Bölüm 2

İİncinin bakış açısı
Doktorun söylediğine göre beyin tümörüne yakalanan kişilerin yaşama süresi 1 yıl ila 1,5 yıl olarak değişiyormuş ve buda demek oluyordu ki yolun sonuna geldim neyse zaten şuracıkta 1 senelik ömrüm kalmış ondada duygusala bağlayıp ağlayamam yatağımdan kalktım normalde bugün full yatıcaktım ama aşağıdan bagırma sesi geliyordu onun için aşağıya inme kararı aldım elimi yüzümü yıkadım ve altımdaki şortu çıkartmadan indim aşağıya indiğimde iki genç adam 1 ellili yaşlarında gösteren adam ve yanında tombiş yanaklı bı kadın vardı bı dk bi dk ben niye bu kadına çok benziyordum tesadüftür diyip önüme döndüm o sırada abimin sesini duydum İnci abicim iki dk gelirmisin seninle bişey konuşmamız lazım dedi abime dönüp sessizce onu onayladım beyin tümörü hastalığımı abim den başka kimse bilmiyordu abimin yanına gittim adam ve kadın bana nedense umut dolu gözlerle bakıyordu adama başımla hafif bı selam verdim kadınada sesli bı şekilde hoşgeldiniz geliceğinizden haberim yoktu yoksa daha erken gelirdim..bide çok özürdilerim ama ben sizi çıkaramadım dedim kadında onunla konuşmamı beklemiyormuş gibi önce şaşırdı sonra kendini hemen toparladı Biz şeyiz.. yani senin dedi ve sustu sonra lafa abim atladı İnci güzel kardeşim bu adam Ali bey yanındaki kadında karısı Çiçek hanım yanlarındaki gençlerde Mert ile Berk ve İkizler şimdi asıl konuya gelirsek.. abim sen doğduğunda başka bir bebek ile karıştırılmıssın karıştırıldığın bebek... İki yaşında havale geçirmiş ve vefat etmiş yani ölen bebek aslında bizim kardeşimiz sende yıldırım ailesinin kızısın... Bu durumda Ali bey ve Çiçek hanım seni yanlarında görmek istiyor ama eğer istemezsen Gine bizim ile kalırsın... Karar senin abicim dedi ne? dedim sadece bu kadar sıkıntıyı boşunamı çekmiştim
Bu kadar eziyete boşunamı katlanmıştım Çiçek hanıma baktım gözleri dolmuş heran ağlaya bilirmiş gibi duruyordu ama ben..dedim abime abimde İnci güzelim bak kendini hiç zorunlu hissetme zaten hassassın güzelim lıtfen bak bağır çağır ama kendine yüklenme..dedi nasıl bu durumu kendime dert olarak görmiyim ki
Çiçek hanım söze girdi incim güzel kızım biz çok çektik kızımızın yokluğunda bari kızımızı seni bulmuşuz bunu bize fazla görme lütfen annem dedi o da ağlamaya başlamıştı
Ne demek bunu size fazla görmiyim ya siz beni hiçmi merak etmediniz ki daha yeni buldunuz CEVAP VERSENİZE ÇİÇEK HANIM HANGİ ANNE EVLATINDAN BU KADAR KOLAY VAZGEÇER SÖYLESENİZE diye bağırdım daha fazla bağırmak istedim ama bu kadar dı işte sesin anca bu kadar çıkıyordu aynı beynimdekiler gibi küçük küçük, azar azar ilaçlarımı almamıştım başım dönüyordu abimde fark etmiş gibi bileğindeki saate baktı abim...İnci sakinleş abim hadi hem bak ilaç saatin geliyo gel ben seni yatağına bırakiyim hadi abim yorma kendini dedi abim beni kolaylıkla kucağına aldı bu çok normal bişeydi 160 boyunda 45 kiloydum yaşıma ve hastalığıma göre aşırı az bi kilom vardı kilo almak için diyetisyenle görüşüyordum
Neyse biz konumuza dönelim ben ağlamaya başlamıştım artık ağlamalarım hıçkırıklara dönüşünce abim başımdan öptü ve beni sakinleştirecek şeyler söylüyordu ama algılayamıyodum kapının orda Mert denen adam vardı abim İnci sakinleş abim yoksa iğne yapmak zorunda kalıcam dedi ama ben hala ağlıyordum abim serum paketine çakarttı sakinleştiriciyi içine ekledi ve koluma damar yolu ile iğne yaptı bense iğneden sonra yavaş yavaş sakinleşiyordum abim incim ağzını aç bebeğim ilacını vericem dedi ama istemiyordum ilaçlar acı ve mide bulandırıcıydı abi ilaçlar midemi bulandırıyo içmek istemiyorum dedim Mert ise olayı anlamak ister gibi kaşlarını çatmış abime ve ilaca bakıyordu bakışları arasıra bana kayıyordu ama bakışlarını yüzümde fazla tutmuyordu abim meleğim bunların hepsi senin için biliyorsun lütfen hadi uğraştırma beni iç dedi ama istemiyordum bu ilaçları istemedim için abim zorla içiriyordu başımı olumsuz anlamda iki yana salladım abi lütfen bak istemiyorum diyorum acı onlar dedim bu ilaçlar şurup gibi değildi hap şeklindeydi ve oldukça büyük ilaçlardı abim yani illaki beni uğraştırıcaksın yani dedi bi eli ile ağzımı açtı diğer eli ile de ilacı ağzıma bıraktı ilaç iğrenç kokuyordu midem ağzıma geldi resmen abim suyu uzattı daha fazla uzatmanın mağnası yoktu suyu aldım ağlayarak suyu içtim ve sakinleştiricinin etkisi ile uyku moduna geçtim çok geçmeden başıma küçük küçük öpücükler bırakıldı ama abim değildi bu kişi abimin parfümü böyle değildi... Tabiya Mert ti bu kişi ama beni daha tanımadan öpmesi garipti yada bana acıyormuydu ilaçlardan dolayı ama ne için içtiğimi bilmiyordu yoksa abim söylemişmiydi hastalığıma bu düşünce tüylerimi diken diken etti kimsenin bana acımasını istemiyordum kendimi sessizce uykunun kucağına bıraktım

Evvett yeni bir bölümle karşınızdayım toplam 700 kelime ile hemde neyse inşallah bu sonraki bölümde bu sayı ikiye katlanır bölüm hakkında yorum yapın lütfen bu benim için çok önemli hatta aklınızda varsa senaryo yorumlarda buluşalım ona göre bı bölüm ayarlamak istiyorum seviliyorsunuz💞