4. Bölüm

Adamın söyledikleri aklımdan çıkmıyordu. Büyük ihtimalle yalan söylüyordu ama ya doğruysa? Abimin tehlikede olması fikri bile beni bitiriyordu. Ama eğer gerçek olsa, Ertekinlerin böyle bir sırrı olsa, neden bu adam birden bana bunları söylesin ki? Ama adam gitmeden önce “Yakında öğreneceksin.” gibi bir şey söylemişti. Yani bunu herkes öğrenecekti demek ki. Ve bu adam da ilk benim öğrenmemi istemişti. Rana’yla dün buluştuğumuzdan beri konuşmamıştık, yani aramıştı ama açmamıştım, Rana bu hayatta abim ve Toprak’tan sonra beni en iyi tanıyan kişiydi, o yüzden açsam hala bu konuyu düşündüğümü anlardı. Yatakta boş boş yatıp tavanı izlerken kapım tıklatıldı.

“Gel”

“Abim iyi misin? Sabahtan beri odandan çıkmadın.”

“İyiyim abi. İştahım kapalı sadece.”

“Bir şey olmuş o zaman. Rana’yla mı tartıştınız?”

“Ay yok abi tövbe de.”

“Ee ne oldu? Annemler mi bir şey dedi yine?”

“Yok. Deseler de takmıyorum artık kafama.”

“İyi iyi. E ne oldu o zaman?”

“Ya abi yok bir şey. Yoruldum galiba dün biraz.”

“Peki öyle olsun. Zorlamayacağım şimdilik, ama eninde sonunda söyleyeceksin haberin olsun.”

“Tamam abi tamam.”

“Neyse hadi yemeğe gel.”

“Vaay, sen beni yemeğe mi çağırıyorsun?”

“He çağırıyorum Zilan, çağıramaz mıyım?”

“Ne bileyim, hep ben çağırıyorum ya.”

“Sabahtan beri odana kapandın ya?”

“Ya tamam be tamam hadi çık geliyorum ben.”

“Tamam be gidiyorum.” Abim gidince sabahtan beri üzerimde olan pijamalarımı çıkarttım ve düz siyah bir eşofman ve siyah tişört giydim. Çıktığımda yatak odasından annemin sesleri geliyordu. Nedense içimden bir ses dinlemem gerektiğini söylüyordu. İç sesimi dinledim ve kapıyı dinlemeye başladım.

“Hiih! Kız sen ne diyon? Ne çocuğu? Yok be gerçek değildir o.”

“Kız gördüm diyom gördüm. Gözlerimle gördüm. Hele bi tane yakışıklı, uzun boylu bi çocuk girdi içeri. Bahçede Serap “oğlum” diye sevdi çocuğu. Ağladı hatta.”

“Oğlum mu dedi? Oğlum?”

“Heye valla dedi.”

“Belki yeğenleri falandır?”

“Yok değilmiş. Benim kocayı biliyon bu Hüseyin Ertekin’in yanında çalışıyor. Ona dedim bunların Anıl diye yeğeni var mı diye. Yokmuş ”

“A-Anıl mı?”

“Evet. Kız Müge iyi misin sen?”

“İyiyim ya şaşırdım sadece neyse boşver kapatıyorum ben, yemeğe iniyorum.” Devamını hem annem gelir diye dinlemedim hemde daha fazla dinlemek istemediğim için. Evet, Anıl gerçekten Ertekinlerin gizli oğluydu. Evet, abim büyük bir tehlikedeydi.