Firuze Esaret kitap kapağı

2. bölüm / 2

Bölüm 1-Dalgaların Getirdiği Sır

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 2Şu an: Bölüm 1-Dalgaların Getirdiği Sır

Endonezya’nın tropikal sabahı, Mercan Kulübesi’nin ahşap panjurlarından içeri sızan altın rengi güneş ışıklarıyla uyanıyordu. Dışarıdan gelen palmiye yapraklarının hışırtısı ve uzaklardan duyulan martı sesleri, odanın içindeki huzurlu sessizliğe karışmıştı.
Kapının iki kez hafifçe tıklatılmasıyla Aurelia gözlerini araladı.
"Aurelia? Uyanık mısın prenses?" diye seslendi Arvex kapının arkasından. Sesinde her zamanki o babacan ama biraz da aceleci ton vardı. "Bugün Çarşamba, unuttun mu? Her hafta olduğu gibi bugün de Tirta Koyları’na gidiyoruz. Eğer biraz daha uyursan deniz bizi beklemeden bütün güzelliğini gün ortası sıcağına teslim edecek. Hadi kalk, ben aşağıda çayları hazırlıyorum!"
Aurelia yatağında doğrulurken dudaklarında sıcak bir tebessüm belirdi. "Uyandım baba, hemen hazırlanıp geliyorum!" diye seslendi neşeyle.
Ayak seslerinin merdivenlerden aşağı doğru uzaklaştığını duyduğunda başını yavaşça açık pencereye çevirdi. Odaya dolan tuzlu okyanus kokusunu derin bir nefesle içine çekti. Güneş ışığı, beyaz keten perdeleri altın sarısına boyamıştı. Bakışları pencereden çekilip yatağının hemen yanındaki ahşap komodine kaydı. Orada, deniz kabuklarıyla süslenmiş eski bir çerçevenin içinde annesinin gülen fotoğrafı duruyordu.
Aurelia uzanıp çerçeveyi parmak uçlarıyla okşadı. Gözlerindeki özlem, sıcak bir sevgiyle harmanlandı. "Günaydın anne," diye fısıldadı sessizce. "Bugün yine senin en sevdiğin koya gidiyoruz. Keşke bizimle olabilseydin..."
Derin bir nefes alıp yataktan kalktı. Dolabının kapağını açtı ve Endonezya’nın sıcak ama esintili sahiline en yakışacak kıyafetlerini seçti. Üzerine krem ve su yeşili tonlarında, etek uçları ince dantel işlemeli, rüzgarda uçuşan ince bir keten elbise giydi. Kestane rengi dalgalı saçlarını kendi haline bırakıp, kulağının arkasına bahçeden kopardığı beyaz bir frangipani çiçeği iliştirdi. Boynuna annesinden kalan minik inci detaylı kolyeyi taktığında hazırdı.
Aşağı indiğinde Arvex, eski ama bakımlı at arabasının yanında onu bekliyordu.
"İşte benim deniz kızım!" dedi Arvex kızını görünce gülümseyerek. "Yine tıpkı annen gibi ışıldıyorsun. Hadi atla bakalım, yolumuz var."
Birlikte arabaya binip toprak ve palmiye ağaçlarıyla çevrili dar sahil yolundan Tirta Koyları’na doğru yola çıktılar. Rüzgar Aurelia’nın saçlarını savururken, yol boyunca neşeyle sohbet ettiler. Kısa bir yolculuğun ardından kayalıkların arasından sıyrılıp koya ulaştıklarında, manzara her zamanki gibi nefes kesiciydi.
Tirta Koyları, adeta dünyadan gizlenmiş bir cennet parçasıydı. Uçsuz bucaksız masmavi okyanus, kıyıya yaklaştıkça berrak bir turkuaz rengine dönüşüyordu. Güneşin altında altın tozu gibi parlayan incecik kumlar, kıyıya vuran beyaz köpüklü dalgalarla dans ediyordu. Koyun en uç noktasındaki yüksek kayalığın tepesinde ise yosun tutmuş kadim taş tapınak, tüm görkemiyle denizi izliyordu.
İkisi birlikte sahile inip yumuşak kumların üzerine örtülerini serdiler. Bir süre dalgaların sesini dinleyip eski günlerden konuştular.
