File arkasındaki gölge kitap kapağı

3. bölüm / 3

Kırılan maskeler

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 3Şu an: Kırılan maskeler

Sabah koşusunun verdiği o dinçlikle kolejden içeri girdiğimde okul koridorları her zamankinden daha kalabalıktı. Dolabımdan antrenman malzemelerimi alıp üst kata, voleybol takımının toplantı odasına doğru çıkmaya başladım. Tam merdivenlerin başına geldiğimde arkamdan gelen topuk sesleriyle Eda'nın bana yetiştiğini fark ettim. Yanımda kimse yoktu, koridorun bu kısmı tamamen boştu.
Eda tam yanıma gelip alaycı bir fısıldamayla, "Bu okulda ve o takımda sana yer yok. Dün antrenörü kandırmış olabilirsin ama bugün herkes gerçek yüzünü görecek," dedi. Cevap bile vermeden arkasından yürümeye devam edecekken Eda bir anda kendini geriye doğru bırakıp merdivenlerden aşağı yuvarlandı. Çığlığı tüm katta yankılanmıştı.
Saniyeler içinde koridordaki herkes merdivenlerin başına toplandı. Eda yerde bileğini tutarak ağlıyor, parmağıyla beni işaret ederek, "Beni itti! Kaptanlığı elimden almak için beni merdivenlerden itti!" diye bağırıyordu. Etrafımdaki bakışlar bir anda fısıltılara ve suçlayıcı gözlere dönüştü. Tam ağzımı açıp konuşacakken kalabalığın arasından sert adımlarla Emir geçti.
Emir bir an bile tereddüt etmeden önümde durup kalabalığa döndü. Sesi tüm koridorda buz gibi yankılandı: "O yapmadı. Kimse bilip bilmeden konuşmasın."
Eda şaşkınlık ve öfkeyle yerinden doğrulmaya çalışırken, "Emir, ne diyorsun sen? Gözümün içine baka baka itti beni!" diye bağırdı. Emir ona cevap bile vermeden telefonunu çıkarıp okulun güvenlik sistemine bağlandı ve koridorun tam karşısındaki dev bilgilendirme ekranına görüntüyü yansıttı.
Ekranda her şey saniye saniye netti. Eda'nın bana yaklaşıp söylediği hakaretler, benim ona tek bir adım bile yaklaşmamam ve Eda'nın kendi kendine kendini merdivenlerden aşağı bırakışı tüm okulun gözleri önündeydi. Koridorda derin bir sessizlik çöktü. Eda'nın yüzü bembeyaz kesilmişti, az önce ona acıyarak bakan herkes şimdi tiksintiyle bakıyordu.
Emir ekranı kapattıktan sonra gözlerini bir saniyeliğine bana çevirdi. Bakışlarında garip, derin bir sıcaklık vardı ama hemen kendini toparlayıp o soğuk maskesini geri taktı. Bana tek bir kelime bile etmeden, duygularını belli etmemeye çalışarak kalabalığı yarıp uzaklaştı. O an göğsümde daha önce hiç hissetmediğim garip bir çarpıntı hissettim; buz gibi sandığım bu çocuğun beni hiç tereddüt etmeden koruması içimde bir şeyleri yerinden oynatmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…