kolunu omzuma atmak için bu hamle yaptı ama ben kendimi ondan uzaklaşırdım... Hepsi tramvaydı o lanet zamanlardan kalma tramva...
Tamam abim dokunmuyorum.. önden yürü istersen dedi evimdeyken bana bağırmasından dolayı ondan korkuyordum desiği gibi sinir hastasıydı ve bana zarar verme ihtimali vardı onun için berkle fazla samimi olacağımı sanmıyordum şiddetden nefret ederdim çünkü bir zamanlar bende şiddet görmüştüm öz olmayan annem ve babam tarafından sessizce merdivenlerden inerken birinin sesi geliyordu bu kişi sanırım odada benim ile konuşan kişiydi içeriden gelen sese odaklandım anladınız mı beni anne meleğimin yanında bu konuyu açmıyorsunuz sizin bildiğinizi bilmiyo dedi Berke döndüm kimin hakkında konuşuyorlar dedim söyleyip söylememek arasında kararsız gibiydi b- bilmiyorum dedi söylerken gözlerini kaçırmıştı bu da yalan söylediğinin belirtisiydi bana yalan söyleme dedim yalan söylemiyorum bilmiyorum kimin hakkında konuştuklarını dedi bana güvenmiyormusun dedi onunla daha yeni tanışmıştım ve güvenim sıfırdı başımı olumsuz anlamda iki yana salladım gözlerinden kırgınlık vardı ama doğruları söylüyordum elini beline attı ve siyah metal bi şey çıkarttı...olamaz..bu bı SİLAHTI ve ben silahlardan nefret ederdim benden neredeyse yaşama amacım olan şeyi almıştı...sevgilimi almıştı o zamanlar liseye gidiyorduk bu okul çıkışı Ali yi ormanlık bi alana götürüp öldürmüşlerdi biz de o sıralar Ali ile ayrılmak üzereydik çünkü bana el kaldırmıştı ve bunu benim şiddet gördüğümü bildiği halde yapmıştı o zaman dan beri sevgili yapmadım silahı bana doğrulttu incim bu silahı al sende kalsın eğer ki tek bi yanlışımı görürsen sık kafama dedi ..silah...Ali'nin başından akan oluk oluk kan...mermi sesleri Ali'den sonra bu olay bende tramva olarak kalmıştı ve ben her silah gördüğümde otomatikmen kriz geçiricek dereceye geliyordum
Bölüm etkileşimi