"Hatırlıyor musun baba?" dedi Aurelia, dizlerini kendine çekip ufka bakarken. "Küçükken annemle burada kumdan kaleler yapardık. Dalgalar gelip kaleleri yıktığında ağlardım, annem de 'Deniz sadece bizimle oyun oynuyor Aurelia' derdi."
Arvex hafifçe güldü, gözlerinin kenarındaki çizgiler derinleşti. "Unutur muyum hiç? Senin o zamanlar bile denizden başka hiçbir şeye tahammülün yoktu. Bütün gün suda kalıp parmakların buruşana kadar çıkmazdın."
Bir süre daha geçmişin sıcak anılarıyla gülümsediler. Ancak güneş yükseldikçe sahilin sıcaklığı da artmaya başlamıştı. Aurelia elini boğazına götürüp yüzünü buruşturdu.
"Baba, güneş çok yakmaya başladı. Hem çok susadım hem de biraz acıktım sanırım," dedi.
Arvex hemen ayaklanıp üstündeki kumları silkeledi. "Sen hiç yerinden kıpırdama prenses. Şu yukarıdaki kayalık yolun başında küçük bir sahil büfesi vardı. Hemen gidip soğuk sular ve taze meyveler alıp geliyorum. Sakın derinlere girme, tamam mı?"
"Tamam baba, buradayım," dedi Aurelia başını sallayarak.
Arvex sahil patikasına doğru uzaklaşırken Aurelia yalnız kaldı. Kendi kendine mırıldanarak ayak parmaklarıyla sıcak kumları karıştırmaya başladı. "Bakalım bugün okyanus bana hangi deniz kabuklarını saklamış..." diye kendi kendine konuşurken bakışları kıyının biraz ilerisine, dalgaların kumla buluştuğu noktaya takıldı.
Güneş ışığının suya vurduğu yerde, normal bir yansımadan çok daha farklı, keskin ve turkuaz-altın karışımı bir parlaklık gözünü aldı.
Aurelia kaşlarını çatıp merakla ayağa kalktı. Elbisesinin üzerindeki kumları hızla temizleyip gözlerini kısarak o yöne baktı. Parlaklık suyun içinde hareket ediyordu. İlk başta bunun keskin bir cam parçası ya da tehlikeli bir deniz canlısı olabileceğini düşünüp bir anlığına korktu ve istemsizce bir adım geri çekildi. Kalbi göğsünde hızla atmaya başlamıştı.
Ancak korkusu, o gizemli ışıltının büyüsüne yenik düştü. Dalgalar, parlayan cismi yavaş yavaş, adeta özellikle onun ayaklarına doğru itiyordu. Kıyıya vurduğunda Aurelia bunun antik görünümlü, mantar tıpalı, etrafı ince altın zincirler ve minik deniz kabuklarıyla sarılı eski bir cam şişe olduğunu fark etti.
Derin bir nefes alıp yavaşça yaklaştı. Eğilip iki eliyle o soğuk ama garip bir şekilde içinden sıcaklık yayılan şişeyi kumların arasından aldı. Şişeyi göz hizasına kaldırıp güneş ışığına doğru tuttu.
Şişenin içi berrak deniz suyuyla doluydu. Ama asıl nefesini kesen şey suyun kendisi değildi. Suyun tam ortasında, pulları safir mavisi ve gümüş renginde parlayan, tül gibi uzun yüzgeçleri suyun içinde zarafetle süzülen, daha önce hiçbir kitapta ya da denizde görmediği kadar muhteşem bir canlı duruyordu.
Aurelia’nın gözleri şaşkınlıkla irileşti, nefesi boğazında düğümlendi. Şişenin içindeki parıltı göz bebeklerine yansırken dudaklarından tek bir fısıltı döküldü:
"Balık mı?"
...

*Arkadaşlar İlk Bölüm Yayında!!
Lütfen beğenseniz, beğeni bütonuna basarsanız çok mutlu olurum🙃
Fikirlerinizide merak ediyorum yorumlarda belirseniz çok ama çok sevinirim😊
Sizi seviyorum İlk Bölüm Yayında*

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…