5. bölüm · GELEN VEDA MEKTUBU
5;BİR SEN BİRDE BEN
Huzurl uyandığımda Alp yanımda deldi ama evde olduğunu biliyordum.Çünkü aşşğıdan sesler geliyordu.Hemde kadın bağırm sesleri geliyordu.Haraket edip aşşağıya inicektim ama başım çok döndüğü için 2 dakik geçmesini bekledim oturur pozisyonda.Artık aşşağıya gitmem gerekiyordu çünkü kadın bağırma sesler çok fazla geliyordu.
Aşşağıya indiğmde gördüğüm manzarayla şok oldum.Bir dakik Alp bir kadınla mı öpüşüyordu bana mı öyle geliyordu?Alp beni gördüğü gibi kadından ayrıldı ama kadın bana gülerek bakıyordu.Bu Mahirin kardeşi Sevde değilmiydi?Alp gözleri pişmanca bakıyordu ama ne değiştirirdiki bu pişmanlık.Kalbim herkes tarafından kırılmaya başlamıştı.Sadece ayakkabılarımı giyip çıktım evden.Oysa Alp’in bana iyi geleceğini düşünüyorum.Alp’in sevgisi demi yalandı?Madem sevgisi yalandı neden böyle davranmkştıki?Arkamdan Alp’in bağırma sesleri geliyordu ama onu dinlersem daha çok kırılıcağımı bildiğim için deniz kenarına gidip oturmak istiyordum.Zaten 15 dakikaydı sahile mesafe hemen gidip bir banka oturum ve artık gözümden yaşlar akabilirdi.Buna izin veriyordum.İlerde bir kızım olursa adını Deniz koyucaktım çünkü ben bir tek Deniz’lerde kendimi iyi hissediyordum.Ama şu an gerçekten paramparçaydım.Bir anda yanıma biri oturdu.Alp sandığım için yanıma dönüp adama bakıcakken gördüğüm kişiyle daha çokkalbim paramparça oldu çünkü yanımdak Mahir’di.
“Mahir?”
“Özür dilerim Mirva.”
“Yeticekmi sence bir özürün.Paramparça kalbimi kim tamir edicek?Ben düştüğümde kendim kalkmaktan çok yoruldum.Dizlerim paramparça artık.”
“Mirv-“
“Ya yeter artık Mirva özür dilerim,Mirva yapma,Yeter hep Mirva.Yoruldum diyorum kimse kimse abim bile kaldırmadı beni.Neden biliyormusun kendim izin vermedim çünkü dedimki beni Mahir kaldırır.Tamam beni görmüyor evet ama tek bakışı yeter beni kaldırmaya dedim ama yok.Yok yok.Mirvayı kimse kaldırmaz çünkü Mirvanın düşmek kendi hatası Mirva kalksın.”diye hızlı hızlı konuşunca hiçbir şey diyemedi.
“Yemin ederim sebeplerim vardı yemin ederim.”
“Mahir.”
“Efendim.”
“Bir sen birde ben vardık biliyor musun?”dedim ama cevap veremeden Alp’in bağırışını duydum.
“MİRVA!”
Arkama döndüğüm gibi sinirli bir Alp ile karşılaştım çünkü konuşmalarımızı duymuştu değilmi?Ama umrumda değildi.
“Mirv yemin ederim sevde öptü beni yemin ederim bak özür dilerim affettiricem ben kendimi sana özür dilerim.”
Diye konuşup önümde diz çökünce Mahir’in şaşkın bakışlarıyla karşılaştım.
“Benim kız kardeşim olan sevde değil değil mi?” Diye sorunca yüzüne baktım hemen anladı kardeşi olduğunu.
“Alp.”
“Efendim Mirva’m” diye konuştu hemen.
“Evlensene benimle.”
