Bölüm 1: Çocukluk

Batı Almanya yaptığı tuvali babasına göstermek için çok heyecanlıydı. Uzun zamandır üstünde çalıştığı o tuval bitmişti. Bu yüzden hemen göstermek için can atıyordu. Hızlı ve minik adımlarıyla merdivenler iniyordu. Normalde ses çıkaran merdiven bu sefer çıkarmamıştı. Merdiven bile sürprizi bozmak istememişti sanırım. Babasının çalışma odasına geldiği zaman kapı az da olsa açıktı ve odanın içinde yüksek sesler geliyordu. Batı Almanya bu seslere anlam veremedi ve kapıdan bakmaya karar verdi. Baktığı zaman direk babasını gördü. Üstünde siyah üniforma ve sol kolunda kırmızı bandı vardı. Üniformanın cebinde ise saat vardı. Şapkası ise büyük ve korkunç görünüyordu. Nazi her zaman böyle giyinirdi. Fakat bugünlük farklıydı. Üniformanın üstünde kan lekeleri vardı ve elinde kanlı bir tabanca..

Batı Almanya gördüğü manzaradan çok korkmuştu. Korkudan gözleri yaşarmıştı bile. O kadar korkuyordu elleri titrediğinden elindeki tuval yere düşmüştü. Tuval fazlaca ses çıkarmıştı. Nazi bu sesi duyduğu an tabancayı kapıya doğrultmuştu bile Batı Almanya hızlı adımlarla merdivenlerden çıkarak odaya gitmişti. O korkuyla tuvalı unutmuştu.

Nazi, dışarıyı kontrol etmek için Faşişt İtalya'ya baktı. Odadan çıkınca etrafa baktı. Bir şey görememişti ama ayağında bir şey hissetti. Baktığı zaman tuval vardı. Fakat tuvalın tam ortasına bastığı için tuval mahvolmuştu. Çizmeleri sivri olduğundan kolaylıkla delmesi normaldi. Tuvalı çizmesinden çıkarıp bakınmaya başlar.

Nazi: Bu tuval buraya nasıl geldi? Hem bu resmi kim çizdi?

Düşünürken aklına kimin çizdiği gelmişti. Nazi etrafına tekrardan bakındı. Daha çok eşyaların arkasına bakıyordu. Çünkü Batı Almanya ile saklambaç oynadıkları zaman Batı Almanya hep eşyaların arkasına saklanırdı. İyice baksa da göremedi. Gittiğini en sonra anlamıştı. Üzgünce derin nefes alıp verir ve tuvalla beraber odaya girer.

-Birkaç saat sonra gece olur-

Batı Almanya yatağının içinde sessizce ağlıyordu. Saatlerce ağlamıştı ve tabi ki Doğu Almanya'nın gözünden kaçmamıştı. Doğu Almanya ise bu durumu babasına söylemek için odadan çıkmıştı. Doğu Almanya babasını evin içinde arar ve en sonunda bodrum katında bulur. Nazi burayı resim atölyesi ve birkaç gizli toplantılar için kullanıyordu. Ama şu anlık resim yapıyordu. Doğu Almanya usulca yaklaştı ve babasının pantolonu çekiştirdi. Nazi pantalonunu bakınca Doğu Almanya'yla göz göze geldi ve gülümsedi. Fakat gülümsemesi 1 saniye sürmeden solmuştu. Çünkü Doğu Almanya üzgündü. Nazi merak etmişti.

Nazi: Bebeğim... Neyin var?

Doğu Almanya: (birkaç saniye bekler) Ben iyiyim fakat...

Nazi: Fakat ne!? (Bir anda endişelenir çünkü Doğu Almanya'ya çok değer verir)

Doğu Almanya: Abim hiç iyi değil. Bütün gün ağladı. Benle de hiç konuşmadı. Nedenini sorduğum zaman "git başımdan" dedi sürekli. Sanırım bugün kötü gün geçirdi.

Nazi: Ha.. anlıyorum. Abinle şimdi konuşurum.

Doğu Almanya: Şimdi burada resim çizsem olur mu baba?

Nazi: Tabi ki canım!

Nazi, Doğu Almanya'nın saçına öpücük kondurup bodrumdan çıkar. Nazi, Batı Almanya'nın bu hâlde neden olduğunu tahmin ediyordu. Bu yüzden merdivenleri ikişer çıkarak odaya vardı. Kapıyı açar açmaz Batı Almanya'nın hıçkırıkları duyuluyordu. Nazi yatağa yaklaşır ve oturur. Yorganı Batı Almanya'nın üzerinden çeker ve yorgun bir gülümsemeyle gülümser.

Nazi: Bir sorun mu var dostum?

Batı Almanya: H-hiç sorun yok. B-ben gayet iyiyim baba. (O kadar ağladığı için sesi çok fazla titriyordu)

Nazi dayanamayıp Batı Almanya'yı kendisine çeker ve yaslatır. Teselli etmek için elinden tutar. Batı Almanya ise kendini güvende hissetmişti. Derin nefes vererek kendine geldi.

Batı Almanya: Baba bugün sana tuvalimi göstercektim. Fakat seni sinirli ve kanlı görünce çok korktum. O kan sana ait değil demi baba?

Nazi: (yutkunarak) Evet değil. Fakat sen bunu çok düşünme. Daha iyi bir geleceğimiz için uğraşıyorum. Bu şekilde düşünsen daha iyi olur senin için. Bi de tuvalini parçaladım biraz ama parçalansa bile harika görünüyordu. Sen benden daha iyi ressam olacaksın. Seninle gurur duyuyorum.

Batı Almanya babasının sözlerine çok rahatlamıştı. O kadar rahatlamıştı ki uykuya dalmıştı. Nazi fark etse bile Batı Almanya'nın rahatını bozmadı ve kucağında uyumasına izin verdi...