Uyarı

İlerlemeye başladım ona doğru. Mal gibi sırıtıyordu.Elimi omzuna koydum.Sırıtarak bana döndü.
"Birşey mi oldu Yıldız!!"
"Olmasada birazdan olucak, Kan!"
"Sorunun varsa direkt söyle Yıldız uzatma!"
"Senin Umay' ın yanında ne işin var!"
"Ne işim olduğunu sana mı sorucam Yıldız?!"
"Bana sorucaksın, Kan!"
Sırıtıp "nesi oluyosunda sana
sorucam" dik dik baktım.
"Ondan uzak duracaksın, Kan"
"Nedenmiş?" kaşınıyordu.
" bana onun üzrinden zarar vermeye çalışıyorsun yapma.Eğer onun yanında bir daha seni görürsem ağzınla burnunu yer değiştirim!!"
'Ne bekliyorsun ki şimdi dal!'
Anlaşma var uyarmadan dalarsam anlaşma bozulur.
"Senden dolayı değil onu sevdim. Sonuçta birşeyin değil" beni süzdü gülerek "diğil mi?, anlaşma başkasının üzerinden birbirimize zarar verirsek geçerli. Bu durumda ona yaklaşmamın sakıncası yok"
Yakasını tuttum."benim olana dokunmak yok anlaşma bu ve O BENİM"
Yakasını iterek bıraktım. " şimdi siktir git burdan!! "Onunda yüzü de benim gibi ciddileşti. "Peşini bırakmıcam şimdi gidiyorum ama ondan uzaklaşıcamı düşünüyorsan yanılıyorsun" motoru çalıştırdı ve gitti.Bunu biliyordum neden Umay'a yaklaşmaya çalıştığını...

2 yıl önce

Helen yine peşimdeydi. Ne kadar reddetsemde gitmiyordu.Eğer Ayaz görürse yanlış anlıcaktı. Ayaz benim en yakın arkadaşımdı. Onu kaybetmek istemiyordum.Hemde bir kız yüzünden.
Helen onun kız arkadaşıydı. Beni onunla tanıştırdığından beri etrafımdaydı. Anlamıyordu ne kadar reddetsemde anlamıyordu. Ayaz'dan gizli benimle çıkmak istiyordu.Bunu Ayaz'a bunu yapamazdım.
O gece Helen yine geldi korumaları atlatmış ve mekana girmeyi başarmıştı. O gün tüm gün sarhoştum. Kafam yerinde değildi. Sarhoşlumu kullanmış ve beni öpmüstü. Onu ittiğimde Ayaz'ın kapıdan bizi izlediğini gördüm. Sadece yumruğunu sıktı ve çıkıp gitti.Onu takip ettim.
Kolunu tuttuğumda beni itti.
"Ayaz ben yapmadım o zorla girmiş mekana ben sana ihanet etmem edemem.Sen benim kardeşimsin."
"Ne kardeşinden bahsediyorsun o kızla ne olursa olsun öpüştün."
"Ayık değildim , onu ittim, göndermeye çalıştım ama gitmedi.Ben sana ihanet etmem.Ayaz" sadece baktı. Gözlerimde aradı gerçeği ama doğruyu söylüyordum bunu oda biliyordu.
"Kardeşlik bitti Rüzgar bundan sonra senin kardeşin değilim" arkasına döndü ve gitti.Takip etmedim.Mekana döndüm.Sarı çiyanı mekandan atmalarını emrettim, korumalara.
Arabama ilerledim.Kapının kilidini açıp bindim.Arabayı kapıyı kapatır kapatmaz sürmeye başladım. Mekanın sokağından çıktım ve ana yola ilerledim.Ana yola çıktığımda gaza daha çok bastım.
İbre 150 -200 arasında gidip geliyordu.Dahada yüklendim gaza biz ikimiz çocukluk arkadaşıydık. Hemde ailesinin Umayın ailesine ne yaptığını bilerek arkadaştım. Başta bunu öğrendiğimde arkadasligimizi bitirme kararı almıştım ama bunu o yapmadığını bildiğim için birşey yapmamıştım. 11 yaşındaydık ne yapabilirdi ki? Ailemiz kötü işler yapıyordu. Sığınacağımız birbirimizden başka kimsemiz yoktu.Bizi anlayacak ve dinleyecek.Başka kimse yoktu .
Bugünse herşey bitmişti. Bir kız için. Hayır bir çiyan için.
Direksiyonu daha sert tuttum.Kaza yapıcağımdan emindim böyle giderse.Umrumda değildi. Kardeşim dediğim kişiyi kaybetmiştim.
Sonra Umay geldi aklıma ben olmasam kimse onu korumayacaktı.
Hızımı yavaş yavaş azalttım. Umay'ın evine sürmeye başladım. Apartmanın önüne geldiğimde indim burdan gözükmüyordu evi.Evinin penceresine doğru baktığımda göremedim onu.Bakışlarım bu sefer balkona kaydı. Ordaydı gökyüzünü inceliyordu.Kafası bir sağa bir sola gidiyordu.Bir ara kaşlarını çattı ama izlemeye devam etti.Kaşları yavaşça gevşedi gülümsemeye başladı bu hali benimde gülümsememe neden oldu.Çok güzel gülüyordu. Dünyada eşi benzerine olmadığının emin olduğum bir gülümseme...

Günümüz

Gitmişti. Artık canım yanmıyordu. Artık dost bile değil düşmandı. Çok fazla benimle uğraştı o günden sonra.O zamanlar sessiz kalıyordum ama Umay olmazdı. Ailesi ailesini zaten almıştı. Şimdi Umay'ı almaya çalışıyordu. Buna izin vermezdim.
Ayaz...
Kan...
Artık düşmanımdı...
Her anlamda...