2. Bölüm

LENORA

Uyandığımda kendimi muhteşem bir yatakta bulacağımı düşünmüştüm.

Ama hayır.

Lanet olası bir ormandaydım ve yere boylu boyunca uzanmıştım.

Hızlıca toparlandım ve ayağa kalktım. Etrafta kimse yok gibiydi. Normal bir ormandaydım. Böceklerden nefret ederdim umarım üzerime tırmanmamışlardır.

Üzerimi kontrol ederken bir hışırtı duydum. Kafamı kaldırdığım gibi üzerime koşan üç başlı bir gergedanla karşılaştım.

Ben, rüyada olmalıydım.

Tanrım! Lütfen rüya olsun!

Gergedandan tabi ki kurtulamadım ve kocaman kafalarıyla üzerime çıktı.

İstese beni ezerdi ama neyse ki ezilmedim.

Gergedanın salyaları bluzumdan göğüslerime doğru akıyordu ve kusmak üzereydim.

Bu, ne olduğunu bilmediğim hayvan beni yemek üzereydi. Gözlerimi kapattım ve canımın acımasını bekledim.

Ama öyle olmadı.

Tek bir kafasını kullanarak suratımı yalamaya başladı. Ve lanet olası bir ses duydum.

" Bob'la tanışman çok iyi oldu. Gerçekten ilk defa bir insan görüyor "

Salak komutanın kendisiydi bu. Demek ki rüya değilmiş!

Görüş açımda değildi ama bu konuşmama engel değil tabi ki!

" Çek şu şeyi üstümden! Şimdi kusacağım!"

"Bob! Gel oğlum buraya."

Bob ,üstümden çekilince hızlıca toparlandım. Her yerim ıslanmıştı. Yapış yapış iğrenç salyayla dolmuştum.

Komutana döndüm pislik gibi sırıtıyordu.

" Sen ne yaptığını zannediyorsun?! Burası neresi?! Beni nasıl buraya getirirsin?! Bu hayvanda neyin nesi?!"

Komutan soğukkanlı bir tavırla cevap verdi. Neyse ki konuşabiliyorduk!

" Bak küçük insan! Seninle karşılaşmasaydık burada olmazdın. Ben ışınlanırken dünyanıza savrulmuşum."

Eliyle önemsiz bir şeymiş gibi bir hareket yaptı. Bomboş gözlerle ona baktım.

" Maalesef ki sen ,beni gördün. Siz insanlar her şeyi çok çabuk büyüttüğünüz için başa belasınız. Arkamda sorun istemedim ,o yüzden ben gezegenime dönene kadar benimle bu yolculuğu yapmak zorundasın. Gezegenime dönünce seni evine yollayacağım. Şimdi sus ve yürü!"

Ne?! Bu komutan bozuntusu ne diyordu böyle?!
Adamın tam karşısına dikildim. Benden uzundu ama kendini beğenmiş salağın tekiydi!

" Bak komutan bozuntusu bu saçmalıklara inanmıyorum. Eğer inanacak olsam bile çok saçma. Beni ışınlayarak evime şimdi gönderebilirsin. Ve bende bunların bir rüya olduğunu düşünebilirim."

Tok bir kahkaha attı. Kahkahasından bile ego taşıyordu. Çok sinir bozucuydu.

" Bak zorluk çıkartmandan hoşlanmadım. Hafızanı silip seni kölem yapmamı istemiyorsan benimle anlaşmak zorundasın."

Yalancı pislik!

" N-n-nasıl ya?! Bunu yapamazsın!"

" O zaman deneyelim bakalım."

İşaret parmağını bana doğru kaldırdı ve parmağından pembe yıldızlar çıkmaya başladı.

"Aaa! Yeterr! Bana sakın dokunma! Tamamm! Lanet olası parmağını uzaklaştır benden!"

" Şimdi, seni burada bırakmadan yürü!"

"Dur! Bana bir söz vermek zorundasın"

Ne var der gibi baktı. Arsız Adam!

"Bu yolculuk boyunca ,ben dünyama sağ bir şekilde dönene kadar beni koruyacaksın. Bana zarar gelmeyecek."

" Emredersin prenses!"

Yapmacık bir şekilde gülümsedi. Bende gözlerimi devirdim. Ona en iyi cevap buydu.

Bob arkada ben ortada ve komutan başta olmak üzere yürümeye başladık.
Eğer üç başlı bir gergedanla yürümüyor olsaydım burayı dünyam sanabilirdim.

Her şey çok normal görünüyordu.
Önümdeki adam da sıradan yakışıklı genç biriydi.
Nasıl bir uzaylı bu?!

Çok saçmaydı.
Bu adama güvenmek zorunda kalmak en saçma sapan şeydi!

GALE

Gerçekten bu kızı kandırmak çok kolaydı. Hafızasını sileceğimden o kadar korkması beni güldürdü.

Hiç kimse birinin hafızasını kendi isteği dışında silemez.
İnsan olsa bile.

Ama o, bunu bilmiyordu.

Bana sorun çıkartmaması için onu tehdit etmek zorunda kalmıştım. Açıkçası hiç üzgün değildim.

Şu an bu kız umurumda bile değildi.

Umarım Charles iş birliği yapmayı kabul eder. Kendisi gezegenimizin iki kıtasını istiyor. En önemlisi Brice'tan nefret ediyordu.

Her gezegen bir kralla yönetilirdi. Bizim gezegenimizin piç kralı gezegeni terk etmişti.

Brice 'ta benim gibi bir komutandı ama bu fırsatı kendi lehine çevirdi. Kendini kral ilan etti.
Karşı çıkan herkesi görünmez bir kubbenin içine hapsetti.

Halk ikiye bölündü. Ben ve arkadaşlarım karşı çıkan taraftaydık. Ben gezegeni kurtarmak için çıkabilmiştim.

Onlar bana yetişemediler ve orada kaldılar.

Bu yolculuğu tek başıma yapmak zorundaydım. Bir insanın bunu bozmasına izin veremezdim.