1. Bölüm

LENORA

Çatıya vuran yağmur damlalarını hep çok huzurlu bulmuşumdur. Yine Ekim ayı' nın olmazsa olmazı yağmurlu bir gündü.
Yağmuru gerçekten çok seviyordum.

Ben Lenora Bell,26 yaşındayım. Mimarım.
Paris'e Louvre Müzesini gezmek için geldim.Ailem New York'ta yaşıyor.

Babam bana burda kalabileceğim tek katlı bahçeli bir ev aldı. Ona minnettardım.

Günlük işlerimi halledip hazırlanmaya başladım.Altıma bol bir jean ve üstüme dar bir bluz giydim. Üzerime kısa deri ceketimi alıp evden çıktım.

Hemen bir taksiye bindim ve müzeye doğru yola çıktık. Müzeye vardığımda saat 10 'du. Müzede pek insan yoktu ve bu benim çok işime gelmişti.
Kalabalık yerleri hiç sevmezdim.
Etraftaki sanat eserleri arasında kaybolmak istedim.
Hepsi ruhumu besliyordu sanki. Görkemli Zeus heykeli kocamandı. Ardından Hermes heykeli ağzımı açık bırakmıştı. Biraz ilerledikten sonra Mona Lisa tablosu gözlerimi kamaştırdı.

Gerçekten muhteşem bir eserdi. Ben durmuş tabloya bakarken koridorun sonunda bir gümbürtü duyuldu.
Orası bakış açımda olmadığı için ne olduğunu göremedim.
Ben cesur biri değildim bu yüzden gidip bakmadım. Hem elinde silah olan bir hırsızla karşılaşabilirdim.
Ölmek için çok gencim. Etrafta yavaş yavaş ilerledim. Her esere uzun uzun bakmak istiyordum.
Uzun bir koridordan geçerken önümde bir kapı belirdi. Renkli pembe bir kapıydı. Sanki elimi uzatsam beni içine çekecekti. Arkama baktım etrafta benden başka kimse yoktu.

Acaba hayâl mi gördüm diye bakarken karşımda uzun boylu zırhlı bir adam belirdi. Ardından kapı kayboldu.

GALE

Lanet olsun!

Şerefsiz Brice yüzünden boyutlar arası yolculuk yaparken savrulmuştum. Gezegenimizi ele geçirirken çıkışları kapatmıştı.
Ben çıkmayı başarmıştım ama gelmek istediğim yere ulaşamamıştım.

Brice 'ın baş düşmanı Charles'ın gezegenine giderken buraya savrulmuştum.En kötüsü de birine yakalanmıştım.

Kolumdaki saat bana dünyada olduğumu bildirirken karşımdaki kız durmadan sorular soruyordu.

LENORA

"Kimsin sen?! Nerden geldin böyle?! Arkandaki kapıya nolduu?!"

Adam beni şaşırtarak bir elini önüne aldı ve bana doğru eğildi.

" Merhaba ben Komutan Gale.Sombrero Galaksisinden geldim. Ulaşmak istediğim yer burası değildi ve üzgünüm ki giderken seni de almak zorundayım."

Gözlerim fal taşı gibi açıldı. Geriye dönüp koşmaya başladım. Tam koridordan çıkarken gözlerimi kamaştıran korkunç pembe bir ışık beni kör etti. Bir el beni belimden tutup havaya kaldırdı ve bilincim kapandı.