2.Bölüm-Ekip

Nadia, Prenses Ola'yı arkasında bırakarak merdivenlere yöneldi. Her yerde meraklı gözlerle birbirlerini izleyen bir sürü varis vardı.
Kristalden inşa edilen ve geniş bir yola açılan merdivenlerle birlikte Nadia’da insan kalabalığı ile birlikte sarayın girişinden geçti. Kapı, büyük bir avluya açılıyordu. Sarmaşıklar alttaki kristal duvarları tamamen kaplayarak gökyüzüne doğru uzanmıştı.
Nadia bir suikastçı gözüyle küçük sayılabilecek avluya hızlıca göz attı. Merdivenleri kullanmak yerine sarmaşıkları kullanarak üst katlara görünmeden hızlıca çıkabilirdi.
Etrafı incelemesi zarif bir öksürük sesi ile kesildi.
“Tüm herkesi burada gördüğüme göre, hepinize hoş geldiniz diyebilirim.”
Zarif, mavi saçlı bir kadın herkesin karşısında bir taşın üstünde yukarıda ayakta duruyordu.
Üzerinde gece mavisi satenden yapılma bir elbise vardı. Kafasına çiçeklerden örülmüş bir taç kondurulmuştu.
“Esfergen Leydisi olarak hepinizi burada görmekten memnuniyet duyuyorum. Umuyorum ki burada gelecek kuşakların genç varisleri olarak barıştan yana olur ve ülkelerinize huzur götürürsünüz.”
Esfergen savaştan hiç etkilenmemişti. Elinde tutması zor bir bölgeydi ve hiçbir krallık için çokta değerli değildi.
Nadia, kadının söylediği barışla alakalı sözleri yarım yamalak dinlerken varislere göz attı ve bakışları özellikle birini aradı.
Razvond Prensi...
Bakışlarının onu bulması için çok araması gerekmedi. Avlunun karanlık bir köşesinde sırtını duvara yaslamış sıkılmış gözlerle Esfergen Leydisini dinliyordu.
Yakışıklıydı. Yuri burada olsa bunu tasdiklerdi ama Nadia’nın düşündüğü bu değildi. O, Yuri’yi öldürmeye çalışacak bir katildi. Nadia işini sessizce halletmeyi istiyordu. Onu öldürüp ağzına bir hamam böceği bırakmak istiyordu.
Bu onun işaretiydi. Her suikastçının olurdu ama Nadia’nın ki çocukluktan gelen bir kinle konulmuştu.
Suikastçi olarak saraya alınmadan önce sokaklarda hırsızlık yapan kimsesiz bir çocuktu. Diğer çocuklar ona hamam böceği derdi. İğrenç, pis ve lağımda yaşamaya mahkum.
Nadia saraya girdikten sonra lakabı Böcek olmuştu. Hızlı ve çevikti. Daha hançerin saplandığı yerden kan akmadan Nadia ortalıktan kaybolurdu.
Şimdi de Razvond Prensine bakarken içinde aynı öldürme güdüsü vardı. Kendisini tehdit altında hissediyordu. Hayır, bu tehdit Prenses Yuri gibi davrandığı için değildi. Nadia kendisi olarak rahatsız olmuştu.
Nadia bakışları hala ondayken Prensin hissetmiş gibi ona dönmesi ile yay gibi gerildi ama dışarıdan bakan biri için yerinden milim bile oynamamıştı.
Prensin onu bulan gözleri hinlikle parlarken Nadia’da kendisine hakim olmadı. Yapmacık olduğu bariz belli bir gülümseme ile bu seferde o alaycı bir şekilde kafa selamı verdi.
Prensin dudakları küçük bir gülümseme ile yukarı kıvrılırken Nadia göz temasını keserek tekrardan Esfergen Leydisine döndü. Kadın hala konuşmaya devam ediyordu.
“Burada ailelerinizin sağlayamadığı barışı sağlamak üzere bulunuyorsunuz. Umarım herkes buna göre hareket eder. Sözü de çok uzatmak istemediğimden şimdi ilk münazara ekibini duyuruyorum. Sabah ve akşam yemeklerinizi bu gruptaki kişilerle yiyecek ve krallıklarınız arasındaki düşmanlığı bitirmeye çalışacaksınız.”
Beşer kişilik ekip isimleri okunurken Nadia aynı gruba düşen varislerin yüz ifadelerini izledi. Gruplar özellikle en kanlı savaşları yapan krallıkları bir araya getirmişti.
Nadia, Prenses Yuri ismini duyunca dikkat kesildi.
“Prenses Yuri, Prenses Ola, Prens Jake, Prens Kevin ve Prenses Gina.”
Nadia bunu bekliyordu. Bakışları istemsiz olarak tekrardan Razvond Prensine daha doğrusu Prens Jake’e döndü. O da kendisine bakıyordu.
Esfergen ikisinden birine mezar olacak gibiydi.