Araba Yarışı

Ayaz

Barmene bir içki siparişi daha verdim. Güzel mekandı doğrusu. Rüzgar bu işi harbiden yapıyordu. Aslında o bu gibi uyuşturu kullanılan yerleri sevmezdi.O bütün bu kötü işlerden nefret ederdi. Zaten şirketin başına geçmeyi bu yüzden istemiyordu.Ama 1 yıl sonra şirket onun üstüne devredilecekti benim gibi. 19' üncü yaşımız bize hiç istemediğiz o karanlık dünyanın kapısını açıyordu.
İyi biri değildim ama bende istemiyordum. Ben sadece kötüydüm. Mafya değil.

İçkim geldiğinde şat yaptım. Gözlerim kapandı. Bu şey insanın midesini mahvediyordu. Rüzgar bunu nasıl 16 yaşından beri içebiliyordu? Hayır bir şeyde katmıyordu insana unuttur muyordu hiçbir şeyi. Sadece mantıksız davranmana neden oluyordu. Aptal mıydı bu?

Gözlerim aralandı. Mekana göz gezdirdim. Bazıları eğleniyordu. Bazıları dertleniyordu.

"Bir daha vereyim mi?" barmene baktım. "Ver" başını sallayıp hazırlamaya başladı.
"Sanırım dertlisiniz"
Bakışlarım sertleşti. "Bu seni ne ilgilendirir"
"Sadece merak, burda insanlar önce içer sonra derdini anlatır genelde"
"Genelin içine beni mi dahil ediyorsun sen?"
"Hayır tabiki, sadece meraktı"
"Bir laf vardır biliyor musun?
" Nedir o"
"Fazla merak kediyi öldürür, sende o kedi gibi merakından ölme yada öldürtme"
Yutkundu."elbette efendim işte içeceğiniz" bardağı önüme koydu. Diğer tarafa benden uzağa gitti.
Önüme koyduğu bardağa baktım. Bu Rüzgar harbi aptaldı. Bok gibi rengi vardı.
Bardığı diktim ve yine şat attım.
Bardağı barın üstüne koydum. Oturduğum sandalyeden kalktım. Barın çıkışına ilerledim.
Arabam tam karşımdaydı. Kapının kilidini açıp bindim.Ardımdan kapattım.
Arabayı çalıştırıp ana yola ilerledim.
Yanıma bir araba vardı. Beni sollamaya çalışıyordu. İzin vermeyip gaza daha fazla yüklendim. Arkamda kalmıştı. Yanımdan geçmeye çalıştı ama geçirmedim.

1 saat sonra
Resmen bir yarış içine girmiştik. Ne ben pes ediyordum nede o artık sıkılmıştım. Biraz daha hızlandım ve el frenini çektim. Yan bir şekilde durdu. Durmak zorunda kaldı.
Arabadan indim ve arabaya doğru ilerledim.
Onunda kapısı açıldı ve bir kız indi.
Kahve saçlı ve sanırım kahve gözlüydü.
Üstünde beyaz bir sweatshirt ve mavi bol paça kot vardı.
"Sen napıyorsun bir saattir?"
"Seninle yarışıyorum."
"Peki bundan neden benim haberim yok?" yaklaşı.
"Nasıl yok ya? 1 saattir yarışıyoruz işte" manya bak!!
"Bütün yol kurallarını ihlal ettik!"
"Senin için sorun mu?"
Baştan aşağı süzdüm.
"Sen ne tür bir manyaksın?"
"Bu tür bir manyağım. Beğenemedin mi?"
"Tamam neyse ne! Sen kimsin? Daha önce senin gibi bir manyakla karşılaşmadım da"
"Sensin be manyak! Takmış manyak manyak. Sen değil misin sanki!?"
"Ben zaten manyağım söylemeye gerek yok" bu dediğim onu gülümsetti.
Bu benden de manyaktı!!!
"Ee o zaman tanışalım madem. Ben Işık Karahan. Karahan siber güvenlik şirketinin varisi" elini uzattı.
Yüzüne baktım uzunca.
"Bende Ayaz Kan. KaraKan özel güvenlik şirketinin varisi." uzattığı elini sıktım.
"Sen ciddi misin?"
"Yok şaka yapıyorum! Başka ne olacak?"
"Tamam be manyak olduğunu anladık. Baban ve babam şirket ortaklığı düşünüyordu o yüzden şaşırdım" neyine şaşırıyordu? Bu işler zaten böyledir. Sürekli bir ortak sürekli bir anlaşma...
"Ee yarışa devam edelim mi?"
"Git kendine başka oyun arkadaşı bul" arkamı döndüm ve arabama ilerledim." Korkuyosun dimi o yüzden red ediyorsun" ne demişti o bana?
"Beni bu ucuz numaralarla kandırassın. "
" Peki, tamam. Ama bu şirin kişinin teklifini kabul eder misin? "
Arkamı döndüm. Ellerini arkada birleştirmiş, kafasını sağa yarırmış bir şekilde bana bakıyordu.
"Hayır ve ayrıca tatlı felan değilsin. Daha çok bir cadı gibisin."
Resmen bir şeytan gibi bana bakmaya başladı.
"Şeytan veya değil seni döverim be! İnsan bir iltifat eder ayı! Canını mı istedik bir yarış dedik!"
Şeytan görse abi bu benim işim değil der o nasıl bir sıfat öyle?
"Yarışta ortaya birşey konur onu bile bilmiyorsun. Küçük şeytan"
Bu sefer güldü.
Bu kızdan tırmaya başlamıştım. Gecenin kaçında yolun ortasında böyle bir tip. Gel de korma!
"Tamam o zaman köprüye varan kazanır. Orta koyduğum şeyse ben"
"Ödül dedik ceza demedik"
Yüzü yine o ifaye büründü.
"Canını bağışlarım. Nasıl güzel mi ödül" kafasını bir de sağa yatırdı.
Suphane rabbiyem azim.
"Tamam, bende arabamı koyuyorum ilk varan kazanır" arabama bindim ve yönünü değiştirdim.
Oda koşarak bindi ve sürmeye başladı.
Ben öndeydim o arkada öne geçmeye çalışıyordu ama geçemiyordu.
Kavşağa geldimizde sert bir dönüşle önüme geçti. Baya iyi sürüyordu.

1 saat sonra
1 kilometreden az kalmıştı köprüye. Yan yana ilerliyorduk. Yol boyunca sakindi ama burda trafik oldukça yoğundu.
Girişe son birkaç metre kala önüme araba çıktı. Bende Işık'ın önüne kırarak arabadan kurtuldum. Köprüye ilk giren ben olmuştum ben kazanmıştım.
Köprünün çıkışına kadar sürdük.
Yol ayrımına gelince az trafik olana geçtim. O da arkamdan takip etti.
Arabayı sağa çektim ve arabadan indim. Işık'ta arkama durdu.ve arabadan indi. Arabanının kaputuna yaslandım. Bana doğru yürüdü ve önümde durdu.
"Kazandın, tebrikler"
"Kaybediceğime düşüncem yoktu."
" Egoist"
"Küçük şeytan"
Gözlerini devirdi. "Bu gece benden bu kadar küçük şeytan" kaputtan kalkıp kapıya ilerledim.
"Kötü geceler egoist" arabasına doğru ilerledi.
Arabaya bindim ama ilk onun gitmesini bekledim.Şimdi yine yarış falan yapmaya kalkar...
Gittikten sonra bende evime sürdüm. Çok uzak değildi.