3;PİŞMANLIK

MAHİR ALŞAN

Öfkeden daha çık hissettiğim şey pişmanlıktı çünkü sadece gözünü korkutup bana karşı nefret etmesi için düşmanımla anlaşma yapmıştım.Kafamı sikmek istiyordum.Mirvaya karşı olan hislerim 13 yılı geçiyordu.Ama beynimdeki tümör yüzünden asla ona açılamıyordum.Sırf hastalığım yüzünden kıza yapmadığım hiçbir şey kalmamıştı.Bir çözümü vardı ama bunu Mirva benden vazgeçtiğinde yapacaktım çünkü… böyle daha iyi olucağını biliyordum.Ama bilmiyordum sadece şu an sandalyede oturmuş Mehmet’in aramasını bekliyordum.Mirva’ya duyduğum aşk yüzünden aramız bozulmuştu ama sonradan toparlamıştık.Şimdi Mehmet kesin beni Sikicekti çünkü aralarındaki bağı şu dünyadaki herkes biliyordu.Mirva hastaneden çıkınca onunla tek konuşma yapacaktım.Konuşma yapacaktım ama Alp orospusu yanından ayrılırsa yapacaktım bu konuşmayı.Alp ile geçen sarıldıklarında evde kriz geçirmiştim ama asla söyleyemiyordum.Çünkü Mirvanın içindeki bana olan kalp kırıklılığını tamir edip onu ümitlendirmek istemiyordum.

Sikicektim nasıl yapmıştım ben bunu Mirva’ya gerçekten Mehmet’in beni dövüceğimi iyi biliyordum.

Kapı çalmıştı.Kalkıp kapıyı açmamla Mehmet’in yumruğunun yüzümde patlaması bir olmuştu bir yandan da bağırarak küfür ediyordu.Zaten bunu beklediğim için hiçbir şey söylemedim.

“LAN SEN BENİM KARDEŞİME BUNU NASIL YAPARSIN?MİRVA’NIN SENİ SEVDİĞİNİ BİLİYORSUN NASIL YAPARSIN?MİRVA KRİZ GEÇİRDİ LAN BENİM KARDEŞİM KRİZ GEÇİRDİ OROSPU ÇOCUĞU PİÇ.YA ALP GELMESEYDİ O DUHAŞ DENEN ADAM VURUCAKTI BENİM KARDEŞİMİ YAZIKLAR OLSUN SANA.”

Diye bağıdı.Bir dakika ne? Mirva kriz mi geçirmişti!

“Ney?” Diye küçük bir şekilde soluduğumda Mehmet’in üstüme atlamasıyla yumruklaması bir oldu.

MİRVA AKYAZ

Başım çok ağrıyordu.Gözlerimi hafif araladığımda aklıma her şey gelmişti.Ağlamaya başladım hatta hıçkıra hıçkıra.Odada bir kişi vardı.O kişinin Alp olduğunu bildiğim için hiçbir şey demedim çünkü babam hastaneye asla gelmezdi benim hastaneden çıkmamı bekliyeceğine emindim.Ve bir anda bir şey oldu 18 yaşımda olduğu gibi ağlama krizine girdim ve bunun sonucunu çok iyi biliyordum.Benbeyaz yatağıma kan kusarken buradan Mahiri affetmeyerek çıkıcaktım bunu biliryordum.

O sırada kusmam bitti ve Alp ile göz göze gelmem bir oldu.Ağlıyordu.Ağlıyormuydu?Alp keskin benim için ağlıyormuydu?Şu dünyadaki en tehlikeli mafya benim için ağlıyor muydu?

“Alp…” diye fısıldayınca direkt başını kaldırdı.Ellerimi ona sarılmak için açtığımda bir gözlerime baktı birde bana.Sonrasında hiç düşünmeden yanıma gelip bana sarıldı.Öyle sıkı sarılmıştı ki babam bile bana böyle sıkı sarılmamıştı.Beni çok sevdiğini şimdi daha iyi anlıyordum.

“Özür dilerim.Özür dikerim orda sana izinsiz sarıldığım için özür dilerim seni yanlız bıraktığım için özür dilerim o konuşmayı duyduğun için herşey için özür dilerim Mirva’m”diye konuşuyordu.Ben şimdi anlıyordum benim asıl aşık olmam gereken kişi Alp’di bunu bende biliyordum ve şu saatten sonra onu sevmek için kendimi zorlayacaktım çünkü şu saatten sonra kalbimdeki tek mahir nefretten geçiyordu.

“Alp su…” diye konuşunca benden ayrıldı ve bana su verdi.Suyu o kadar hızlı içtim ki nefes almadım bir anda.

Tam o sırada kapı açıldı ve içeri giren kişi bir krizime daha sokru beni…